Tears of Hurt, A Smile of Hope http://love-mickee.blog.friendster.com Life may seem fair but it never was. Love may seem beautiful but its just the first part. A smile may hide the hurt but the eyes cant stop a tear from falling, it won't last. My eyes may show you that I am still waiting but it is really my hearts that is enduring... Thu, 04 Sep 2008 23:04:16 +0000 http://wordpress.org/?v=2.6.2 en CALL CENTER BLOOPERS http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/03/call-center-bloopers/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/03/call-center-bloopers/#comments Sun, 02 Mar 2008 02:05:39 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/03/call-center-bloopers/ Here are some "Bloopers" at the Call Centers just to lighten up your day !

Telesales agent getting the customer’s credit card info:
Agent:   Can I have your expiration date, sir?
Customer: My what?!!
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent verifying info from the customer:
Agent: Is that a P for Ping-Pong?
Customer: No, it’s B.
Agent: Oh, B, like Bing-Bong…
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Customer trying to return a defective product:
Customer: I need to return this defective sauna belt that you delivered yesterday.
Agent: For that concern, you can call our customer service at www.picustomerservi ce.com.
Customer: Call where??!!
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent giving the customer service web address:
Agent: It’s P- as in Papa, I- as in

India

, C- as in costume, U- as in you,
S- as in Sam, T- as in Tango, O…. Oscar…V- for Voy…
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent wrapping up the sale, trying to give the account info to customer:

Agent: I will now be giving you your account number and order confirmation number, do you have a PEN and BALLPEN with you?

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent trying to create urgency over the available promotion:

Agent: Are you sure you don’t want to take advantage of me?
Customer: Say, what?
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent trying to upsell a warranty:
Agent: Here’s an example: In

California

, a plane crashed into a customer’s house, their dish was replaced, no questions asked!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent trying to upsell a TiVo to customer:
Agent: With a TiVo, you can do this and that, and you know, pretty much anything under the sun. Isn’t that a great offer?

Customer: What?


~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent was asking the customer about the cost of his cable service:

Agent: How much are you paying with your current provider?
Customer: Well, I’m only paying $25.00 (–which is way cheaper than what the agent was offering)
Agent: (Surprised) Shet, magkano??!!
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent getting customer’s address:
Agent: Can I have your address, please?
Customer: It’s twenyfurfif- ysavan newyaorkgh road (

2457 New York Road

)
Agent: Can you repeat that ulit?


~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent asking the customer to be put on hold:
Tech Agent: Sir, Can I hold you for just a minute?
Customer: Sure, baby, go ahead!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent verifying correct spelling:
Agent: Is that a B as in boy, or a B as in Bravo?
Customer: …uhmmm… how about B as in Boy?

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Technical Agent giving customer support:
Agent: Is the ethernet cord connected?
Cust: Tha Hwhut??? (with

Alabama

accent)
Agent: Yung yellow cord kung nakakabit ba!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent from a local phone company entertaining a Visayan customer:

Customer: hillo! wala kasi yung bell ng pon namin??
Agent: Hindi naman po ba nabags ak yung phone?
Customer: Hende naman.
Agent: Kailan pa po ito nagsimula?
Customer: Ang alen?
Agent: Na hindi po nagri-ring yung phone?
Customer: Nagre-reng naman ah?!
Agent: Di ba sabi mo walang ring?
Customer: Hende! yong

BELL

! yong lestahan nong babayaran namin!!
Agent: aahhh… yung BILL?!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Technical Agent: To help you out with your concern, ma’am, let me just pull out my tool here, ok? (referring to a computer program used in call centers to address the customer’s concerns)

Customer: Pull out your what now?
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*Agent: Sir, that is C for Cubao, Q for Quiapo…..
Customer:  What is that?! I dont understand. I don’t want to talk to you.
Agent: Who do you want to talk to?
Customer: I want to talk to the highest person.
Agent: My supervisor is not available as of the moment sir.
Customer: I said, I want to talk to the highest person.
Agent: Ok, you want to talk to the highest person?
Customer: Yes!
Agent: Do you want to talk to God?
Customer: what the f***! I’d rather talk to you.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Irate Customer: F***k you!
Tech Support: Sir, we’re not allowed to say "F***k you!" here…
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*Agent: It’s C as in CAT.
Customer: what?
Agent: C as in CAT. C-A-T as in  meow meow…
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Agent: Thank you for calling us, this is Candy, how may I help you?
Customer: What did you say your name was… Mandy?
Agent: No, sir, it’s Candy.
Customer: Sorry, i can’t hear ya… didja say Mandy?
Agent: It’s Candy sir… Candy… as in Storck!
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Agent: Alright, let me verify that… Was that a "G" as in golf?
Customer (with a different accent): NO! That was a "G" as! in GEBRA! (z as in zebra) Oh, Gebra! like the one in the Goo?!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Agent: Yeah, sir….hello sir… are you there?
Customer: Yes, sorry.  I’m still there.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Agent: Ok, s ir… do u have a PEN and a PENCIL ready?
Customer: What?!!
Agent: Oh, Im sorry, sir… i mean, do u have a PEN and a BALLPEN ready?
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Agent: I’d like to speak with Billy Thompson please?
Contact: He’s not in. Would you like to leave a message in his voicemail?
Agent: Sure, SIGE..

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
Tech support: We’re going to perform a check disk to see if your hard drive has errors in it. Please type in C-H-K-D-S-K.

Customer: What is that again?
Tech Support:  C-H-K-D-S-K. .. that is… C as in Charlie… H as in Harley… K as in Karly.. D as in Darley… S as in Sarley… and K as in Karly… got it?

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Actual

Call

Center

Conversations!

Customer: ‘I’ve been calling 700-1000 for two days and can’t get through; can you help?’
Operator: ‘Where did you get that number, sir?’
Customer: ‘It’s on the door of your business.’
Operator: ‘Sir, those are the hours that we are open.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Samsung Electronics
Caller: ‘Can you give me the telephone number for Jack?’
Operator: ‘I’m sorry, sir, I don’t understand who you are talking about.’
Caller: ‘On page 1, section 5, of the user guide it clearly states that I need to unplug the fax machine from the AC wall socket and telephone Jack before cleaning. Now, can you give me the number for Jack?’
Operator: ‘I think it means the telephone plug on the wall.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*


RAC Motoring Services
Caller: ‘Does your European Breakdown Policy cover me when I am traveling in

Australia

?’
Operator: ‘Does the product name give you a clue?’
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*


Caller (enquiring about legal requirements while traveling in Europe)
‘If I register my car in

France

, and then take it to

England

, do I have to change the steering wheel to the other side of the car?’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Directory Enquiries
Caller: ‘I’d like the number of the Argo Fish Bar, please’
Operator: ‘I’m sorry, there’s no listing. Are you sure that the spelling is correct?’
Caller: ‘Well, it used to be called the Bargo Fish Bar but the ‘B’ fell off.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Then there was the caller who asked for a knitwear company in Woven.
Operator: ‘Woven? Are you sure?’
Caller: ‘Yes. That’s what it says on the label — Woven in

Scotland

.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

On another occasion, a man making heavy breathing sounds from a phone box told a worried operator: ‘I haven’t got a pen, so I’m steaming up the window to write the number on.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Tech Support: ‘I need you to right-click on the Open Desktop.’
Customer: ‘OK.’
Tech Support: ‘Did you get a pop-up menu?’
Customer: ‘No.’
Tech Support: ‘OK. Right-Click again. Do you see a pop-up menu?’
Customer: ‘No.’
Tech Support: ‘OK, sir. Can you tell me what you have done up until this point?’
Customer: ‘Sure. You told me to write ‘click’ and I wrote ‘click’.’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*


Tech Support: ‘OK. At the bottom left hand side of your screen, can you see the ‘OK’ button displayed?’
Customer: ‘Wow! How can you see my screen from there?’

Caller: ‘I deleted a file from my PC last week and I just realized that I need it. So, if I turn my system clock back two weeks will I get my file back again?’

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Actual dialogue of a former WordPerfect Customer Support employee. (Now I know why they record these conversations! ):

Operator: ‘Ridge Hall, computer assistance; may I help you?’
Caller: ‘Yes, well, I’m having trouble with WordPerfect. ‘
Operator: ‘What sort of trouble??’
Caller: ‘Well, I was just typing along, and all of a sudden the words went away.’
Operator: ‘Went away?’
Caller: ‘They disappeared. ‘
Operator: ‘Hmm. So what does your screen look like now?’
Caller: ‘Nothing.’
Operator: ‘Nothing??’
Caller: ‘It’s blank; it won’t accept anything when I type.’
Operator: ‘Are you still in WordPerfect, or did you get out??’
Caller: ‘How do I tell?’
Operator: ‘Can you see the ‘C: prompt’ on the screen??’
Caller: ‘What’s a see-prompt?’
Operator: ‘Never mind, can you move your cursor around the screen?’
Caller: ‘There isn’t any cursor; I told you, it won’t accept anything I type.’
Operator: ‘Does your monitor have a power indicator??’
Caller: ; ‘What’s a monitor?’
Operator: ‘It’s the thing with the screen on it that looks like a TV. Does it have a little light that tells you when it’s on??’
Caller: ‘I don’t know.’
Operator: ‘Well, then look on the back of the monitor and find where the power cord goes into it. Can you see that??’
Caller: ‘Yes, I think so.’
Operator: ‘Great. Follow the cord to the plug, and tell me if it’s plugged into the wall.
Caller: ‘Yes, it is.’
Operator: ‘When you were behind the monitor, did you notice that there were two cables plugged into the back of it, not just one??’
Caller: ‘No.’
Operator: ‘Well, there are. I need you to look back there again and find the other cable.’
Caller: ‘Okay, here it is.’
Operator: ‘Follow it for me, and tell me if it’s plugged securely into the back of your computer.’
Caller: ‘I can’t reach.’
Operator: ‘OK. Well, can you see if it is??’
Caller: ‘No.’
Operator: ‘Even if f you maybe put your knee on something and lean way over??’
Caller: ‘Well, it’s not because I don’t have the right angle — it’s because it’s dark.’
Operator: ‘Dark??’
Caller: ‘Yes - the office light is off, and the only light I have is coming in from the window.’
Operator: ‘Well, turn on the office light then.’
Caller: ‘I can’t.’
Operator: ‘No? Why not??’
Caller: ‘Because there’s a power failure.’
Operator: ‘A power …. A power failure? Aha. Okay, we’ve got it licked now. Do you still have the boxes and manuals and packing stuff that your computer came in??’
Caller: ‘Well, yes, I keep them in the closet.’
Operator: ‘Good. Go get them, and unplug your system and pack it up just like it was when you got it. Then take it back to the store you bought it from.’
Caller: ‘Really? Is it that bad?’
Operator: ‘Yes, I’m afraid it is.’
Caller: ‘Well, all right then, I suppose. What do I tell them??’
Operator: ‘Tell them you’re too stupid to own a computer!!!’

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/03/call-center-bloopers/feed/
Si Joseph At Ako by: kalboluis2003 http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/02/si-joseph-at-ako-by-kalboluis2003/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/02/si-joseph-at-ako-by-kalboluis2003/#comments Mon, 25 Feb 2008 03:48:10 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/02/si-joseph-at-ako-by-kalboluis2003/ Wala pa yung DVD ng Elektra dadaanan ko pa mamaya paglabas ko ng office.’ Kausap ko sa phone ang longtime partner ko na si Joseph na nasa Nueva Ecija ngayon, inaasikaso ang pagpapatayo ng kwarto namin karugtong ng lumang bahay nila. Sa mga nakakarinig sa opisina, para lang kausap ko ang pamangkin ko na merong pabiling kung ano ano dito sa

Manila

. Pang-asar ang tawa nya sa kabila ng linya ‘Pare, ang lalim ng boses mo…parang totoo…kakalaglag ng panty.’

Alam niya na di ko sya matilian, magladlad bigla sa office, at mabulilyaso ang pangarap kong umangat konti sa accounting firm. Yes mga dudes and sistahs, isa ako sa mga closet na striving yuppies na kailangang i-relegate sa obscurity ang personal kong buhay mula sa aking propesyon dahil kailangan ko ng maayos na trabaho at may ambisyong mabuhay ng maayos. Aminin man kasi natin o hindi, hindi pa rin naman ganoon ka sensisitibo sa gender at sexuality ng mga empleyado nila ang mga opisina dito sa atin. Meron mang formal na policy sa gender sensitivity, iba pa rin yung nagiging treatment ng mga matatandang bosing na educated sa old school. Pati mga colleagues mo, kapag umamin ka parang ‘Ay bakla, sa creative department ka…’ o kaya hanggang novelty na lang ang turing sa iyo, na hindi kayang mag-handle ng responsibildad o seryosong trabaho. Anyways…

Pasimple pa rin akong sumagot, di sinakyan ang panunukso niya dahil sanay na ako dito. (Minsan nga noon, nag-away kami bago ako pumasok sa office sabi niya pag di kami maayos na naghiwalay pag labas ko ng apartment, tatawag siya sa office at magpapakilalang asawa niya ako. Lower agad ang timplada ng lola ninyo, bwiset no?)

"Sya pakisabi kay Nanang, half-day ako ngayon. Gusto ko ng pinakbet saka pritong isda na hapunan". Si Nanang, nanay niya…tsismosa, minsan nakakasira ng moment pero generally okey dahil tanggap ako sa kanila bilang kanilang ‘daughter-in-law’.

Konting pasimpleng lambingan pa sa telepono bago mag hang-up

gaya

ng "Yung alaga nating kambing, pakisilong ng maaga para di magkasakit, okey?" na ang ibig sabihin, "Yung horny mong dick, ihanda mo na dahil mapapalaban mamaya".

Haaayy. Friday…pauwi na naman ako…and I can’t really help myself but smile. Matapos ang isang linggong bakbakan na trabaho, I am coming home for the weekend to have a simple meal kasama ang asawa ko. ‘Asawa’…seven years of living together and being a member of each other’s family…yun lang yata ang salitang akma sa pagsasama namin kahit gaano ka-pretentious o kataray pakinggan. Kung lilingunin ko ang pinagdaanan namin, parang nakakagulat na pwede palang mangyari. Hindi rin naman kasi biro ang mga kasamang dasal, action na Rambo style, at mga eksenang hindi kaya ng powers ni Ate Vi na i-characterize pero eto sa relasyon namin ni Jo.

At hindi lang naman kasi pitong taon ang love ko sa damuhong lolo ninyo. Pareho kami ng bayan sa probinsya pero magkaiba ng baryo. Fourth year high school ako noon (dalagita), grade four siya (totoy) noon. Lakwatsera ako kasama ang mga friends kong mga lalaki, ako ang muse at palagi kaming pumupunta sa baryo nina Jo para mamitas ng mangga, bayabas, kung ano ano pa. Take note, walang mga scooter at jeep noon, kanya kanyang bike kami, at kung saan saan nakakarating, basta libre ang pagkain at gimik. From a poor family ako, pero from a poorer family si Joseph. Habang rampa ako to death with my friends, work to death naman siya after school hours sa pangunguha ng damo na ipapakain sa livestock nila. (You know, mga paalagang kalabaw, kambing, etc.) Ewan ko ba, parang gumaganda ang araw ko pag nakikita ko yung bata batutang Joseph na yon noon.

Pero bata pa lang sya, kita mo na ang potentials. Dark, matambok ang butt, proportioned na ang mga limbs, masungit ang mata, parang balbunin pag laki kasi makapal ang buhok, kilay, pilikmata at animal kung ngumiti. (Hindi ko pa alam i-pin point na yun ang mga physical qualities na gusto ko sa kanya noon, pero yun pa rin naman ang gusto ko sa kanya ngayon. And besides noong iba pa ang mga boy friend ko, ganoon ding qualities ang mga gusto ko e.) Kapag binabati ko si Joseph, parang nahihiyang natatakot: binibilisan ang paghakot ng naipong damo, at nagmamadaling lumalayo. Yung mga barkada ko, sabi sa akin palagi noon, "Hoy bakla, makukulong ka sa iniisip mo! Musmos pa yan!"

Musmos pa rin naman ako noon kung tutuusin: madaling magkagusto, madaling makalimot. Dahil virgin pa rin naman ako, wala pang yearning na ma-satisfy kung ano man ang di pa natitikman. Nakalimutan ko si Joseph, nagkaron ng ibang crushes, nag-aral, inenjoy ang simpleng buhay sa probinsya. Pagkatapos lang ng ilang buwan, subsob na rin ang barkada sa review ng National College Entrance Exams (Dyos ko, fear ko talaga noon ang maging valedictorian pero bagsak sa NCEE. Yung mga hindi na naabutan ito, basta kailangan ito para
makapagpatuloy ka sa college, okey? Further questions tungkol sa historicity nitong school event na ito ay kawalang galang na sa nakakatanda, hmp!) Madali’t salita nakapasa ang lola sa NCEE, sa UP with a scholarship, naging abala sa paghubog na sariling niyang ideolohiya ek ek, at maagang nakatapos ng kolehiyo. Pero dahil nga sa libis-ng-nayon, anak-pawis, hampas-lupa etc. ang drama, nagdesisyon na manilbihan sa sariling bayan bilang konsehal(a) sa munisipyo sa edad na 22.

Noong time na yon, power and money were there to be had. So were the guys. Small town, alam ng lahat ang pagiging girlish ko at alam din nila ang aking qualification kaya mainit naman ang reception sa akin ng mga tao. Mainit din syempre ang tingin ng mga barako dahil akala nila trophy wife and lola ninyo. I went in and out of relationships, yung iba kasing meaningful ng Webster’s 9th New Collegiate Dictionary, pero yung iba were just mercy fucks (on my part/on the guy’s part, che, whatevah!). Merong mga dapat nagtagal pero either hindi nakayanan ang pagka lukaret ng lola ninyo or di nakayanan ng lola ninyo ang expenses. Some just did not understand that despite my being me, gusto ko pa ring magsilbi sa bayan kaya kung nag-aalburoto at hindi nai-date dahil may consultative meeting ako sa mga constituents ko, e goodbye muna sila.

1995, nagpasayaw ako minsan sa plaza bilang fund raising sa nalalapit na pagho-host ng bayan namin ng inter-town sports cup.

Para

sulit ang entrance fee, I got the best mobile disco sa Pampanga, kumpleto sa video screens at malupet ang sounds. Dumalo sya…17 pa lang sya noon pero parang mama na. Palibhasa kahit matalino, hindi na siya napag-aral ng mga magulang kaya napilitan ng magtrabaho sa mga pabrika sa Laguna: nabanat at na-develop nang maaga ang katawan. Sa taas kong 5′ 7" mas matangkad na siya noon ng mga 3 inches.

Gwapo…yun lang ang pumasok na salita sa utak ko. Naka shirt ng black at naka Levi’s ng button fly. May pino nang balahibo sa mga braso at may umbok na rin sa mga inaasahang parte ng katawan. Lahat ng taon na hindi kami nagkita at gingugol ko sa kung ano-anong bagay at tao na akala ko ay importante sa akin, parang biglang naging hindi importante kumpara sa moment na yon. Nandoon siya at ako, merong music at masaya ang paligid.

Si Joseph, hindi na batang mahiyain…malakas na ang loob na lumapit sa akin. Iniabot ang kamay na nakangiti, sabay bating ‘Kumusta, konsehala ?’ Imbis na maimbyerna ako sa pagiging impertinente ng pagbati nya, napatitig ako sa kamay niya bago ko abutin. Grabe ang laki! Hindi ko napigilan, sa gitna ng maingay na pa-disco na yon, na i-imagine ang kamay na yun na tinatanggal ang damit ko, na humahaplos sa aking katawan. Napakalaking effort at pagpapapanggap na hindi ako masyadong apektado sa kanya ang aking ginawa para lang bitawan ko ang kamay na yon, para formally na buksan ang pa-disco at gawin ang natitira pang trabaho ng isang host.

Nang maisaayos na ang mga kinita sa entrance at naitabi na ang pambayad sa mobile disco, hinayaan ko namang i-enjoy ng working group ko ang gabi. Dahil kabataan naman ang sector ko sa konseho, kahalu-bilo ko ang lahat ng dumalo at hindi na rin lumayo sa grupo si Joseph. Wala siyan pakialam sa stares o questioning looks ng mga hindi nakakakilala sa kanya, at panay naman ang kindat sa akin ng mga kaibigan kong alam kung sino siya. Para sa mga nasa tamang edad na, merong kiosk na nagtitinda ng beer at ibang drinks. (Pero tama man o

mali

, it’s the province babe, maagang natututong uminom ang kabataan at kahit na sino pwedeng bumili ng maiinom niya. At sino ba naming nagtitinda ang aayaw sa kita? Saka recently lang naman na-require yang huwag magbenta sa minors ng alak. Ako nga, pinapabili ako noong bata pa ako ng tita ko ng Chinese na shoktong sa tindahan kung hindi maganda ang pagre-regla niya. And besides, ang stand ko dyan dati, salamat sa alak at gumaganda ang ilan sa ating mga syonget!)

Lumalim ang gabi, nakainom na ako, at itong si Joseph, parang nakakarami na rin. Nagiging aggressive, cocky, ika nga. Confident sa pagkalalaki at porma, isinasayaw na ako. Hinapit niya ang mukha ko papalapit sa bibig niya na akala ko hahalikan niya ako then and there, at pasigaw na sinabi(kasi nga disco at maingay e di sisigaw di ba?) "Naalala mo ba yung pangha-harass mo sa kin nung bata pa ako?".

Syempre feeling precious ang lola, "Anong pangha-harass?"

"Joseph, paglaki mo, boyfriend kita ha?" ginaya niya ang boses ko, tinutukoy yung paborito kong linya noong kinukulit ko pa sya. Natatandaan pa rin pala niya.

Natawa na lang ako. "Pwede mo nang gawing yon sa akin ngayon, di na kita tatakbuhan," sabi niya habang gumigiling siya sa likuran ko sabay sa tugtog na

Carolina

ni Shaggy. Kung iisipin ko kung gaano kalaswa ang hitsura naming ganoon sa publikong lugar, nahihiya akong natatawa.

Shit, sabi ko sa isip ko, malakas talaga ang tama ko sa mokong na to, and he knows it. Tukso, as in. Kung gugustuhin ko, magagawa ko na ang matagal ko nang inaasam. Pero iba ang nakikita kang sumasayaw sa iyong sariling pa-disco at nage-enjoy, at iba ang dating sa makakakita kung ikaw ang unang lalabas sa affair na iyon para manglalake.

Nagdesisyon ako. Bago matapos ang gabing ito, sabi ko, isang definite na incident ang mangyayari sa buhay namin nitong puppy love kong ito.

"Pwede mo nang gawin yon sa akin ngayon, di na kita tatakbuhan," sabi ni Joseph sa akin habang nagsasayaw kami. Si Joseph na 17 years old na, tall, dark, at parang delicious. Si Joseph na pinakauna kong naging crush noong 10 years old pa lang samantalang ako’y 16. At ngayon, after 7 years na hindi nagkita, na isa na akong community figure, nagbibinata na siya at nanunudyo, pwede na daw i-engage sa closer, intimate encounter. Pero pa’no kami makaka-exit sa disco na ako mismo ang nag-organize?

Parang alam niya ang pag-aatubili ko, kaya siya na ang nagsabi, "Naka-park sa labas yung tricycle ni Pare Bong, mauuna na kong lumabas, hintayin na lang kita doon."

Coincidence? Planado? Basta salamat sa tricycle ng barkada nyang Bong. In the end, parang wala na rin akong care sa propriety…basta si Joseph at ako, kukumpletuhin namin ang gabi. Nag-linger lang ako ng mga dalawang tugtog, ipinagbilin sa aking mga kasama ang mga wrap-up na gawain, tapos tumungo na ako sa back entrance. Bago ako makalabas, ihinabol sa akin ng kasama ko sa working group yung back pack ko.

"Muntik mo nang makalimutan to! Baka nandiyan pa man din ang mga life savers mo!" Napangiti ako dahil di ko alam kung aamin akong nawala sa isip ko yung backpack ko sa pagmamadaling makatakas o dahil totoong may lamang life savers ang back pack ko (mouth wash, condom, lubricant, alcohol saka maliit na twalya).

Katabi ng plaza auditorium ang basketball court na maluwang ang space at noong gabing yon ay puno ng mga sasakyan. Medyo madilim kaya dahan-dahan kong linakad ang pagitan ng mga nakaparadang sasakyan. Ano nga bang itsura ng tricycle ng Bong na yan? Sa may pang-apat na RXT, may biglang humatak sa aking belt at binuhat ako papaupo sa carrier ng tricycle. Si Joseph, nag-a-a la Antonio Banderas yata…dinadaan sa bruskong lambing.

Nakakulong ako sa mga braso niyang nakakapit sa magkabilang dulo ng side car ng tricycle. Isinisik niya ang katawan niya sa nakabuka kong mga hita sa pagkakaupo sa carrier. Sa minsan-minsang pag daan ng ilaw ng strobe lights mula sa disco, nakita ko ang pagtitig sa akin ng mga mata niya…maiitim, intent, piercing at medyo pinapungay ng kanyang nainom na alak. Ang tagal tagal kong inisip kung ano ang unang magiging intimate na moment namin nitong lalaking ito…ganito pala…sa carrier ng tricycle.

Hahaplusin ko

sana

ang pisngi niya para tiyakin na hindi siya ibang lalaki o hindi lang ako bangag pero akala niya yata ay sasampalin ko sya. Sinalo niya ang kamay ko sabay halik sa lips ko ng mariin…nagdi-demand ng surrender. Saka na lang niya ginawang gentle nong naramdamang hindi ako pumapalag, nakayakap ako sa baywang niya at nakapikit lang, ninanamnam yung lips niya. Habang tumatagal, naging malikot ang mga labi namin, nagpapalitan ng posisyon, naging mas basa, hanggang sa nag-explore na ang dila niya…una sa labas ng lips…hanggang sa pinasok na niya sa bibig ko. Noong hinigop ko ang dila niya bilang ganti, nagulat yata siya…napahinto at napaungol. Binawi niya yung dila niya at kinagat-kagat ang labi ko. Tapos dila ko naman ang hinigop niya na akala ko mapuputulan na ako ng hininga at napakapit ako sa leeg niya. Bigla, kumalas siya sa akin.

"Tara, may pupuntahan tayo, sabi niya," sabay hatak sa akin papasok sa sidecar ng tricycle at sya nama’y dali-daling umangkas sa motorsiklo. Napamura pa sya nang hindi nabuhay ang motor sa unang kick start.

Sa bilis ng pagmamaneho niya hindi ko namalayan na nakarating na pala kami sa baryo nina Joseph. Kahit gabi, napatanaw ako dun sa malapit sa ilog kung saan siya dati kumukuha ng damo para sa mga alaga nilang hayop. Parang pareho kami ng iniisip, dahil tumitingin din pala siya sa lugar na yon, sabay sabing "Oo, dyan mo ‘ko dinidigahan noon, dyan kita yayariin ngayon."

"Smooth," sabi ko sa isip ko, "wala bang suave o gentleness sa katauhan nitong lalaking to?" Ipinarada niya ang tricycle sa ilalim ng punong mangga na noon ay namumulaklak na nang marami at may malumanay na bango. Tumungo kami sa kubo ng isang may ari ng bukirin doon, na ginagawa lang pahingahan sa tanghali, tambayan ng mga binata at piknikan ng mga dayo na tulad namin noon.

Pinasindi niya ang lighter niya para makita namin ang hakbangan ng hagdan paakyat sa iisang kwarto ng kubo. Sinindihan niya ang gaserang nakita niya sa isang sulok at nagsimula nang magtanggal ng sapatos. Isinunod na rin niya ang medyas, Levi’s pagkatapos ang t-shirt niya. Puting brief na lang ang natitira niyang suot ng humarap siya sa akin, nakapamaywang, mayabang at namumukol sa harapan. Napalunok ako sa nakita ko, lalo na nang mapatunayan kong pantay-pantay talaga ang kulay niyang sunog na moreno.

"Ano?" tanong niya sa akin, demanding pa ang bwiset. Nagtanggal na rin ako ng sapatos, pants at polo. Inabot niya ang kamay ko, pinatayo niya ako at ipinahawak ang bukol sa brief niya.

Muli, naglapat ang mga lips namin, na para bang ang tagal-tagal na naming ginagawa at alam na namin kung kailan babaling at kung kailan huhugot ng hininga. Ang lasa ng San Miguel at Double Mint sa hininga niya, parang sweet, familiar kind of taste and smell. Sa ganoong posisyon ay nakayakap ang tig-isa naming kamay sa isa’t isa, at nakapatong sa harapan niya ang tig-isa pa. Pinapintig-pintig niya ang nasa loob ng brief niya at parang na-magnet na doon ang kamay ko. Hinaplos ko ang hugis ng kanyang pagkaginoo na humuhulagpos na sa takip nito. Nang hilahin ko ng bahagya ang garter ng jockey, bumunot siya nang hininga at kumawala na ang lampas pusod niyang pagkalalaki. Sa dali-dali nyang pagtanggal ng huling saplot na yon ay humampas sa tiyan niya ang matigas niyang ari. Sa akin, parang kampana ang tunog noon, napakalaking turn on at iniwan ko na ang lips niya para simulan ang paghalik ko pababa sa katawan niya.

Nagsimula sa leeg, ay salit-salitan kong hinaplos, hinalikan, dinilaan, kinagat-kagat ang katawan ni Jo. Makinis ang balat niya at may sariling amoy, samyo ng kabataan at pagiging lalaki – parang baby pero parang mama na din. Salit-salitan din ang ungol at impit niyang halinghing. Nang masaling ng bibig ko ang pinakababa ng kanyang ribcage, napahalinghing na siya at napakapit sa kawayan na dingding ng kubo sabay impit na sinabi ang pangalan ko "Konsehal Daaaannnnn!". Bastos pero magalang din pala.

Nang makarating ako sa pusod niya, na noon ay gusto ko sanang sisirin ng dila ko, narating ko na rin ang ulo ng titi niya. Alam kong mayroong mga ganon ang size ng pagkalalaki pero hindi ko inimagine na kay Joseph ko mapapatunayan ang lampas pusod na haba. Nang ilapit ko ang kamay ko para saluhin iyon, napansin kong mas mataba lang ng bahagya ang likas na payat kong braso sa kanyang ari. Ang ultimate na Marlboro Man ko pala ay mala-kabayo din gaya ng imaginary niyang alaga.

Sa paghawak ko sa may leeg ng tigas na tigas na niyang tite, lumigwak na ang malabnaw na pre-cum niya. Grabe talaga ang mga bagets, brimming with hormones talaga. Dahil sa pang-una niya katas, dumulas ang hawak ko, pinataas-baba ko ang palad ko sa kanya. "Sige na….sige naaaaah," malambing na utos niya sa akin.

E di sige na. Pinadaan ko ang dulo ng dila ko sa ilalim ng ulo ng ari niya, pinaikot at napakapit na siya sa ulo ko. Binaybay ng dila ko ang lapad ng kanyang pagkalalaki mula puno hanggang ulohan…uulitin ko pa sana pero sinalo na niya ang ulo ko at iginiya na niya ang ari niya sa bibig ko. Hindi ko na namalayan ang sakit ng tuhod kong nakaluhod sa sahig na kawayan, na-hypnotize na rin ako sa amoy at laki ng pagkalalaki ni Jo. Hindi ko rin alam kung papano nakayanan ng panga ko ang nota ng daddy kong mola. Taas baba, salit-salit ang pressure ng dila at ngala-mgala, higop, sipsip, lahat na yata ng pwedeng gawin ng bibig ko, ginawa ko na para labanan ang malaking bagay na yon na nagbabadyang wasakin ang aking bunganga. Yung nakakabaliw na ritmong iyon, na kung hindi isa sa amin ang mai-injure, parang napakadangerous pero delirious ding masarap, tuloy-tuloy…pasarap ng pasarap.

At bigla na lang naramdaman ng kamay kong nakakapit sa cute na butt cheeks ni Jo na nanigas ang mga ito at walang paalam na sumaboy sa lalamunan ko ang mainit at mapwersang climax niya. Hinabol kong bahagyang hinugot yon sa may kalagitnaan ng bibig ko para malasahan ko siya…ang dami…ang tamis niya…nalunod ako sa ligaya ng mga sandaling iyon lalo na nang bigkasin niya ang pangalan ko sa huling tilamsik ng tamod niya: "Ayan pa Daaaaaaaannn!" Tuluyan nang nawalan ng galang ang bruho.

Hindi pa aman ako nakakahugot ng hininga ay inapuhap na niya ang papag sa kabilang sulok ng kubo. Habang pinupulot ko ang mga nagkalat naming damit at ang back pack ko sa may hagdan naisip ko, "Nyeta, may papag naman pala e ba’t ba kinaladkad muna ako dito sa sulok?".

"Mamaya na yan, higa ka muna sa tabi ko", sabi niya. Inilapag ko ang mga gamit namin sabay upo sa gilid ng papag. Di ko alam kung ilang couples na ang nagparaos sa mga unan at kumot ng papag na yon, pero parang yon ang pinaka romantikong higaang nakita ko sa tanang buhay ko.

Pag tabi ko sa kanyang patalikod ang dumunggol sa likuran ko ang matigas pa rin niyang ari. Ang mga kabataan nga naman, maasahan mo talaga, samantalang naghahabol pa lang na makabalik sa dating porma ang akala ko’y flexible kong lalamunan. Yumakap siya sa akin at hinipan niya ng marahan ang puno ng tenga ko saka bumulong, "Galing mo pala, iisa pa ako."

Hahalik sana sya sa bibig ko pero nahiya akong ipalasa sa kanya ang sarili niyang cum, kaya bumaling na lang ako. Siya nama’y ibinaba ang bibig patungo sa leeg ko, pababa sa aking nipples, sa dibdib ko na wala naman halos laman, kung kaya pinanggigilan yata niya at kinagat-kagat habang sinisiil. Hindi ko inisip kung gaano kalaki ang mga kissmarks na magmamarka doon…basta ang alam ko, nginangata ako ni Lestat Joseph. Nang ibinaling niya ang katawan ko simulang maglagay ng butterfly kisses sa tagiliran ko, nawala lahat ng control ko sa sarili at pinatihaya ko na siya. Inabot ko ang back pack at dali-dali naglabas ng
condom at lubricating gel.

"Ano yan?" tanong niya. Akala ko ba e titirahin ako nito ba’t hindi yata alam kung para sa ano ang condom at KY.

"Shut up, babe, enjoy ka lang" sagot ko habang isinusuot sa kanya ang 35 mm na Lifestyles. Shit hindi pa yata magkakasya. Nanginginig na ang mga kamay ko sa anticipation, na parang gumagapang sa buong katawan ko…

"Aray!" sabi niya habang nahiklat ko ang isang pinong bulbol sa pagmamadali. Ibinaba ko ang sarili kong briefs at pinuno ng lubricant ang butas na ko na sa pakiramdam ko noon ay sensitibong sensitibo na rin kahit sa kanti pa lang ng sarili kong daliri.

Matapos ko pahiran ng lubricant ang ari niyang balot ng condom, ay nilaro-laro ko muna ito. Umungol na naman siya at pinadapa na ako. Walang kaabug-abog, ipinasok niya ang kalahati ng pagkalalaki niya sa aking butas, bagay na nagpasigaw sa akin.

"Sorry," sabi niya. Tinakpan ng malaki niyang palad ang bibig ko at dahan-dahan ipinasok ang natitirang kalahati ng kanyang ari. Sa kanya, nawala ang akala ko’y vast experience ko sa panlalalake. Naging parang virgin ulit ako sa laki ng kanyang burat. Bawat baon, napapakagat ako sa palad niya. Tatawag sana ako ng pangalan ng mga Santo kaya lang naalala kong pangalan din pala ng Santo ang pangalan niya. Kaya yun na lang ang sinabi kong impit…"Josseeeph!"

Dahan-dahan hinugot niya iyon at biglang iniunday niya ang balakang niya. Unang kadyot, full to the hilt. "Arraaay!".

Hinugot niya ng unti-unti, tapos ulos ulit. "Ayyaaay ko Jo…"

Pangatlong ayuda, maharot at banayad, "Aaaaay…." Mabagal ulit, may kaunting giling sa hulihan. "Aaaah….aahh…ahhh"

Sa ganong ritmo kami nagkatagpo, marahan, malambing, hanggang sa pabilis ng pabilis. Hanggang sa ang sakit sa butas ko ay naging parang kati, kiliti, sarap. Hindi ko namalayang naiharap ko na pala ang sarili ko sa kanya at nakikita ko ang pagtitig niya sa o pagpikit sa sarap habang umuulos siya sa akin.

Inabot ko ang isa kong kamay sa kanyang dibdib na nababasa na nang pawis at ang isa nama’y muling humaplos sa matatambok niya puwet na noon ko pa pinagnanasaang hawak-hawakan. Si Joseph…pinapaligaya ako…pinapaligaya ko…Hindi ko na kaya ang ligayang nadarama ko, na kahit walang ibang stimulation o pagsaling sa sariling kong pag-aari maliban sa naiipit sa pagitan ng aming mga puson ay bigla na lang nagpakawala ng sarili niyang init…"Josseeeph!" daing kong sabay unat na aking mga paa.

Sa pag-unat ng paa ko ay nag-contract ng husto ang aking butas at siya namang nagdala sa kanya pangalawang pagpapalabas. "Sabay na tayoooo…"

Kahit balot siya ng condom ay ramdam ko ang biglang pag-init at pag expand noon, at ang ulos niya habang nilalabasan ay lalong naging madulas, at nakakapangilabot sa sarap. Napakapit ako sa kanya ng mahigpit habang naliligo kami sa sarili kong katas, at ibinaon naman niya nang husto ang sarili sa akin, pumipintig-pintig pa sa loob ko ang patuloy na nagwawalang ari niya. Isang pintig pa at naramdaman kong dumaloy sa loob ko ang mainit niyang katas…bumitak ang condom.

Hubo’t hubad kami hanggang umaga, sobrang ligaya at pagod na hindi na makaulit. Hindi ko alam kung nakatulog kami o hindi dahil kung babaling ako’t yayakap, yayakapin din niya ako at hahalik. Nang mabanggit ko naman ang bumitak na condom, natawa din siya. Habang nakasubsob ang ilong ko sa kilikili niya na hindi pa masyadong mabalahibo, bigla kong naalala "Shit Joseph, 17 ka pa lang".

"Okay lang yon, 18 na ako in three months. Pwede na kitang pakasalan pag nabuntis ka, pwede na rin kitang iboto," biro pa niya. "Pero alam mo, first time ko," sabi niya.

"Gago! If I know, pahada ka, alam mong itutok yang ano mo sa bibig ko. Tapos ang galing mong umayuda, first time mo? Tarantado." Do I know Adam from a hustler or what?

Natawa na lang siya sa reaction ko. "Sige aamin ako, pag wala pa akong sweldo at kailangan ko nang magpagupit, sa parlor ako ng bading nagpapagupit. Hindi rin ikaw ang first time ko sa all the way, pero babae ang partner ko noon. Pero ikaw ang una kong experience dito," sabay himas niya sa puwet kong noon ay medyo depleted na yata at nagre-recover pa sa trauma na naranasan.

"Shit! May experience ka sa puta! Baka may AIDS ka! Pumutok pa naman ang condom!" Di ba sabi ko sa inyo may pagka Dolzura Cortes aka Ate Vi ang mga scenes?

Parang nasaktan siya sa sinabi ko, pero sumagot, "Dan, kung gusto mong papangitin ang magandang nangyari na ‘to, nasa sa iyo. Pero hindi puta ang una kong experience sa babae, okay?"

Yun lang at nagsimula na siyang magsuot ng briefs. Hindi ko alam kung pano ako kakambyo mula sa pangit na turnaround ng mga pangyayari, basta iniabot ko na lang sa kanya ang alcohol galing sa bag ko, para pangpahid niya sa katawan niya habang nagsimula na rin akong magbihis.

Nang makabihis ako ay hinugot ko ang mouth wash mula sa bag at pumunta sa may poso ng kubo. Habang nakatingala akong nagmumumog ay nakita ko ang mga bubot na mangga. Mangga, yon ang isa sa mga rason kung bakit halos araw-araw kong nakikita sa Jo noon. Lahat ng memories ko nang pagnanasa at paghanga kay Jo, bumalik na nang tuluyan sa akin. Parang lahat ng tama at mali na ginawa noong nakaraan, ay tumtuntong sa puntong ito: noong bata pa kami, wala pa kaming choices, pero ngayon, dapat ba na mawala ulit si Jo sa akin? Sa ganoong hitsura at pag-iisip lumapit si Jo sa akin, kinuha ang botelya ng mouthwash, at nagsimula ring magmumog.

Habang puno ng mouthwash at tubig ang bibig namin, nagtitinginan ang aming mga mata. "Jo, sorry." Sabi ko, matapos kong idura ang mouthwash.

"Okay lang yon. Kita tayo ulit pag uwi ko" sabi niya sa akin, sabay smack kiss sa lips ko. "Tara na, ihahatid na kita at baka hinahanap na rin tong tricycle" yaya niya sa akin.

Matapos syang magpaalam at mag-decline ng breakfast, ay pumasok na ako sa bahay. Good enough sabi ko sa isip ko tungkol sa arrangement nang susunod na pagkikita namin. In fact, sosorpresahin ko na lang siya at dadalawin ko sa Laguna. Gagawin kong totoong relationship ang nagsimulang nangyari sa amin. Pero hindi ko alam na ang katungkulan ko sa munisipyo ko at ang sitwasyon niya sa Laguna ang magpapahirap sa pagbuo ng relationship na yon.

May nangyari sa amin ni Joseph, parang pinaghalong kidnap and rape with consent na getaway. Bumalik kami sa place nang childhood namin at doon naming tinapos ang pagiging mga estranghero at bata sa isa’t isa.

"Shit Joseph, 17 ka palang" alala ko pagkatapos naming ibuhos ang pananabik at curiosity sa katawan ng isa’t isa. Sabi naman niya’y magiging 18 na siya sa loob ng tatlong buwan, pwede na nya kong pakasalan kapag nadisgrasya niya ako at pwede rin niya akong iboto sa darating na eleksyon. "First time ko," dadag pa niya sa akin bagay na alam kong hindi totoo.

"Gago! If I know, pahada ka, alam mong itutok yang ano mo sa bibig ko. Tapos ang galing mong umayuda, first time mo? Tarantado!" Dahil dito ay umain siyang may experience na siya sa blow job sa bading at all the way naman sa babae, pero iginiit niyang ako daw ang una niyang kina-anal sex. Not that I thought it was then emotionally significant pero ang worry ko ay ang pumutok ang condom na gamit niya habang nagsi-sex kami sa laki ng dick niya. Ni hindi ko sinabing "what if" puta ang kina-all the way niyang babae. Basta sinabi kong may posibilidad kaming magkahawaan ng AIDS. Bagay na parang ikinasama niya ng loob dahil hindi daw puta ang nagalaw na nyang babae.

Isang memorable na bout of intimacy na muntik nang ma-sabotage ng matalas kong dila. Medyo naayos naman namin ang paghihiwalay sa pagsabi ko ng "sorry" at may promise naman syang magkikita kami everytime na uuwi siya mula sa trabaho niya sa Laguna.

Pero meron na akong ibang plano, palibhasa guilty na nasaktan ko kaagad ang puppy love ko tapos sa isang iglap ay mawawala na naman sa akin. Not now, not when may nangyari na sa amin at not now na merong tenderness akong nakita sa pakikitungo niya sa akin. Ngayon pa, nasa edad na ako at meron na kaming choice? Sabi ko, I will make things work for us.

With that thought, naglinis ako ng katawan at pumasok ako ng trabaho sa munisipyo. Kung akala nang iba, a-attend lang tuwing session ang pagiging municipal councilor, e baka artista yung mga konsehal ng mga taong yon. Sa maliliit na bayan na walang masyadong budget para sa staff, ang trabaho ng konsehal na seryoso sa tungkulin ay marami-rami din. Nandyan ang mag review ng mga panukalang barangay at municipal resolutions at ordinances na isasalang sa susunod na session. Nandyan na gawin ang sariling legal at legislative research. Nandyan ang pagkikipag-konsulta sa masa tungkol sa mga panukalang ito. Nandyan ang social responsibilities na pag-attend sa mga functions hindi lang mga baryo, kundi hanggang sa kapitolyo ng probinsya. Sabagay, kahit saan namang bagay kung seryoso ka sa ginagawa mo, marami kang trabaho.

Pag dating ko sa maliit na cubicle ko ay mayroong note na gusto daw akong makita ng mayor. Agad akong tumungo sa office ni Papa Mayor, pareho kong alumnus ng UP Econ, pero anak siya ng old rich na pamilya sa probinsya. Mestisuhin talaga sya at talagang pwedeng maging artista ang career kung hindi nagka-utak. Siya ang aking mentor sa local politics, meron siyang vision para sa bayan na gusto kong pakisalihang isakatuparan at yon ang common ground namin, kahit alam niyang bading ako. Well, pinakagusto ko siguro sa kanya yung tanggap niya at the start na kinuha niya ko sa partido kahit na badinggola ako. Ilang taon lang naman ang agwat naming kaya magkaibigan ang turing namin kapag wala kami sa mga pormal na functions.

"Congrats sa successful na pa-disco mo kagabi konsehal. Nag pay-off na naman ang pagpe-prepare mo nang matagal, at nabawasan din ang problema natin sa financing ng Inter-town Cup." Sabi niya sa akin.

"Thank you, mayor. Pero I feel na hindi tungkol sa disco kaya mo ako pinatawag?" aware kasi akong marami ding trabaho ang taong ito kaya diniretso ko na sya ng tanong.

"You’re right. You were seen exiting the premises of your own activity last night, aboard a vehicle na minamaneho ng isang batang lalake?"

"For Christ’s sake, Edwin," in-address ko na ang Mayor sa first name niya. "Hindi na bata ‘yon, he is turning eighteen in August and as you yourself said, sya ang nagda-drive at hindi ako ang nanghila sa kanya. Isa pa, it’s a personal matter na way beyond my duty here na hindi dapat minamanmanan. Tsaka kung magsalita ka parang ang tanda tanda ko na e 22 pa lang din naman ako."

Itinaas agad niya ang kamay niya para pa-prenuhin ako. Nag-aalala yata ang Mayor na baka sinasapian na ako ni Miriam Defensor Santiago. "Unang-unang hindi ka minamanmanan. It’s just that you are a very popular figure and everybody could not help but know kung nasaan ka. Pangalawa, I am just relaying this to you para ma-test kung papaano mag-se-settle sa judgment mo ang being intimate with a minor dahil alam kong discreet kang tao pero kagabi, parang naging reckless ka yata na ibig sabihin gusto mo talaga yung binata. Lastly, I am making you aware of what the party might think when they find this out, kung ano ang impact nito for your succeeding candidacy at pati na rin sa kalaban mo, baka gawin nilang issue ito."

"You know my stand on my candidacy Mayor. Pumayag akong sumama sa partido dahil naniniwala ako na kailangan ng young blood ang governance ng bayan natin. The deal was gagawin ko ang best ko sa term na ito at hindi na ako masi-seek ng re-election. Marami pang young blood dyan na deserving at willing magsilbi sa bayan natin, now that there is you na willing na bigyan sila ng chance. Heck, hindi ko pa nga inaayos ang pagiging CPA ko."

"I thought you might cast aside that dream for this one kasi parang masaya ka sa ginagawa mo dito e. Akala ko tutuloy ka pa."

"Thank you for the vote of confidence pero masaya ako dahil alam kong I am doing this out of sheer service to the people. Afterwards I can be a shark and sniff blood in the corporate world without flinching dahil tapos ko na ang serbisyo ko para sa konsensya at bayan."

"Hindi mo na ako mahal, ipagpapalit mo na ako sa private career at sa bago mong toy boy," ginawa na niyang personal ang appeal ng argumento.

"At least tama pa rin ang basa mo sa akin on both counts. Yeah, I will move on to a private career para less-strained ng public opinion ang relationships ko. Mahal ko rin siguro yung boy, because I am willing to make a stand and take risks for him. At saka ang tagal pa nang susunod na elections, ang dami pa nating pwedeng gawin and who knows magbago ang ihip na hangin."

"Oo nga naman. I’m glad that you have been consistently honest with me on this, Daniel kahit personal na bagay ito. That’s what people love in you sa bayan na ito. And for your own sake, pwede bang isara mo pa yang isang butones ng polo shirt mo dahil ang laki ng chikinini mo sa leeg."

Yun lang at alam na naming nang boss ko ang stand namin sa isang issue: huwag ibalandra ang chikinini. Pero seriously, alam ko, I have been forewarned. Kung gusto ko nang future sa politika, okey din lang na magpakabading ako pero hanggang certain level lang dahil kailangan pa rin ng nod of approval ng partido na may pera sa pangangampanya. Mayorang bading? Hmmm palagay ko hindi masyadong popondohan. Grabe no? Politics and showbiz sometimes do look like the same animals. Pati lovelife kasali.

In the mean time, na inspire naman ako sa trabaho at sinipagan ko pa ang community outreach ko (kahit makipagchikahan lang sa tabi ng bakod para malaman ang opinion ng mga constituents, bah outreach na yan). Si Jerry, ang kaibigan kong parlor diva ang siyang sounding board ko sa bayan namin. Siya rin ang tagakalap ng mga intelligence information ko.

"O hayan ang address nang Joseph na yan sa Laguna. Kumpleto sketch yan. Kasi nahahalata ko na habang lumiliit yang marka mo sa leeg e nagiging balisa ka na."

‘Salamat, Jers, alam mo naman na matagal ko nang pangarap yung hombreng yun. Maganda na sana ang simula namin kaya lang sinapian ako ni Tetay kaya parang na bad trip yata. Babawi lang ako ng ilang points para okey na talaga kami."

"Uhmm at saka Dakota Harrison Ford Indiana sabihin mo. Hada ko na yata ang barkada non, at sabi ng barkada niya, siya ang kingpin sa grupo nila."

"Ate in-lababo na naman akoooo!!!" tuluyan kong pag-amin.

"Sya, humayo ka at magparami ng kissmark. Basta ilakad mo ako kay Konsehal Reyes ha? Sabihin mo kahit may asawa na sya okay lang akong mistress. Libre sya gupit at facial sa akin."

Tumuloy ako sa Sta. Rosa, isa sa mga pagawaan ng machine parts doon ang trabaho ni Joseph. Dala sa loob ng lumang traveling bag ko ang isang 6-pack na Hanes na panloob man lang niya para sa trabaho, isang bote ng vitamins na alam kong hindi priority na bilhin ng mga kabataang malayo sa bahay nila, ilang medyas at saka kalahating dosenang jockey kagaya ng suot niya noong nagkatagpo kami sa kubo. Pinamili ko ang mga ito nang dumaan ako sa Manila. Sigurado akong matutuwa siya sa mga ito, sabi ko sa sarili ko. Habang nasa bus ako ako, maraming tanong sa isip ko. Magiging mag-on na ba kami formally? Bat ba kasi inuna pa ang jug eh. Magkakatabi kaya ulit kami mamaya?

Pag dating ko sa address na nakasulat sa papel na bigay sa akin ni Jers, ay kumatok ako sa pintuan ng isang luma at malaking bahay. Typical yon na family residence na ginawang boarding house. May lalaking kulot na nagbukas ng pinto, nakangiti, "Hi, ano yon?" tanong niya.

"E, dito ba nakatira si Joseph Castillo? Tiga Nueva Ecija ako, kaibigan niya, dadalawin ko lang sana sya."

"Aaa, si Jo, padating na yon, tuloy ka muna. Ako si Pido, kasama niya dati sa kwarto ng mga bedspacers. Hintayin na lang natin," sabay bukas niya ng pinto patungo sa isang maluwang na salas, kita ang dalawang magkasunod na pinto ng mga kwarto bago makarating sa isang maluwang na kusina. Kung ganoon din kaluwang ang second floor ng bahay, mga apat sa kwarto pa sa itaas, na palagay ko ay puno din ng mga bed spacers.

"Kami-kaming mga lalake dito sa ibaba. Mga babae, isang nagli-live-in at isang may pamilya naman ang mga nakatira sa kwarto sa itaas. Kasama namin ang landlady namin, duon siya sa bungad na kwarto sa itaas" paglalahad ni Pido.

Nasa ganoon kaming kwentuhan nang bumukas ang pinto, dumating si Joseph kasabay ang ilang mga naka-uniform ng asul na polo, malamang kasama sa trabaho – maiingay at parang tuwang-tuwa sa pagtatapos ng isa na namang araw ng trabaho. Parang namutla si Joseph nang makita niya ako. Siguro nagulat, natutuwa, sabi ko sa sarili ko.

"Konsehal!" malakas niyang bati sabay abot ng palad niya. Yung palad na namang yon, doon nabuhay ulit ang mga pantasya ko sa kanya noong huli kaming nagkita. Nang iangat ko ang mga mata ko para tingnan siya, may parang pagkaalangan sa tingin niya. Na-sense ko, merong hindi tama.

"Si Daniel Danzalan, konsehal sa bayan namin, at kaibigan ko" pakilala niya sa grupo. Konsehal? Kaibigan? Akala ko ba papakasalan ako nitong galawgaw na ito pag nabuntis niya ako? Isa-isa niyang ipinakilala ang mga kasamahan niya sa boarding house na karamihan ay kasama rin niya sa trabaho. Nang mapadako ang pagpapakilala niya sa mga babae, una niyang ipinakilala ang nasa tabi niya na noon ko lang napansin. Petite, maputi, mahaba ang buhok at nabunutan ang maayos na kilay. Bago ko pa man maitanong kung mayroong muse na posisyon sa trabaho nila ay narinig ko ang pagpapakilala ni Jo dito.

"Ito naman si Karen…asawa ko," parang kumulog ng sobrang lakas noong marining ko iyon at nabingi ako pagkatapos. Parang naging pipi ang buong mundo. Asawa? Teka muna e di ba…Parang gusto kong magsisisigaw pero parang may pumigil sa kin. Poise? Siguro nakakagat ako sa labi ko kaya di ako makapagsalita, o siguro rinerendahan ako ng utak kong huwag magpaka gaga. Sabi ko na nga ba something was amiss.

"A-asawa?" yon lang ang nasabi ko.

Parang napakagat din siya sa labi niya bago nagsabing, "E..nagsimula na po kaming magsama noong nakaraang buwan" pinupo pa ako ng walanghiya. Parang gusto kong pasabugin ang boarding house na iyon, hindi ako makapaniwala sa mga nangyayari. Di ba dalawang linggo lang before nang magkatabi kami? Ito ang babaeng sinabi niyang na all-the-way niya na hindi pokpok? Parang wala akong makitang pagkakaiba.

Dahil siguro sa sa tagal na natahimik kami, nagsalita na ang babaeng si Karen na kumapit pa sa braso ni Joseph. Parang possessive pang selosa ang bruha. "Bakit nga po pala kayo napadalaw dito?" tanong niya na medyo nakataas ang kilay. Wag mo akong pupoin, isa ka pa! At walang nagtataas ng kilay sa akin, pokpok! Yun ang sigaw ng puso ko na pakiramdam ko ay isinubo na sa gilingan habang nakakabit pa sa dibdib ko. Pinapatay nila ako sa sakit habang nakatayo ako doon at pinagmamasdan ng maraming tao.

"Mmm..dinala ko itong napanalunan niyang sponsor’s jackpot sa disco sa amin. Maaga kasi syang umuwi noon e. Balita ko bumalik din siya dito kinabukasan. May trabaho ako sa Quezon City kaninang umaga kaya ko naisipang tumuloy na dito at ihatid ko na lang ito" sabay abot ko sa bag ng mga pinamili ko para sa kanya. Liars go to hell pero at least hindi siguro ako sa pinakamainit na parte itatapon dahil may konting katotohanan yung sinabi ko. Ako yung jinakpat na sponsor at totoong maaga siyang umuwi nung gabing yon dahil nag-date kami. Shit na-one night stand ako under false pretenses. Si Joseph na mahal ko noon pa, ginudtaym lang ako?

"Salamat po, nakakahiya naman," sagot niyang halos nakayuko. Hindi ko alam kung saan siya nahihiya. Basta gusto ko siyang dambain, kalbuhin at paduguin ang ilong.

Inalok ako ng grupo niya na doon na ako maghapunan. At dahil parang hindi ko pa kayang maglakad o mag-isip sa mga nalaman ko, tumango na lang ako at umupo sa sofa ng salas na yon. "Thank you, medyo pagod nga ako sa biyahe."

Sa isip ko, Dyos ko, kunin mo na ako dito. Physically man akong mag disappear o mamatay on the spot ay parang blessing na sa akin noon sa puntong iyon. Hindi ko alam kung ano ang hitsura kong nakipagkwentuhan sa mga kaibigan niya, at kung papaano ako humarap sa malaking mesa sa kusina ng boarding house na yon. Ni hanggang ngayon hindi ko maalala kung ano ang kinain ko doon. Pagkatapos na pagkatapos ng hapunan, nagpaalam na ako at idinahilan ang mahaba pang biyahe pauwi.

"Ihahatid ko na po kayo sa labasan," alok ni Joseph. Putang inang ito, pinupupo pa talaga ako e pinatay na nga ako.

"Sorry Dan, hindi ko alam kung pa’no ipaliwanag…" simula niya, paglabas pa lang namin ng gate. Tumulo agad ang luha ko. Hindi ko rin namalayang mabilis na pala ang paglakad ko dahil sa tangkad niyang yon, pahabol na syang sumasabay sa akin.

"Wag na Jo, di ko rin maiintindihan ngayon. Kahit kailan, wag na." Dalawang linggo lang pagkatapos naming magtalik, yon ang unang pagkakataon naming sarilinang mag-usap at ganon pa ang tema ng usapan. Yung maliit na tuwalyang laging mayroon sa backpack ko, mabilis nang nababasa ng luha ko.

"Basta ginawa ko lang ang alam kong tama," parang gusto pa nyang mangatwiran.

‘Tama?! Kulang na lang na mabaliw ako sa ginawa mo sa akin doon sa loob ng punyetang love nest ninyo! Wala akong ka alam-alam! Tama ba yon?" hindi ko na napigilan ang bibig ko. Napatingin ang mga pedicab driver at nagtitinda ng barbecue sa kantong hinintuan namin.

"Dan…Dan…please hindi ganito ang gusto kong mangyari sa atin. Bata pa ako, pero problema itong sinuot ko at di ko tatakbuhan ito. Hindi nga siguro dapat ako magpaliwanag ngayon pero please, maniwala ka, hindi ko gustong saktan kita." Parang nabaligtad ang persona namin. Ako ang brusko, sya ang malumanay, yun lang hindi sya makapag-sorry nang maayos. Ni hindi niya ako mahawakan sa lugar na yon and I never felt so alone sa buong buhay ko.

"Ginawa mo na Jo. Tang ina, sinaktan mo na ko." Hinanap ko ang Ray Ban ko sa loob ng backpack. Hindi naman ako ang unang weirdo na naka-shades kahit papadilim na. Pinara ko ang papadating na jeep at saka sumakay. Ayaw ko sanang lingunin siya pero hindi ko napigil ang sarili ko. Malayo na ang natakbo ng jeep sa highway pero nandoon pa rin siyang nakatayo sa kantong pinag-iwanan ko sa kanya.

Mag-a-ala una na nang madaling-araw nang makarating ako sa amin. Mugto ang mga mata ko kaiiyak sa bus, buti na lang hindi ko minaneho ang owner jeep ko, kung hindi hinihila na ang wreckage nun sa South Luzon Expressway. Akala ko magiging kami na ni Joseph sa pagdalaw ko sa kanya sa Laguna, yun pala malalaman kong may una nang ka live-in siyang babae, ilang linggo lang bago pa man kami nag-sex.

Hindi ako tumuloy sa bahay. Sa parlor ni Jers ako kumatok kung saan may dinatnan akong maliit na grupong nag-iinuman. Akala ko masosolo kong pagsusumbungan ang best friend kong bading. Pero dahil sa nandoon na rin lang ako, nagpakuha na lang akong Gilbey’s, Sprite
saka sisig sa kalapit na carinderia.

Alam agad ni Jers na merong hindi magandang nangyari sa byahe ko. Tinanong niya kung okey lang na may crowd dahil pwede naman daw niyang dispatsahin ang mga boys niya. Sabi ko naman okey lang, saka na ko magkukwento. Dumating ang mga pabili ko, inom agad ako ng inom. Mix ako ng mix ng gin soda sa baso ko. Tahimik lang akong nakiki-jamming sa mga kaharap ko, ngumingiti kung may joke. Nalasing ako habang ang sakit sakit ng dibdib kong nagpipigil ng damdamin. Maghapon at magdamag yata akong nagpanggap noong araw na yon – dahil may katungkulan ako ni hindi ako makapagwala. Kahit gustong gusto ko nang bumulahaw ng iyak hindi ko magawa dahil nakakahiya. Pagkukwentuhan ka, at eventually ang conclusion ng makakakita, "Natural, bakla kasi," bagay na ayaw kong mangyari.

Nakuha ko pang umuwing mag-isa, paliguan ang sarili at magpalit ng malinis na damit. Sa kama ko nakatulugan ang pag-iyak. In my mind, paulit-ulit kong tinatanong, "Bakit Jo…ang sakit-sakit mo namang magbiro…" Ganoon lagi ang inisip ko tuwing matutulog sa mga sumunod na araw, na parang hindi ko makuhang antukin hanggat hindi ako nakakainom ng beer o ano mang alak. Matindi palang dalhin ang sama ng loob na hindi mabawas-bawasan. Papaiyakin ka tuwing maaalala mo ang nangyari, at awang-awa ka sa sarili.

Yung sama ng loob na yon ang ginawa kong pwersa para mag-move on sa mga sumunod na araw, hindi positive na energy, alam ko, pero parang obsession na gustong makabangon. Isinubsob ko lahat ng atensyon ko sa preparation at hosting ng sporting event na dinayo ng ibang basketball teams mula sa ibang bayan. Ang daming taong dapat kausapin, ang daming bagay na dapat isaayos, mga contract sa sound system, sa referees, sa mga sponsors, sangkatutak na meeting. Ang buwan ng May naging December, at opening na nang Intertown
Basketball Cup. Si Jers naman na napagkwentuhan ko sa nangyari ay nagpatuloy ng monitoring sa mga balita sa Laguna pero hindi ko siya pinayagang ikwento sa akin ang mga nalaman niya. Ayaw ko nang alamin baka mag break down ako ng tuluyan at hindi ko na makimkim ang sakit na araw-araw kong pilit kinakalimutan. Mabanggit lang ang pangalan ni Joseph, nag-iiba ang timpla ng mood ko.

Sa bayan namin, may parang tradisyon na mangolekta ng jersey ng mga cute na basketball players ang mga babae at bakla. Anyway, bakla din naman ang mga babae sa amin eh, kaya kumpetensya yan, pagandahan. Kung ikaw ay lalaking may itsura o magaling maglaro, malamang first game pa lang ninyo marami nang uungot sa jersey mo. Pwede mo ngang ibenta kung entrepreneur ka e. Itong si Ramram ay isa sa mga gwapong tisuyin na matagal ko na rin namang crush bago pa man nagkrus ang mga landas namin ni Joseph sa disco. Hindi ganoon kagaling maglaro pero parang meron siyang ibang pwedeng gawin na mahusay sa looks niya. Mas maputi pa yata sa akin, 6 footer, parang may halong yabang at swagger ang hips kapag maglakad, mapula ang lips, mabait daw, at higit sa lahat, marami akong insider info sa kanya dahil nagtatrabaho sa munisipyo ang mommy niya na isang ring babaeng bading. Third year college na siya sa UST pero laging umuuwi kapag may palarong ganito.

I had reasons to focus my attention to my work then, alam ko, pero rason ko na rin na mas magkakaroon ulit ako ng saya kung hahaluan ko na nang landi ang palaro na yon. Mimisyunin ko si Ramram, tang inang Joseph na yan.

"Ram, pwede ko bang arburin yang jersey mo pagkatapos ng liga?" diretso kong tanong sa kanya.

"Basta ikaw konsehal, idol ka ng mommy ko e, lagi ka niyang kinukwento sa akin, dapat daw kasing tyaga kita sa pag-aaral. Palagay ko matutuwa sa akin yon kapag sa yo napunta to," sagot sa akin. Okey, walang malisya ang pagbibigay ng jersey pero pwede na din. Pakiramdam ko non, sino man ang mag-champion sa palaro, win na ako dahil ako ang magsusuot ng jersey ni Papa Ram.

"Pero merong kapalit…" pabitin na dugtong ni Ram.

"Ha?" O God let this be sexual in nature dasal ko. Tayo talagang mga bading, kahit kalandian natin e idinadasal pa rin natin. Sabagay alangan namang sa Dyosang Itim tayo manalagin.

"Dapat ibigay mo rin sa akin yang committee jacket mo" dugtong niya.

"Ha? E di magmumukhang public engagement yun?" pabiro kong tanong. "Baka kalbuhin ako ng mga fans mo o ipa-salvage ako ng girlfriend mo?"

"Okey lang yun, at wala namang magagalit sa parte ko. Free ako ngayon, ikaw baka hindi" sabi niya sa akin, diretso ang titig, nanghahamon, pero namumula ang tenga. Ano ba ito? Diretso relationship ba ang topic nang usapan namin? Naku e kung ganito lang ba kadali palagi ang makipaglandian e di masaya.

"Free bird din ako," sabi ko sa kanya. E hindi nga kami natuloy nung negrong Jo na yun, di ba? "Ayan napasubo ka na, on na tayo" dugtong ko, to confirm ba…

"Shoot! Ikaw ang mapapasubo, Konsehal," Oo na ba yun? Pasubo? Sexual na ba ang tema na usapan? Sa madaling salita dumaan ang mga araw ng paliga…ako subsob sa logistical nightmare ng malakihang palaro…si Ram parang nag-improve nang husto ang laro at nakatulong na ipasok sa quarter finals ang bayan namin sa paliga kahit talagang malabo ang pag-asang mag-champion kumpara sa lineup ng ibang mga bayan. Hindi ko rin masyadong inasahan na totohanin namin ang biruan namin sa relationship.

Deciding game sa quarter finals, team ng bayan namin at isang karatig na munisipyo ang magkalaban. As usual, nasa committee table ako pero galing sa committee pool nang ibang bayan ang may hawak ng timer at official score sheet dahil baka sabihing pinapakialaman ko yun. Tight ang laro, exciting, kung nasa baba lang ako kasama ang crowd baka pati ako nagtititili. Tumitili sana akong nakikitang parang lalong gumagwapo si Ramram habang pinapawisang naglalaro. May sumisigaw ng "I love you Raammmm!!!" Alam naman ninyo ang pa-poging takbo ng mga players na yan, di ba? Usli ang dibdib, angat ang puwet pag nakashoot o kaya may mga fans na tumutili. Napapangiti na lang ako sa sarili ko.

Natapos ang patayang laro, pero natalo ang team namin, ang team nina Ram. Sa akmang nag-uuwian na ang mga nagkaka-asarang fans ng magkabilang team, lumapit sa harap ng committee table si Ram at hinubad ang jersey na basa sa pawis. Ibinato niya yun sa akin, na sinalo ko naman.

Ganoon siguro ang feeling ni Sushmita Sen na pinuputungan ng korona. And a deal is a deal, kaya bumaba ako ng table at hinubad ang jacket para ibigay sa kanya. Baka rin kasi maubos ang katawan niya sa dami ng tumititig doon. Palagay ko dumami noong araw na yon ang gustong magpakulam sa akin.

"May meaning itong mga damit na to," sabi niya sa akin. "One month ngayon mula noong sagutin natin ang isa’t isa." Sobrang dami na yata ng bading sa amin, pati mga kalalakihan ay nasi-sensitize na sa ganitong kalandian.

"Oo nga no?" sagot ko sa kanyang nakangiti. For the first time in months, yun talagang ngiting ngiti. Nasa gitna kami ng basketball court na ganoon ang pinag-uusapan.

"Nooooooo! Ahas ka konsehal…ahas kaaaa!" Pabirong sigaw ng isa sa mga taong nakapalibot doon…si Jers, papalapit sa amin nakatawa. Natawa na rin kami ni Ram.

"Uuwi muna ako at magpapahinga," baling sa akin ni Ram, "Pwede ba akong mag-dinner sa inyo?" tanong niya sa akin. Kapag hamak na matangkad pala ang kausap mong lalaki na medyo nakayuko sa yo ay feeling girl ka palang nakatingala.

‘Sure, walang problema. Wala naman akong assignment sa susunod na game, e. May gusto ka bang ulamin?" Matagal na ring walang dumalaw sa bahay para mag-dinner at palagay ko nice change din para sa akin yung naisip niyang yun.

Ngumiti muna siya ng pilyong ngiti bago sumagot, "Wala. Kahit ano, kinakain ko." Siya ba yun, o ako lang ang parang bastos ipakahuluganan ang mga salita?

"Sige, mamaya" yun lang at patakbo na siyang humabol sa teammates niyang palabas na ng court. Iniwan niya ako doon na nakatingin sa kanya at hawak hawak sa may mukha ko ang among pawis at pabango niyang jersey

"Malandi ka," bulong sa akin ni Jers na nandoon nga pala, "pero happy ako para sa yo."

Yun lang at takbo kami ni Jers sa palengke para mamili ng pwedeng mailuluto na pang-hapunan. Matagal na rin kasi akong mag-isa sa buhay. Nasa States na ang mga kapatid ko at ang mga magulang ko naman ay pumanaw na. Lahat nang mga pinaghirapan ng pamilya namin noon, sa akin yata lahat mapupunta dahil permanent immigrants na ang dalawa kong kapatid sa Chicago.

Nagluto ako ng steamed plapla with garlic and butter saka ginataang alimango na may kalabasa at sitaw. Namalayan ko na lang na gaya ng dati, may gaan ang galaw ko, may quiet na contentment sa dibdib ko habang mabilisan inaayos ang mga magulong gamit sa loob ng bahay na matagal ko ding hindi binigyan ng pansin.

"Tao po?!" may kumakatok sa gate, boses ni Ram. Bagong ligo, naka gray ng t-shirt, naka-puting walking shorts, naka tsinelas. Mukhang Yumyum si Ramram.

"Hoy, may door bell kami" sigaw ko sa kanya sa may porch habang medyo patakbong binuksan ang gate.

"Di ko alam kung saan eh," kimi niyang sagot. "Nga pala, pabigay ni Mommy sa yo" sabay abot ang isang plastic bag na malamig ang laman, hugis llanera.

"Alam ng mommy mo na pupunta ka dito? Alam niyang…"

Natawa siya sa pag-aalala ko. ‘Oo. Alam niya, kaya siya nagbigay ng leche flan para may panghimagas tayo. Alam din niyang mag-on na tayo’

‘Okay lang sa parents mo ?" tanong ko pa rin.

‘Dan, hindi ka naman masamang tao. Hindi ka naman kahiya-hiyang umasta. Hindi ka naman panget. Hindi na ako menor de edad. At isa pa, alam ng lahat na broken hearted ka ngayon.’

"Ano ang alam mo?" tanong ko sa kanya, feeling defensive na ako. "Dahil kung naaawa ka sa kin, we can forget all of these things…"

"Alam kong may tumarantado sa iyo" pakli niya kaagad, "at nandito ako nang walang pagsisinungaling. Hindi siguro tayo habambuhay na magkasama pero trip kita ngayon, at baka nga meron tayong magawang mabuti sa isa’t isa, gaya nang inaasahan ng nanay ko. Fair enough? Honest enough?" tanong niya habang nandoon pa rin kami sa gate, at hindi ko pa sya pinapatuloy sa loob ng bakuran. Nakalimutan kong nag-aaral pala sa Manila itong mokong na to at marunong ng ganitong frank na usapan.

"Papapasukin mo ba ko, o dito ko na lang kakainin to?" tanong niya sa akin.

At least honest sya sa intentions nya…kakainin nya ang leche flan pag di pinatuloy, o di ba? At trip niya ako…that was good enough for me to continue the relationship. Relationship na walang pagtatago…this might work, sabi ko.

"Busog na busog ako," sabi niya sabay dighay. Tapos na naming i-attack ang niluto ko pati ang idinating niyang pagkain. Grabe ang lakas kumain ni Ram, naengganyo din tuloy akong kumain ng marami.

"Ako rin, din ako makatayo sa kabusugan."

"Nood muna tayo ng tapes, meron ka ba?" tanong niya sa akin pagkatapos naming hugasan ang pinagkainan. At home na at home nyang inunat ang mahahaba nyang legs sa easy chair ko.

"May padalang mga VHS ang kapatid ko, nandyan sa drawer". Pumili siya sa mga tapes na nandon, hindi pa uso masyado ang discs noon. Isinalang niya yung Legends of the Fall, na isang fairly sexy na pelikula at pwede na ring mood movie, ika nga.

Kumuha ako ng dalawang malamig na Super Dry sa fridge, iniabot sa kanya ang isa at umupo sa sofang katabi ng easy chair nya.

"Sorry, gusto mo mag-stretch dito sa easy? Ang sarap kasing iunat ang paa dito sa upuan mo e," sabi niya sa akin.

"De. Okay lang, kung masakit pa calves mo, dito ka imamasahe ko," yaya ko sa kanya sa sofa. Yun ang feeling ko kay Ram, dahil naging honest sya at the start, madali naming napag-usapan ang mga bagay-bagay, komportable, secure, magkasundo, sensible. Kahit yata kakasimula pa lang namin, walang nakakaasiwang bagay na di pwedeng pag-usapan.

Lumipat nga sya sa sofa at inunat ang papa sa kandungan ko. Nasa ganoon kaming ayos, tahimik na lumalagok ng beer, hinihimas ko ang legs niya, hanggang sa kalagitnaan ng pinapanood na tape kung saan naghuhubad na sina Brad Pitt.

"Corny naman nitong pelikulang to,’ reklamo niya. "Gwapo lang yang Brad Pitt na yan e,’ sabi niya.

"Sus, e ikaw nga tong pumili nyang tape na yan. Ano, stop na natin?"

"Wag, pero gawin na lang natin yan," nguso niya sa TV screen. Yun lang ang cue na hinintay ko at hinila ko na siya papatong sa akin. Medyo alangan pa syang humalik sa akin, di siguro sanay humalik sa bading. Pero maya-maya okey na rin. Gentle syang humalik, hindi nakakasawa at romantic sa akin yung after taste ng dinner naming dalawa. Doon mismo sa sofa, tinanggalan ko na siya ng gray na t-shirt niya. Ang bango-bango talaga ng katawan ng lalaking pinagpawisan ng husto at pagkatapos ay naligo ng maayos. Yung chest ni Ram, pamatay. Pinkish ang nipples, mapula pa sa mga utong ko. Idinagan ko ulit siya sa akin, gusto kong maramdamang totoo yung moment, walang pagkukunwaring nangyayari at boyfriend ko ang ka-petting ko. Hanggang sa hindi na ako makahinga sa reality ng bigat niya – 6 footer ba naman e.

Tumayo siya at ibinaba ang shorts at brief, pagkatapos ay umupo sa easy chair. Himas-himas ang lalong tumitigas at lalong pumupulang ari niya, tumitig siya sa akin. Napaka-erotic tingnan na nilalaro niya ang sarili niya at nakatingin sa akin. Doon sa sariling kong living room, maliwanag, walang pretentions na itinatago sa dilim. Sinalakay ko si Ram sa paraang pati ako ay medyo nagulat. Sinibasib ko yung balls niyang malalaki at mapupula. Hinaplos, hinigop ko ang isa, dinilaan, inulit-ulit. Tapos ay lumipat ako sa kabila…dila, higop, himas.

"Aaaaaahh!" Maingay pala itong si Ramses Soriano, buti na lang, maingay ang TV at maluwang ang bakuran namin otherwise dinig kami ng kapitbahay. Lalo kong pinagbuti na hinimod ang parteng pinagtutubuan ng mga pubic hair niya at singit.

"Sheeeettt, Daaann" Kiliting kilitng si loko, pabaling-baling ang harap, hindi niya alam kung ipapatuloy pa niya ang magpalaro o hindi na. Sinimulan kong pagapangin ang dila at lips ko sa kabuuan ng matabang 6 inches ni 6 footer. Perfect proportion talaga! Pinangigilan kong hinila-hila ng lips ko yung lambi ng dick niya, na noon ay maalat-alat na sa lasa ng pre-cum niya. Masuyo ko hinalik-halikan ang ulo non, linasahan ulit ang katas na lumalabas sa hiwa at
tuluyan nag ipinatong sa dila ko ang ulo ng titi niya at unti-unting isinubo.

"Daann, ang init ng bibig mo, ang saraapp!" Hawak ang katawan ng pagkalalake niya dineep-throat ko ang brand new daddy ko. Palalim ng palalim sa lalamunan ko, hanggang sa isinasalubong na niya ang harapan niya, iniaangat ang puwitan sa upuan, at no hands na ako sa napa-straight at napakabangong titi ni Ram. Taas-baba ang ulo ko ng matagal, pabilis ng pabilis – habang ako’y nakaluhod sa harapan niya. Malapit na akong mangawit, naluluha na ang mga mata ko, grabe ang resistensya ni Ram, parang aabutin kami ng isang oras sa ganoong posisyon.

"Gusto kong labasan sa loob mo…"hiling niya sa akin, parang nagdidiliryo, sabay hila sa akin palapit sa kanya, yakap yakap akong hinahalikan sa mukha, sa leeg.

"Nasa kwarto ang condoms ko," sagot ko sa kanya.

"Nagcondom kami ng ex ko, safe ako. Sa yo na lang ako hindi magko-condom, wala namang problemang mabubuntis ka e." Yun lang at pumayag na ako. Doon mismo, kahit hindi ako flawless, walang takot akong nagtanggal ng shorts at damit. Hinalikan na niya ako sa lips, kahit alam niyang galing na sa ibaba niya ang bibig ko, hinayan ko syang siilin niya ako, pinatalikod niya akong paluhod sa easy chair, kinagat-kagat at dinila-dilaan niya ang balikat ko at batok habang salu-salo niya ang harap ng katawan ko, hinahaplos ang dibdib, tiyan, at nasasaling ng mga palad niya ang sarili kong ari na noon ay masakit na sa katigasan.

Naramdaman kong inuumang na niya ang matigas na matigas niyang ari sa butas ko na tanging laway ko at pang-unang labas pa lang niya ang pampadulas noon. Habang ipinapasok niya ang ulo ng kanyang pagkalalaki, parang kumikirot na kinikiliti ang butas ko. Dahan-dahan, alam na alam niyang ipasok sa akin ang pagkalalaki niya. Ramdam na ramdam ko sa loob ko ang pumapasok niyang manhood. Buhay na buhay, hindi nasasaplutan ng anumang artificial na takip. Hanggang sa naglapat ang abs niya at likuran ko. Ang init-init niyang nasa loob ko! Ang init din ng katawan niyang nakalapat sa kin! Parang nahihilo ako sa init na yon, nilalagnat.

Matapos niyang namnamin yung full penetration na yon, umindayog na si Ram, ramming himself in rhythm into me. Tumutunog ang bawat salpok ng abs niya sa pwet ko, na pinapalagkit ng pawis naming dalawa. Paulit-ulit, papainit ng papainit. Pati ako ay umuungol na rin…hindi ko alam kung saan ako kakapit sa upuan o braso niya. Hindi na siya nakuntentong baywang ko ang hawak niya – binuhat niya ang dalawang hita ko pataas, paluwang sa kanyang tuloy-tuloy na pag-ulos sa akin mula sa likod. Bumilis ng bumilis ang pasok niya, lumakas ng lumakas ang sunod-sunod niyang ungol.

"Unhh…umhh…ughh! Ayan na ko Daannn!!" sabi niya noong pakiramdam ko ay mababalian na ako ng balakang. Pinatayo niya akong patuloy na nakatalikod sa kanya at niyakap niya ng mahigpit na mahigpit. Gigil na gigil. Napaso yata ako sa init nang bumulusok na likido niya sa loob ko. Napakanyod ako paharap sa unang malakas na bugso noon. Naliyo ako sa kiliti, kumalat sa kalamnan at puson ko. Napakalmot ako sa mga braso niyang nakabalot sa akin. Tuloy tuloy siyang umaayuda, habang parang walang katapusang lumalaki ang ari niya sa loob ko, at tumutulo na sa hita ko ang una niyang idinilig na katas. Mawawalan na yata ako nang malay noong unti-unti nang lumambot ang titi niya na hindi pa rin niya gustong hugutin. Iba ang kiliti ng matigas na uten sa loob mo, iba din pala yung pumipintig, malambot at madulas na…nakakapangilabot sa sarap.

Sa satisfied na pagkapagod na yon, ay ibinagsak na lang namin ang sarili namin sa sofa, magkayakap na nakaidlip at nagising na lang sa end theme ng Legends. Pinatay ko ang VHS player at hinila sya sa kwarto na hindi na namin narating kanina. Tumuloy kami sa banyo para mag shower. Tawang-tawa sya sa akin habang ginagawa ko ang ritwal ng pagpapababa ng ipinasok niya sa loob kong loads ang sperm at paglilinis ng sarili sa toilet bowl habang siya naman ay nagsasabon ng burat. Isa siguro sa pinaka-sexyng tingnan ang lalaking naliligo at nagsasabon ng sarili. Nang pati ako ay matapos na ring maligo, bumalik kaming tumatawa sa living room, isa-isang isinuot ang mga nagkalat naming mga damit.

Bumalik kami sa sofa para manood ng ibang tape, "Babe," na siya naming naging tawagan later. Kuntentong-kuntento ako sa ganoong ayos namin, nakaakbay siya sa akin at ako naman ay nakahilig sa dibdib niya nang tumunog ang telepono sa malapit na side table. Hinayaan ko yung magring ng magring, ayoko sanang i-disrupt yung masarap na feeling ng cuddling namin.

"Sagutin mo, Babe, baka importante" utos nya sa akin.

"Kaw ang Babe," sagot ko sa kanya na pinulot ang receiver. (Parang ayaw ko sana yung tawagang yon dahil tinawag ko din ng ganon dati si Jo.) "Hello?"

"Hi, good evening, pwede kay Daniel?" tanong ng boses sa kabila ng linya. Kumabog ang dibdib ko. Can’t be…think of the devil?

"Sino ‘to?" tanong ko, pero alam ko na kung sino. Parang masaya na parang malungkot at nininerbyos ang kausap ko.

"Si Joseph to, Dan. Long distance to, may ibabalita lang ako sa yo…"

Umiral ang automatic defense mechanism ko. "I’m sure importante yang tawag mo, na kailangan ng opisyal na tulong ko pero alam mong wala ako sa opisina ngayon at may personal akong inaasikaso. Kasama ko ang boyfriend ko. Kung gusto mo, tawag ka na lang collect sa opisina bukas, oras ng trabaho, at wala kang gastos sa tawag, okey?" sabay baba ko sa telepono. Hindi ko alam kung pambabastos yung ginawa ko. Ginawa ko pang pangsangga ang posisyon ko sa personal na confrontation namin nang lalakeng akala ko ay may pagpapahalaga sa akin.

Nakakunot ang noo ni Ramses sa inasal ko sa telepono. "Mataray ka palang tawagan sa bahay mo?" tanong niya.

"De. Makulit lang yung contractor na yon, may pinagpipilitang kontrata na wala naman akong
kinalaman" pagsisinungaling ko.

Hindi yata convinced si Ram. "At standard na line mo ang sabihin sa mga contractor na may boyfriend ka? Parang wala sa character mo."

Iniba ko ang topic. "Babe, pagkatapos ng term ko dito sa bayan natin, magre-review ako ng CPA Board malapit sa UST ha?" Simula yon nang pagtalikod ko kay Joseph, at pagbuo ng relationship ko with Ram.

"May balita ako!" sabay naming nasabi ni Jers nang magkita kami kinabukasan. Gusto kong ibalita ang sexy session namin ni Ram nang nakaraang gabi.

"Naaalala mo si Karen? Buntis sya!" naunahan niya ako.

"Pwede ba Jerry wag mong sirain ang araw ko! Napag-usapan na nating di babanggitin ang mga taong yan! Magpakasal man sila, wala na akong pakialam. Magna-1996 na. Babalik na ako sa Manila, magti-take ng CPA board exams, hahanap ng talagang trabaho" hindi ko na sya pinahirit. "Magsasama kami ng tirahan ni Ram."

Si Jers, nagkibit-balikat na lang sa desisyon ko at pang-aaway ko sa kanya. Watch na lang siya sa akin ng tahimik sa mga okasyong magkakasama kami katulad ng New Year na yon. Sa ganoong personal na klima ay ginugol ko ang natitirang limang buwan ng term ko bago mag-municipal election. Hinanda ko na rin ang sarili sa pagre-review sa Manila. Lahat ng arrangements namin ni Ram sa bahay, magiging share sa consumption, planado at pinagkasunduan.

Dahil sa parang asiwa ang pakiramdam kong may tampo sa akin si Jers na pabalik na ako sa Manila at hindi na kami araw-araw magkikita, dinalaw ko sya sa parlor.

Ginugupitan ni Jers ang isang pamilyar na lalaki. Si Pido, kasama ni Joseph sa dinalaw kong boarding house nila noon. Tumango ako sa kanya at binati naman ako ng ngiti. Strange, merong parang kurot sa dibdib ko kahit kaibigan lang ni Joseph ang nakita ko.

"Kailan ang luwas mo?" tanong sa akin ni Jerry.

"Sa linggo, ‘katapos ng Misa" sagot ko.

"Sya, kung uuwi ka dito sa eleksyon ibili mo ko ng electric na heating cap. Pumapalya na itong gamit ko dito" ganon, lang at inuutusan na naman ako ng aking parlor diva friend.

"Sus, next week lang andito na naman ako" pakli ko sa kanya dahil tatlong linggo pa ang layo ng eleksyon.

"Ay naku, kilala kita Daniela" lalong lumagitik ang gunting sa paggugupit ni Jerry sa buhok ni Pido. "Ikaw ang tao na magko-concentrate ng husto para makuha niya ang akala nyang gusto nya sa buhay. I am sure gagawin mong busy ang sarili mo sa pagre-review habang ginagampanan ang isang pagiging ulirang maybahay ni Ramses"

"Jers, akala ko ba happy ka para sa akin?" tanong ko sa kanya.

"Happy ako, kung happy ka!" dinuro nya ako ng suklay. "Noong una, may mga nakikita akong excitement sa relasyon ninyo, pero nang maglaon, para kayong marrying for convenience, alam mo yun?"

"Hindi naman namin itinatanggi yun a. May rason ang pagsasama namin, tutulungan ko sya sa final year nya, at sasamahan nya ako. Fucking best friends, masama ba yon?"

"E ano naman ang pinagkaiba nun kung iniyot kaya kita?" tanong sa akin ni bakla, nandidilat ang mga matang puno ng eyeshadow na blue at green ang talukap. Nakapamaywang ang isang kamay na may kukong mahahaba at kulay pula. Naubo si Pido na ginugupitan nya.

"Jers, may punto ka bang ibig sabihin?" tanong ko habang idinadasal na wag muna sana siyang ulanin ng kidlat sa sinabi niya at makapagpaliwanag muna bago tigukin ng mga diyoses.

"Bakla…mag-CPA ka at maligaya ako para sa yo. Pero wag mong ikakabit yong accomplishment na yon sa pagiging mag-on nyo ni Ram. Magagawa mo yon nang hindi dahil sa kanya. Tinatakasan mo lang ang posibilidad na kapag di mo tinabunan ang sarili mo ng Ram na yan ay may mga issues kang dapat harapin" Natatakot akong baka mahiwa niya ng blade ang litid sa leeg ni Pido sa sabay nyang pagdakdak at pag-ahit.

Kunot ang noo kong inisip ang malaman niyang pananalita habang nginungudngod niya sa shampoo bowl si Pido. Nagulat na lang ako nang halikan siya nito matapos patuyuin at ayusin ang buhok nito. Napagtanto kong si Pido ang source ni Jerry ng balita sa Laguna, ang hada niyang barkada ni Joseph.

Tama si Jerry, eleksyon na nang bumalik ako sa amin sa dami ng bago kong pinagkaabalahan at sa parang pagiging bagong kasal namin ni Ram. Kung hindi dahil sa pabili nya at sa pangako ko sa mayor na tutulong ako sa grupo nya, baka hindi pa ako umuwi. Matapos kong ibigay ang pabili ng diva na ang sabi sa akin ay "O di ba?" tumuloy ako sakay ng owner type na jeep ko sa headquarters nina Mayor Edwin. Malapit na ang lunch time noon at pagkatapos akong i-briefing ng coordinator kung ano ang gagawin ko ay binigyan na ako ng assignment slip. Sa Precinct 11-4 magdadala ako ng ng packed lunch ng mga official watchers namin. Tinunton ko sa chart kung anong barangay ang 11-4. Lugar nina Joseph.

Sa pagmamaneho ko papunta sa school ng baryong yon na ginawang voting precinct, parang may kaba akong naramdaman, hindi ko alam kung bakit. Nang makarating ako at i-park ang jeep ay ibinaba ko na ang isa sa mga kahon ng Styrofoam packs na puno ng pagkain.

"Tulungan na kita dyan" sabi ng pamilyar na boses sa likuran ko. Si Joseph. Basta yata may pagkakataon ay aasarin ako nito at sasaktan. Luming-linga ako at baka mayroong mga papalapit na watchers na naghihintay ng lunch nila. Wala ni isa. Pag pinayagan ko syang tulungan ako, mas mapapabilis ang ang pag-alis ko sa lugar na yon. Nanlilisik ang mga mata kong halos pabalibag na iniabot sa kanya ang isang kahon. Care ko kung may sabaw ang ulam na tatapon. Kinuha ko ang isa pang kahon at walang lingon na tumungo sa presinto habang sunod lang siya sa akin. Hindi ko na sinigurado kung watchers ko yung pinagbibigyan ko ng pagkain o kung nabigyan silang lahat, basta pag-abot ko ng mga packed lunch ay lumabas na ako mula sa hall.

Sunod pa rin si Joseph sa akin, na hindi ko mawari kung bakit masaya at parang excited na may sasabihin. "Dan, 18 na ako! Isa pa, nanganak na si Karen at…"

"Putang ina mo! Hindi ka pa ba nakuntento na ginulo mo na ako minsan?" sigaw ko sa kanya. Hindi ako nasiyahan at sinugod ko sya. Sinapak ko sya sa mukha. Sapul ang bibig niya, nasaktan ang kamay ko. Lalo akong nanggigil, sunud-sunod ko syang sinuntok, sinabunutan, kinalmot. Hindi siya lumaban, ni hindi nangilag. Nakita ko na lang na medyo duguan na ang mukha nya noong nailayo na ako ng mga nang-awat sa akin.

Datihang konsehal, naghasik ng election-related violence na hindi talaga related sa election: yun ang naglarong headline sa utak ko habang kinakalma ang sarili sa loob ng sasakyan. Iyon na nga ba yung matagal ko nang iniiwasan, ang ilabas ang tunay kong pagkatao sa publiko. Dahil sa matagal kong kinimkim na sama ng loob, sumabog ako.

Lumapit sa akin ang isang medyo may edad na babae, umiiyak. "Konsehal, pasensya na po kayo sa insasal ng anak ko" nanay pala ni Joseph.

Parang matutunaw ako sa sobrang hiya at ko pa ang pinaghingan ng dispensa. Naiyak na rin ako. "Pasensya na rin po, nabigla lang ako. Kung magdidemanda kayo, tatanggapin ko po ang asunto. Pero eto po, ipagamot po ninyo ang sugat niya" at nag-abot ako ng pera.

Pinagtinginan lang ako ng mga nakasaksi sa ginawa ko, walang gustong lumapit. Hinintay kong lusubin ako ng mga taong baryo o barkada nya pero walang gumalaw sa akin. Binuhay ko ang makina at nag-drive palayo. Sa sobrang hiya ko, hindi na ko babalik sa bayan namin, sabi ko sa sarili ko. Linampasan ko ang headquarters, ang bayan, dumiretso akong nag-drive sa Manila. Magulong magulo ang isip, at sobrang guilty sa ginawa ko.

Pag dating ko sa apartment, walang tao dahil umuwi din si Ram para bumoto. Uminom ako nang uminom hanggang sa datnan na nya ako kinabukasang lasing na lasing, nagwawala sa kahihiyang ako mismo ang gumawa. Kagaya ng dati, yung voice of reason nya ay nakapagpakalma sa akin. In-explain nya na siguro pinakawalan ko lang ang ngitngit ko, na natural naming nararamdaman ng taong galit. Pagkatapos non, comfortable silence ulit. Nadaan na naman sa paliwanag nya ang lahat.

Lumipas ang mga araw, naghintay ako ng subpoena, hitman, o molotov. Walang dumating, makalipas ang isang buwan, kalahating taon, CPA Board exams na. Sa pagitan ng paggawa ko ng mga term papers ni Ram, nang paghahanda ng gamit namin at pagkain, at minsang pag-alala sa krimeng ginawa ko, nairaos ang mahabang review pati ang actual exams na confident akong naipasa ko. Sa personal na relasyon namin ni Ram, ganon pa rin, nagsi-sex kapag dinalaw ng libog, magkasundo sa maraming bagay, pwedeng magkayakap lang ng matagal at di kailangang mag-usap.

Malapit na ang graduation ni Ram noong dumating ang resulta ng CPA board exams. Nasa top ten ako! Nag-celebrate kami, kasama ang pamilya ni Ram galing probinsya, kasami ang re-elected mayor na si Edwin, at syempre pati si Jerry. Kumain kami lahat sa labas sagot ni mayor, flowing ang lafang at inumin. Noong tumuloy kami sa isang lounge bar ay tipsy na ang
lahat, taas ng taas ng shot glasses.

Sabi ni Jerry, "Cheers, sa best friend kong hindi lang pang-CPA, pang-boxing federation pa!" Nagkaroon ng halong tawanan at kaunting unease. Hindi talaga ako pinatakas ng diva. Trust Jers to always find the words to keep me grounded.

Out of civility, tinanong ko kung kumusta na nga pala si Joseph, yung kaso ko sa kanya. Wala raw charges ang pamilya nya at sya naman ay nasa Bataan Export Processing Zone na nagtatrabaho, isang shoe factory.

"Lumipat na sila doon ng asawa nya at anak?" tanong ko.

"Hay naku Dan, mahabang kwento. If you do care, umuwi ka sa atin para malaman ang latest. Don’t worry, tapos nang pagpyestahan at nakalimutan na pati ang episodic psychological lapse mo." Double meaning: if I cared daw, mai-intriga ba ako o pahuhuli ng buhay?

Pero dahil sa pasado na ako sa board ay natanggap ako sa isang multinational wealth management firm. Itinuloy ko na ang ambisyon na magtrabaho sa corporate world at si Ram naman ay nagdesisyong magpatuloy sa law school. City life imposed a routine for us: work fast, fuck fast, live fast.

Dumating ang December 1998, player na naman sa basketball si Ram si amin at di gaya ng nakaraang taon na hindi nya ako niyayang umuwi, noon ay pinilit nya ako. Huling taon na raw na pwede pa syang maglaro ayon sa age limit at importante daw sa kanya na nandoon ako. Bakit nga naman hindi, e sa basketball court nagsimula ang affair namin? As ever, may mahalagang rason, nagkaintindihan kami. Pumayag ako at nag-file ng leave, na halos isang buwan. Muntik nang hindi i-approve ng management kaya nakipag-negotiate akong maging on-call, sakaling may crucial na market changes na makaka-apekto sa mga accounts na hawak ko.

First day ko sa Nueva Ecija pagkatapos ng matagal na panahon ng disappearance. Tumuloy kami ni Ram sa bahay naming iniwan ko nung bumalik ako sa Manila at ipinabantay kay Jerry. Maayos ang lahat, walang tao dahil nasa parlor si Jerry. Ewan ko ba, parang bumalik lahat ng memories ko sa bahay na yun, na turn-on yata ako sa easy chair na witness sa una naming pagdu-do ni Ram. Inulit namin yun first time namin sa upuan na yun, quickie style. Natulog sya pagkatapos ng dinner, ako naman ay parang na-energize. E di ba nga naman, bato ni Darna sa ating mga bading ang hada? Lumabas ako ng bahay at tumungo sa parlor para sunduin si Jerry, alam kong pasara na sya ng time na yon.

Diretso akong pumasok sa parlor na nakabababa na ang mga blinds. Na-shock ako sa nakita ko. Si Joseph…nakatayo, nakataas ang t-shirt at nakayuko. Si Jerry, nakayuko sa tapat ng dibdib nya at nakakapit sa tagiliran ni Joseph. Si best friend at si puppy love? Putang ina! Ito ba ang latest? Hindi ko kayang tingnan, mga hayop sila!

Padabog akong lumabas, parang nagdidilim ang paningin ko. In 15 seconds, magwawala na naman ako.

"Daniel! Puta ka! Ginulat mo kami!" si Jerry humahabol.

"Obviously! Nagulat nga kayo sa ginagawa ninyo, mga baboy!" pumipiglas ako sa hawak nya.

"Mm! Gaga!" binatukan nya ako ng malakas. Hindi sampal. Batok. Nahilo ako kaya nakaya nyang hilahin ako pabalik sa loob ng parlor.

"Ayan, mag-usap kayo, mga inutil!" galit na si Jerry. Kahit alam kong ako ang dapat magalit parang hindi kayang salubungin ng powers ko ang mala-aswang niyang matang nandidilat. Lumabas sya ng pinto at isinara yon.

Nandoon na nakatayo si Joseph. Ang nakayuko nyang mukha kanina, ngayon ay nakaharap sa akin. Nakita ko, humpak ang mga pisngi, maputla ang balat at nagingitim ang gilid ng mga mata. Ang payat nya. Ano ito? Umandar na naman ang utak ko. Pero mas mabilis ang bunganga kong hindi rin maaasahan.

"Anong ginagawa nyo ni Jerry?" mataas ang timbre ng boses ko.

Kumunot ang noo nya pagkatapos ay napailing. Imbis na magsalita, naghubad sya ng damit at lumantad sa akin ang payat nyang katawan – impis at bakat ang mga buto. "Ito" sabi nya, sabay taas ng kanang kamay, may pinapakita siya sa tagiliran nya.

Lumapit ako, kinilabutan ako sa nakita ko. Gumagaling pa lang na incision ng operasyon sa pagitan ng dalawang ribs, mga isa’t kalahating pulgada – yung mga ginagawang butas para saksakan ng tubo at i-drain ang lungs ng mga may pleural effusion o kaya infection.

"Mamamatay na ako’t lahat Dan, masama pa rin ang tingin mo sa akin. Hindi mo pa rin ba ako papakinggan? Wala akong kasalanan sa yo" parang puno ng hinanakit, pagod at galit ang boses nya.

"Mamamatay? Walang kasalanan?" naubusan ako ng maisusumbat. "Di ba may anak ka sa babae mo?"

"Minsan ko lang nagalaw si Karen, noong gabing lasing kami. Hindi ko alam na nag-away sila ng boyfriend nya dahil delayed sya noon at nagpilit syang pakasalan. Desperada yung tao, ako naman first time ko. Nagising akong katabi sya, alam kong may nangyari. Itatanggi ko ba ‘yon?"

"Pero sabi ko, bago ko panindigan ang ginawa ko, uuwi muna ako dito. Hinanap kita, hindi tsamba na nandoon ako ng gabing yon, Dan. Sabi ko, kung maitatali ako habambuhay sa babaeng nagalaw ko, titikman ko muna yung ligaya na ipinangako sa akin noong bata pa ako.
Mahirap at magulo ang pagkabata ko pero nandoon ka noon. Naramdaman kong kahit ganon pala akong busabos, may magkakagusto sa akin. Mula noon, nasa isip ko, paglaki ko, magiging tayo. Hindi ko tiningnan na lalaki o babae ka, basta ang alam ko Daniel, ikaw ang
unang nagpahalaga sa akin". Tumutulo na ang luha ni Joseph.

"Masaya akong nagsama tayo kahit sandali lang at dahil don, maluwag kong tinanggap ang kapalaran kong dadating. Sabi ko, proud pa rin ako dahil napagusto kita, napaligaya kita kahit minsan lang. Bumalik ako sa Laguna para harapin ang problema, sumunod ka, at nagalit ka sa nalaman mo. Pero noon, hindi ko rin alam ang lahat ng totoo kaya hindi kita napigilan."

"Buntis nga si Karen pero hindi sa akin ang bata. Nagkaliwanagan sila ng dati nya at sila na ang nagsama. Ikaw ang una kong tinawagan noon, pero sinabihan mo akong tulong mo ang kailangan ko. Sinabi mo pang kasama mo ang boyfriend mo na si Ram pala. Papano naman ako lalaban? Ni si Jerry ayaw mong pakinggan. Sinubukan kong ako mismo ang magpaliwanag sa yo pero galit ka pa rin at binugbog mo pa ko. Yon ang pinakamasakit sa akin Dan, bumaba ng sobra ang tingin mo sa akin, nagawa mong pahiyain ang sarili mo at ako dahil sa galit." Humahagulgol na pagpapatuloy ni Jo. Napakasimpleng paliwanag, na ang tagal kong di pinakinggan. Diyos ko, ano ang nagawa ko?

"Pumunta ako sa Bataan para lumayo kina Karen at baka sakaling mabalitaan mo at magbago ang isip mo. Pero wala. Wala na akong halaga sa yo kaya nagbisyo ako, drugs alak, lahat, kahit alam kong masamang isabay yon sa delikadong trabaho ko. Nagtubig ang baga ko, naoperahan na ako, nawalan na ako ng trabaho pero wala ka pa rin. Sabi mo magmamahalan tayo pag laki ko Daniel!!!" Sumisigaw na sya, humihingal, umiiyak na parang bata. Pinagbabato niya ang mga bagay na malapit sa kanya. Sinuntok ang salamin, pero sa hina nya, ni hindi man lang niya naano yon.

"Ganun ba talaga ‘yon? Walang totoo sa sinasabi ninyo?" tanong nya sa akin. Takot na takot ako noon. Natakot ako na dahil sa ayaw kong makinig ng paliwanag, ay naging masamang tao na pala ako. Natakot akong baka sa harap ko mismo mamatay si Joseph na hinahabol na ang hininga. Lumapit ako sa kanya at kahit takot ay yumakap ako, wala na akong ibang alam na gawin.

"Tama na Jo," alo ko sa kanya habang dinadamitan. "Tama na. Pagagalingin kita, aalagaan kita gaya ng pangako ko noon." Sa papanong paraan ko gagawin ay di ko alam pero alam kong taos sa puso ko ang sinabi ko. Nandoon lang kami, umiiyak, parang hinahayang maging mapayapa ang paligid para sa aming dalawa. Maya-maya naging regular at malalim uli ang paghinga ni Joseph, saka lang ulit sya nagsalita.

"Iuwi mo ako, napagod ako. Gusto kong magpahinga" utos nya sa akin.

Iniuwi ko sya sa bahay at pinatuloy ko sya sa kabilang kwarto, tinulungang magbihis at pinahiga. Saka pa lang kami nag-usap ni Ram nang mahimbing na si Jo.

"I have always known na you would someday know kung sino ang greater love mo" tahimik na sabi ni Ram. "Kaya nga simula pa lang, sinabi ko na trip lang kita, binabaan ko na ang expectations ko sa relationship natin. With me, alam kong may passion ka pero hindi ko nakitang lumabas ang defining character mo na sharp at feisty. Sya lang ang nakakagawa non sa yo, yung napapraning ka, kahit banggit lang ng pangalan nya," sabay tingin sa pintuan ng kwartong tinutulugan ni Jo.

"Ram, I’m sorry…" sorry ako dahil alam ng mga malalapit sa buhay ko ang mga nangyayari sa loob ko…si Ram, si Jerry, maliban sa akin. Ang tanga-tanga ko.

"Don’t be. Mahal mo din naman ako e, di ba? A gentle kind of love. Yun ang reason enough para magbigay ako. May mga needs ako na ikaw lang ang makakapuno, dahil pareho tayong may mga ambisyon. Kaya lang, masyado na kayong matagal naghiwalay. You deserve…no, you need to be together now. Besides, kapag abogado na ako at mas maraming ng fans, baka iwan din kita. Mabuti na yong iiwan kita ngayon sa mahal mo." Nakuha pa rin mag-rationalize ni Ramses, ang great love ko. Ramses the Great talaga sya. Greater nga lang talaga ang love ko kay Joseph, aminin ko man o hindi.

"Nasa kabila lang ako, Babe," sabi ni Ram habang nagsusuot ng sapatos sa bedroom. "Don na ako matutulog." Umuwi sya sa bahay nila ng gabing yon din pero pinatahan muna niya ako sa ang tagal-tagal kong pag-iyak. Ang bait-bait ng mga lalaking ito sa akin, sabi ko, pero bakit parang napakawalanghiya ko sa ginawa ko sa kanila? Umalis si Ram na may pangakong nandoon lang sya kung kailangan ko.

Umabot ng 10 months na massive therapy ang pinagdaanan ni Jo, maliban sa dati nyang sakit ay nagkaroon sya ng post-operation infection. Every weekend, weekday kung kinakailangan, umuwi ako noon para idating ang mga gamot nya, para samahan sa check-ups, blood tests, periodic x-rays, para i-encourage na ituloy ang mga nakakahilong dosage ng medication. Sobrang hirap kong pagbawalan syang wag balikan ang mga bisyong meron syang withdrawal symptoms, ang iwasang magpuyat, ang mahalin ulit ang sarili. Laging mainit ang ulo nya noon sa dami siguro ng iniinom nyang gamot, o sa tagal ng pagpapabaya ko sa kanya. At kahit gumagaling na sya noon, hindi agad na naging "on" kami. Matagal ang proseso ng healing at forgiving sa kanya.

Marami pa ring kwento mula noong gumaling sya hanggang ngayon. Meron pang mas malalaking peroblema akong hinarap sa relationship ko sa kanya pero palagay ko, the worst is over. Ano man ngayon ang mangyari, I hold on to one childhood promise, hindi lang dahil promise ko yun sa kanya, kundi sa honest na tinig ko yon noong bata pa ko: "Joseph, paglaki mo, boyfriend kita…"

—End—

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2008/02/si-joseph-at-ako-by-kalboluis2003/feed/
INDAY’S SAGA http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/11/indays-saga/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/11/indays-saga/#comments Sun, 04 Nov 2007 06:17:13 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/11/indays-saga/ JEEPNEY DRIVER: " HOY!!!! Bakit

sais

lang ang binayad mo?! syete na ang pamasahe ngayon!!"

INDAY: " I am currently enrolled in a 2-year vocational course in an academic institution. Therefore I am a student and by this fact, I am entitled to have the inalienable right to avail of a certain discount on my jeepney fare. This is why I provided a payment of less than what you expected because that is according to the law as stated in the fare matrix.."

JEEPNEY DRIVER:  "Oki. "

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

1. rendezvous
2. tete-a-tete
3. renaissance
4. buoyancy
5. queue
6. squeamish
7. impenetrable
8. dachshund
9. brochure
10. brassiere

- IINDAY habang tinuturuan ang 8-yr old na alaga matuto sa spelling

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

TO WHOM IT MAY CONCERN:
I would like to inform
the general public that I am still ALIVE &KICKING.
Contrary to the text messages that has been
circulated lately. I have already seek legal advice
regarding this rumor and my lawyers are already
preparing legal actions for the perpetrator.
There willbe a bicameral investigationin aid of
legislationregarding this matter.

Sincerely,Inday

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

It is in mistakes that we learn how to grow to be better individuals. You may judge me for what you perceive but it is not my mistake that determines who I am, rather, it is what I do to make things right."

- Sabi ni INDAY nang makabasag siya ng pinggan

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

I stay awake in the coldness of the darkened sky contemplating why, for some reasons, has my emptiness made itself manifests, extending to that niche where I was given life and growth, that because of austerity I was made separated from…" 

-          Inday… hindi makatulog dahil nahohomesick

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"I am solitary. I find it hard to succumb into slumber, though the downpour of rain should’ve made it easy. This exuberant emotional glue I have for you, cannot be simply washed away. The multiplicity of what I feel for you is inevitable. This isn’t platonic. It’s real, true romance."

-          Inday, nageemote sa may bintana, habang iniisip si Dodong, ang boyfriend niya

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"The statute restricts me to love you but you have the provocation. The way you smile is the proximate cause why I love you. We have some rules to think of. We have no vested rights to love each other because the upper household dismissed my petition!"

-          ganito nakipagbreak si Inday kay Dodong (driver ng kapitbahay)

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

- - - -

Amo: Inday bumili ka nga ng mga isda.. o nga pla inglesira ka… would you please purchase many fishes for our this week’s meals?

Inday: Judging from your statement I believe you meant a variety of fish. The term "fishes", although rarely and even erroneously used, connotes a plethora or an array of different kinds of the aforementioned gilled creatures. But the more pressing questions before I traveresed the road to the wet market would be: What certain type of fish? Fillet or not? Frozen or just right smack the day’s catch? (Pauses) Aaah… by manner of careful extrapolation, given the meager budget in this houshold’s quasi-peasant middle class taste, I assume then I will source the staple "galewng-gowng". Am I correct?

Amo: Leche!

Inday: You meant the freshwater milkfish? Then the "ba-ngooz" is it!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

 

"La vida no es una broma actualmente. El dinero es tan duro de pasar. Puede usted bajar el precio parci mi? Soy ya su compradora avido diario por favor?

-          si Inday tumatawad sa merkado ng isinama siya ng amo sa España

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

*Drunken shrimp and blue lobster meat with caviar serve with milagrosa rice (red avriety) and apricot sauce

*Vegetables in balsamic vinegar splashed with extra virgin olive olive

*Lychee and peach salad with sour cream cheese topped with lemon zests

-          baon ni Junior sa daycare na inihanda ni Inday

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

-"Bloody hell!!! What the f*ck did just landed on my cutie top? I mean I’ve spent all day just to make myself look fabulous. I think I’ll have this eewy thing removed in a whip wham of time!"

-          reaction ni Inday nung natalsikan sya ng mantika habang nagluluto ng tilapia

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"Ipomea aquatica has become the constant ingredient to this Filipino delicacy which is very helpful in the digestion during the peristaltic process of the food we intake. Due to the continuous rains and floods, the harvest of the said vegetable has lessen the production in the market."

-          banat ni Inday kung bakit walang "kangkong" sa nilutong sinigang

"Heavy fire that exerted by the stimulus affect the best conductor of heat which is the steel, causing the "oriza sativa" which is the scientific name of rice to change its state of color, smell as well as the taste."

-          sagot ni Inday nang tanungin siya ng amo kung bakit nasunog ang sinaing

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"Off you go! Under no circumstance this house would relent to such unabashed display of vagrant destitution!"

-          si Inday, pinapaalis ang makulit na pulubi sa gate… (Taray talaga ni Inday!)

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"Allergens triggered the immune response. Eosinophilic migration occurs to the reaction site and release of chemotactic and anaphylotoxin including histamine and prostaglandins. These substance results to increase circulation to the site promoting redness."

-          sagot ni inday nun tanungin ni sir kung bakit may rashes si Junior

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Amo: Day! Bakit may bukol si Junior?!

Inday: Compromising safety with useless aesthetics, the not-so-well engineered architectural design of our kitchen lavatory affected the boy’s cranium with a slight boil at the left temple near the auditory organ.

Amo: (Di nakareact)

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

"Dear Mom,

Had it not been for the smelling salt, I must have collapsed moment ago. Junior has become a little monster to me. Remember the head accident he had? As if it wasn’t enough, he was summoned by the principal of his shabily run academe. Oh such an erudite bunch of baboons! I never lot being a governess can be such a strenuous employ.

Your daughter,

Inday"

"Dear Inday,

Walanghiya ka! Magpadala ka ng pera! Nasa ospital nanay mo, dumugo ang ilong kababasa ng pesteng sulat mo!

Tatay"

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

 

Mister: Bakit tuwing pag-uwi ko, nadadatnan kitang nanunuod ng TV??!!!

Inday: Because I don’t want you to see me doing absolutely nothing!

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Amo: Inday di ba nanood ka ng The Buzz kahapon? Bkit daw umalis si Angel Locsin sa GMA7?

Inday: Sometimes people choose to leave not because of selfish reasons but because they just know that things will get worse if they’ll stay. Leaving can be a tough act and it’s harder when people can’t understand you for doing so.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

 

"Physical stress and excessive work may result to serious damage to one’s body. It is therefore essential that once in a while we take a break from our usual routine to replenish the lost energy we once had."

-          sabi ni Inday sa amo noong humingi siya ng dayoff

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Misis: Inday, bakit mo binenta yung sirang silya?

Inday: I have computed the chair’s fair value less cost to sell, and the value in use using projections for 5 years and a pre-tax discount rate. Accordingly, the value in use is lower, so I decided to sell the chair. This in accordance with PAS18 on Revenue, PAS16 on Property, Plant, and Equipment, and PAS36 on Impairment of Assets!

Misis: ADIK ka talaga Inday!

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/11/indays-saga/feed/
Fave songs http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/08/fave-songs/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/08/fave-songs/#comments Wed, 01 Aug 2007 12:36:28 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/08/fave-songs/ I’m just posting lyrics of  some of my fave songs….hehehe!!!!

All Good Things (Come To An End) Lyrics (Nelly Furtado)

Dogs were whistling a new tune

Barking at the new moon

Hoping it would come soon so that they could die

Honestly what will become of me

I don’t like reality

It’s way too clear to me

But really life is daily

We are what we don’t see

We missed everything daydreaming

Flames to dust

Lovers to friends

Why do all good things come to an end

Traveling I always stop at exits

Wondering if I’ll stay

Young and restless

Living this way I stress less

I want to pull away when the dream dies

The pain sets it and I don’t cry

I only feel gravity and I wonder why

And the sun was wondering if it should stay away for a day until the feeling went away

And the clouds were dropping and the…

The rain forgot how to bring salvation

The dogs were whistling a new tune barking at the new moon

Hoping it would come soon so that they could die

NATASHA BEDINGFIELD

"These Words" (NATASHA BEDINGFIELD )

These words are my own

Threw some chords together

The combination D-E-F

It’s who I am, it’s what I do

And I was gonna lay it down for you

Try to focus my attention

But I feel so A-D-D

I need some help, some inspiration

(But it’s not coming easily)

Whoah oh!

Trying to find the magic

Trying to write a classic

Don’t you know, don’t you know, don’t you know?

Waste-bin full of paper

Clever rhymes, see you later

These words are my own

From my heart flow

I love you, I love you, I love you, I love you

There’s no other way

To better say

I love you, I love you…

Read some Byron, Shelly and Keats

Recited it over a Hip-Hop beat

I’m having trouble saying what I mean

With dead poets and drum machines

I know I had some studio time booked

But I couldn’t find a killer hook

Now you’ve gone & raised the bar right up

Nothing I write is ever good enough

These words are my own

From my heart flow

I love you, I love you, I love you, I love you

There’s no other way

To better say

I love you, I love you!

I’m getting off my stage

The curtains pull away

No hyperbole to hide behind

My naked soul exposes

Whoah.. oh.. oh.. oh.. Whoah.. oh..

Trying to find the magic

Trying to write a classic

Waste-bin full of paper

Clever rhymes, see you later

These words are my own

From my heart flow

I love you, I love you, I love you, I love you

That’s all I got to say,

Can’t think of a better way,

And that’s all I’ve got to say,

I love you, is that okay?

"Unwritten" (Natasha Bedingfield)

I am unwritten, can’t read my mind, I’m undefined

I’m just beginning, the pen’s in my hand, ending unplanned

Staring at the blank page before you

Open up the dirty window

Let the sun illuminate the words that you could not find

Reaching for something in the distance

So close you can almost taste it

Release your inhibitions

Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live your life with arms wide open

Today is where your book begins

The rest is still unwritten

Oh, oh, oh

I break tradition, sometimes my tries, are outside the lines

We’ve been conditioned to not make mistakes, but I can’t live that way

Staring at the blank page before you

Open up the dirty window

Let the sun illuminate the words that you could not find

Reaching for something in the distance

So close you can almost taste it

Release your inhibitions

Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live your life with arms wide open

Today is where your book begins

Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live your life with arms wide open

Today is where your book begins

The rest is still unwritten

Staring at the blank page before you

Open up the dirty window

Let the sun illuminate the words that you could not find

Reaching for something in the distance

So close you can almost taste it

Release your inhibitions

Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live your life with arms wide open

Today is where your book begins

Feel the rain on your skin

No one else can feel it for you

Only you can let it in

No one else, no one else

Can speak the words on your lips

Drench yourself in words unspoken

Live your life with arms wide open

Today is where your book begins

The rest is still unwritten

The rest is still unwritten

The rest is still unwritten

Oh, yeah, yeah

]]> http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/08/fave-songs/feed/ these days by bardot http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/these-days-by-bardot/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/these-days-by-bardot/#comments Thu, 08 Mar 2007 01:43:32 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/these-days-by-bardot/ some days
i couldn’t get up
couldn’t get down

i’m bored of everything
somehow a little black cloud
would rain over me
someone
was making me mad
good turned bad
and i’d lose everything
to get you back
just to get you back but…

these days
the world’s alright
the sun shines bright
i’m kicking out the dreams
these days
i don’t think twice
i walk on ice
i’m positively somewhere

chorus
these days go on
long after you’ve gone
these days go on
long after you’ve gone
these days go on and on…

i’m out of the fire and into the swimming pool
sometimes
i’d drown my tears
but the same old fears come back
someone’s been making me ill
i bet you’re still
a 2,3,4 letter word
yes, you heard
the pretty little birds fly home, cause…

these days
the sun kicks in
the good guys win
i’m illegal in the back seat
these days
i’m safe and sound
not dragged down
you wanna know the reason?

repeat chorus

thank you for not being here
i feel better when you’re not
sleeping in my head
tossing and turning
an’ messing up the sheets
the love we made was incomplete
like the shoes on your feet
same stuff i’ve heard before
that philosophy starting to bore me now
now you won’t have to smile and ignore me

these days
the karma’s right
the sun shines bright
i’m kicking out the bad dreams
these days
i don’t think twice
i walk on light
i’m positively somewhere

repeat chorus

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/these-days-by-bardot/feed/
for the one i love so much (well for now…hehehe!!!!) http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/for-the-one-i-love-so-much-well-for-nowhehehe/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/for-the-one-i-love-so-much-well-for-nowhehehe/#comments Thu, 08 Mar 2007 01:28:14 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/for-the-one-i-love-so-much-well-for-nowhehehe/

Do we end up losing ourselves when we fall in love or is it that we become  one with the one we love?

is love an option or a decision to make?

can you consider yourself a part of he choices or a player of the game?

aren’t we suppose to love unconditionally and trust the one we love?

Is it a matter of trust or a matter of acceptance?

Love is not a thing to describe nor an emotion to understand but a unity of souls, a binding of spirits and forgiveness for the mistakes undone because of it

enjoy life for we were born to love…

—-to baho:

i don’t know whta is bothering you but  i know that you would make it…your smile is superficial that i feel pain through your eyes….

pls be strong…

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/03/for-the-one-i-love-so-much-well-for-nowhehehe/feed/
kwintas series by nice_mice http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/01/kwintas-series-by-nice_mice/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/01/kwintas-series-by-nice_mice/#comments Tue, 02 Jan 2007 10:45:09 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/01/kwintas-series-by-nice_mice/ *Sa Camelot Hotel

Let me tell you a story that happened to me starting from our senior high school days hanggang mag-college. Heto yung storya ng buhay pagibig ko… unusual… complicated… basahin nyo na lang… ok!?!?! ;->

To tell something about me…first….my sexuality….definitely hindi ako bading…kasi gays for me are those na nagdadamit babae, kilo-kilo ang pulbos at lipstick sa mukha, bastusin at some sort….Hindi rin naman ako bisexual…kasi bisexual guys are into girls kahit papaano….eh pag naiisip ko pa lang na makikipagholding hands ako sa girls ay tinatayuan na ako……ng balahibo!!!….hehehehe!!! Siguro nga bakla ako pero just by the word itself. I Found out na ganito ako when I was still young…hindi ako late bloomer…maaga pa nga akong "lumandi" kasi grade 5 pa lang ay may boyfriend na seryoso na ako eh. Ewan ko kung seryoso nga iyon, but I thought then na its true kahit di masyadong serious or parang puppy love lang.

I can say na I’m one of those na very typical kind of guy you’ll ever meet. Im on my third year sa Nursing course na kinuha ko. Sa ngayon I stand 5’9’’, 180 lbs (chubby ako SLIGHT lang kasi dati hindi ako nagtatrabaho ng kahit ano….tamad ako noon…at ayaw kong magkaroon ng bulging musculatures tulad sa dad ko…YUUCKKKK!!!…para sa akin noon ang lalaking may muscles ay kargador sa pier at amoy kalawang), asset ko actually ang nose ko (na syang favorite na pingutin ng best friend ko)…….para naman makita nyo ang tunay na ako: www.picturetrail.com/rafaelsaria.

So….first story ko ay ung J.S. prom namin…sa school namin kasi ay may tigdadalawang sections lang per year……konti lang ang population namin sa buong school…kaya di na mahirap maging famous sa ibang lower levels.

I was a consistent student council secretary and the team captain ng volleyball team…kaya I can proudly say…I’m one of those na tinitingala (at niluluhuran…hehehehehehe!!!) Balik tayo about sa J.S. prom…..sa batch namin ay maraming gwapo pero kaunti lang ang talented at may ‘brains’…….so hindi na siguro nahirapan ang school administration sa pagpili ng magiging host sa prom namin……ehem! ehem! Syempre ako na yun! (yabang no!?!?…pero totoo).

So chance ko na naman maipakita ang aking husay (at hitsura) sa lahat….through practices and the like. Bale co-host ko si Princess….ang kapatid ng best friend ko…kaya hindi naging mahirap ang makipagcooperate sa kanya….I can go to their house to practice some throw lines and fix something related sa prom…and vice versa. Marahil ay tinatanong nyo sino ang best friend ko!?!? His name is Patrick…sa ngayon he’s 5’10’’, medyo payat, pero he got good muscle definitions kasi sya naman ang captain ng basketball team namin (diba!?!?! Parehong captain ng varsity squad), cute, at masarap syang tingnan palagi kasi maporma.

Here comes J.S. prom 2001 (exactly February 16 at doon kami sa Camelot Hotel malapit sa ABS-CBN network station). I was late na dumating nun kasi heavy ang traffic mula Fairview papunta dun sa hotel). Uso na ang text nun kaya super text ako kay Patt na baka galit na ang school president sa akin. He replied na ok lang daw dahil wala pa daw yung ibang school officials pero kailangan kong magmadali kasi nagsisimula na daw ang one by one picture taking. When we arrived sa hotel…I was so disappointed to know na tapos na ang pictorial sessions for the souvenir at ako lang ang wala sa aming lahat.

"Ok lang yun Raf! Marami namang kukuha sa iyo ng pic mamaya pag nasa stage ka na eh". Pagbati ni Patt sa akin. "Hi Tita! Are you gonna stay to see the program?" tanong nya sa mom ko with a kiss pa on my mom’s cheeks.

"Hindi na siguro. Bibili na lang ako ng video coverage aalis pa kasi kami ng tito mo", sagot naman ng mom ko.

Ako naman ay abala sa pagaayos ng sarili ko at nagrerefresh para di naman ako bilasang tingnan sa stage mamaya.

"Paano po…ako na bahala kay bhe, tita" proposal ni Patt na siya namang sinangayunan ng mom ko.

"Behave lang kayong dalawa hah!?!? Sige na Mr. Host alis na kami ng dad mo naiinip na yun sa labas" paalam ng mom ko at humalik sa pisngi ko.

"Thanks mom!" pasasalamat ko sa aking ina. The nice thing bout my mom is alam nya na may relationship kami ni Patt and she’s not against it, di rin nya sinasabi sa dad ko kasi ayaw ni dad ng ganun dahil ang family namin sa Lumban Laguna at sa San Juan Batangas ay puro religious.

Ok lahat kay mommy…….wag lang daw kami magkakaroon ng physical contact (Pwede ba yun!?!? Sa hitsura ko at ng best ko ay walang contact!?!? Heheheheheh!!!!) Pero honestly….hanggang torrid kissing lang kami….naliligo kami ng sabay at natutulog ng magkatabi pero talagang walang nangyayari (asar no!?!? mamaya kukwento ko sa inyo ang una ko).

*Si Joseph…Corps Commander

As my parents left us sa receiving area, I was told by my adviser na the program will start in 30 minutes. OK! May time pa ulit para magpafresh. Pero bago yun ay isang libong beso beso yata muna sa mga female classmates at school officials…..syempre para makita nila kung ano ang hitsura ko pag nakaformal attire. Konting hi, hello, you look good tonight…(lam nyo na)….exchange gift ng papuri…ehehehehe!

After 10 minutes yata ng pakikpagbatian ay tinawag ako ng class vice president na corps commander namin sa CAT….si Joseph….shit! ang pogi nya sa suot nya na light blue motiffed na suit. Sabi nya samahan ko daw sya sa CR para magayos….sa loob loob ko bakit ako pa!?!? Hmmmm……bahala na nga.

Doon kami nagpunta sa second floor para wala daw tao na makakita (ng alin ba yun!?!? Syempre maang-maangan ako noon). Pag pasok sa CR ay nagsalita agad si Seph ng: "Ikaw ba ang makakalaban ko sa pagka king of the night??? Baka matalo ako nyan!" pabiro nyang sabi.

"Ay ang yabang! Hindi ata noh!" pahumble ko namang sagot. After nun ay nagkatitigan kami ni Joseph…ewan ko ba parang nawala ako sa katinuan nun…nalaman ko na lang na hinalikan nya ako ng madiin sa labi habang hawak hawak nya ang balikat ko. Ako naman dahil shocked ay hindi na nakalaban sa mainit nyang halik.

Pero parang may mali, naisip ko.

"Alam mo namang matagal na akong may nararamdaman sayo, kaya di kita pinahihirapan sa CAT trainings natin, ayaw kong nakikita ka na nahihirapan, pero ang mas ayaw ko sa lahat ay pag kasama mo si Patt", maluha-luha nyang sambit sa akin ng niyakap nya ako ng madiin.

"Seph! Alam mo naman na hindi pwede. Matagal na kami ni Patt…grade five pa lang tayo nang maging kami….ikaw ang unang nakaalam kasi isa ka sa mga pinakaclose sa aming dalawa" sagot ko naman sa kanya ng tinanggal ko ang pagkakayakap nya at tinapik sa kanyang balikat.

"Kahit patago or m.u. lang papayag na ako..please…gusto ko kasing maramdaman yung ginagawa nyo ni Patt…gusto kong maramdaman ang yakap at halik mo sa araw-araw. Gusto ko ako ang tatawag sayo na bhe, gusto ko ako ang kasabay mo sa pagkain, ang maghahatid sa iyo pauwi, gusto ko ako na lang" pagmamakaawa nya.

Biglang bumukas ang pinto at nakita ko si Patt na hinihingal at may butil ng pawis sa noo. " I almost run searching around the whole hotel, nandito ka lang pala. Kala ko nasa labas ka" ang sabi ni Patt na napabuntong hininga at hinalikan ako sa noo. "Uy! Seph! Andito ka rin pala" bati nya kay Joseph na tila ngayon lang nya napansin at nagkamayan ang dalawa.

"La lang! Nagkukwentuhan lang kami ng bhe mo! O sige na Raf! I’ll talk to you later" sabay tapik ni Seph sa balikat ko at lumabas na ng CR. Hinatid ko na lang ng tingin si Joseph palabas ng pinto at ng pagtingin ko kay Patt ay umiihi na ito sa isang urinal

"Ang dami daming lugar na pwedeng pag-usapan bakit dito pa?" pasarkastikong tanong ni Patt.

"Bhe naman! Selos lang yan….nagkataon lang na nandito rin sya" pasinungaling kong sagot.

"O sige na malapit na magstart dun kana sa stage…I-announce mo na daw na ihahanda na ang dinner" wika ni Patt ng papalabas na kami ng CR. Habang naglalakad sa may hagdanan pababa ay pinisil ni Patt ang matambok kong pwet. "Kelan ko kaya matitikman to!?" pangisi nyang sinabi. "Sira ka talaga! Baka may makakita at mabuking pa tayo". Imbes na sumagot ay hinalikan ako ni Patt sa pisngi sabay bulong ng I love you. Haaayyyyy!!! PATRICK!!! Kung alam mo lang na matagal ko nang gustong gawin yun.

Nang nasa loob na kami ng hall ay doon ko lamang napagmasdan si Patt….ang gwapo ng bhe ko! Naka black suit and pants at maroon na polong panloob, terno kami ng damit pero ang panloob ko ay cream colored polo. Corny pa nga yung suot niyang necktie…si Sylvester the cat ang nakaprint sa necktie nya, ang neck tie ko naman ay simpleng design lang……pero cute po ako sa suot ko.

Naisip ko na ang dami na naming napagdaananan bilang magbest friend…I’m sure mas madami pa kaming pagdadaanan bilang magboyfriend.

So to cut the prom program….syempre una ang kainan, tapos lumamon ay all eyes are on me na. Nakakakaba pala pag ganito. Naging host ako ng isang special occasion while I’m still young, pero its worth remembering. Although mainit sa mukha ang halogen bulb na spotlight ay ok lang at tuloy ang dakdak at ngiti. Everytime na mapapatingin ako sa kinauupuan ni Patt ay kikindatan nya ako…na sya namang nakakapagpanerbyos sa akin lalo, pero nakakakilig pa rin. Nagtetext pa nga sya sa aking ng "cute mo", "luv u" sa phone ko…buti na lang at nakasilent profile ako. We all know na ang last part ng prom ay ang pinakakaabangang dance portion….a mix of sweet and modern songs are played.

I removed my upper suit at nagpalit ng pantaas na polo. From cream colored long sleeved na polo ay nagpalit ako ng mas comfy na light blue short sleeved polo…para naman kitang kita ako sa dance floor. Syempre…nandyan nung isayaw ko ang half of the female senior batch at few from the junior level friends ko. Di syempre pwedeng palagpasin ang co-host ko na si Princess…..while we were dancing….someone tapped my shoulder twice…si Patt.

"Pwedeng ako naman?!?!?" So…I let go of Princess thinking na isasayaw nya ang nakababatang kapatid nya….nagulat na lang ako ng nilagay ni Patt ang kamay ko palibot sa leeg nya at ang kamay nya naman ay around my waist at hinigpitan ng konti.

"Ano ka ba?!?! Pag nakita tayo ng school officials ay mapapagalitan pa tayo. Tsaka nakakahiya sa iba" pairita kong salita.

"Bhe naman, ngayon lang natin magagawa to, last year nga hindi natin to ginawa kasi ayaw mo. Isa pa alam na ng lahat ng students ang relasyon natin. What are you worrying pa?" sagot nya ng malumanay.

Eh! Eto na at nakapalupot na ang "asawa" ko kaya tuloy na lang ang ligaya….sa totoo lang gusto ko ang ginagawa naming ito…kasi next school year ay di na kami magpoprom kasi college na kami. (Yahoo!!! Hehehehehe!!!)

Habang igingagala ko ang paningin ko sa paligid kasi baka may officials na makakita sa amin….ay sari-saring reaksyon ang nakikita ko….nandyan si Maebelle na katabi namin at nagaaya na sya naman daw ang isayaw ko, si Angeline na may gusto kay Patt at nagwawave ng pointing finger nya na kunwari ay magsusumbong (sa loob-loob ko…mamatay ka sa inggit…ehehehe!!!). Nang malipat ang paningin ko malapit sa stage ay nakita ko si Joseph na nakayuko at mukhang malungkot. Nang mapansin nya na nakatingin ako sa kanya ay ako naman ang napayuko…parang may kung anong kumurot sa puso ko at nagsasabi na pagbigyan ko daw si Seph kahit sandali…..may side din naman na nagsasabi na wag daw at hindi pwede….ang gulo! Pero basta ang alam ko ay mahal ko si Patt….siya lang.

Patapos na ang sayawan…..lumapit sa kinauupuan namin si Seph…..nag-aaya sya na sumama daw kami papunta sa kanila sa isang bahay nila sa Dasmarinas, Cavite. Tutal alam ko naman ang papuntang Cavite ay sumang-ayon na ako, ganon din si Patt, besides Saturday nun at walang pasok sa Sunday. After naming magpaalam sa parents ko at ni Patt thru text ay umalis na kami, ipasusundo na lang daw si Princess sa driver nila Patt.

*Sa Dasma

We’re now on our way to Dasmarinas….mga 12:30 ng madaling araw. Sa car ni Joseph kasama nya ang magkarelasyon na si Christian at Vincent. Sa amin naman sumabay si Angelo. OPO!!! Sa batch namin ay hindi lang kami ni Patt ang may ganitong pamumuhay. Si Christian or Tian ay maliit lang, chinito, mestiso, cute, yun lang ang masasabi ko…plain friends lang kasi kami kaya hindi ko sya naging crush. Si Vincent naman ay matangkad, balbon, moreno at kasama ni Patt sa basketball team. Para nga silang David and Goliath kung pagtabihin. Silang dalawa na yata ang "pinaka-out" sa aming anim, ilang beses na kasi silang natatawag sa guidance office dahil sa nahuhuli sila na naghahalikan palagi sa cr ng h.e. room (lagi kasing walang tao dun). Open pa sila sa pagkukwento sa sexcapades nila. Bago nga kami umalis ay binulungan ako ni Vincent na pagdating daw sa bahay nila Seph ay magsesex daw sila ni Tian sa sala kaagad dahil kating-kati na sila sa isat-isa, kung gusto daw namin makisali sa kanila ay pwede…orgy daw kumbaga….binatukan ko nga!!!! Pero sa loob-loob ko tsaka na lang pag "nadonselya" na ako ni Patt. Hihihihihihihi!!!

Si Angelo ang pinakatahimik sa aming magbabarkada. Siya ang pinakakinaaasiwaan ko kasi alam nya na ako ang mahal ni Joseph na sya namang mahal nya (gets mo ba?!?!) Di maiiwasan na minsan ay para kaming total strangers sa isat-isa at hindi nagpapansinan.

Habang nagdadrive si Patt ay pinupunasan ko ang noo nya kahit wala namang pawis. Kinakantahan ko pa nga ang "baby" ko para di antukin kasi almost two hours din ang biyahe. Buti na lang at di na traffic
sa Roxas Blvd
at Coastal. Ganun lang ng ganon ang ginagawa ko hanggang marating namin ang Dasmarinas.

When we reached sa Grand ParkPlace Village sa Dasma ay napahanga ako sa laki ng mga bahay doon..so I was expecting na isa rin sa mga magagandang bahay dun ang kanila Joseph….I was right at maganda nga ang house nila.

Sa labas kami nag-park ng kotse, at sinalubong kami ni Seph at sinabi na feel at home lang daw since wala naman ang dad nya, nasa Cebu for a conference daw (wala nang mom si Joseph…naaksidente kasama ang younger sister nya at sila na lang ng dad nya ang naiwan).

Pagpasok ay parang hayop na nangangati sila Vincent at Christian at nagsunggaban sa sofa…unti-unting tinanggal ang kani-kanilang damit. Nagsimulang pakawalan ang makamundong init ng katawan nila. Sa nakita ko ay humanga ako sa katawan ni Vincent sapagkat….OHMAGASH!!! ang laki ng mga muscles nya at UHM!!! The best talaga ang katawan nya, sayang nga lang at nakabrief pa sila pareho. Pero syempre para kunwari deadma lang ako ay dumiretso na ako sa kusina kung saan nauna na sila Patt. Naabutan kong walang kibuan ang tatlo…si Patt at Angelo ay nakaupo…si Seph naman ay naglabas ng maiinom.

"Kakatukin ko lang si Mang Abo para maipagluto tayo ng makakain" sabi ni Joseph papunta sa isang silid sa tabi ng kusina.

"Tol! Wag na! Baka magising lang at mahuli ung dalawa sa sala" sagot naman ng bhe ko.

"OO nga pla no!?!? Eh kayo! Baka may gusto kayong kainin or what?!?!?" pakamot sa ulong tanong ni Joseph.

"Hindi sige na! Dun na lang tayo sa terrace nyo. Sabi mo maganda dun diba" aya naman ni Patt

"Sige! Mauna na kayo. Angelo…mauna na kayo tutal alam mo naman itong bahay…turo mo na lang ung third floor. Palilipatin ko lang yung dalawa sa kuwarto ko" utos ni Joseph.

Nagkibit balikat na lamang si Angelo at nauna nang umakyat pataas. Sumunod naman si Patt. Pinauna ko na sila, makikigamit muna ako ng cr sabi ko kay Patt, susunod na lang ako. Sinamahan ako ni Joseph sa CR sa second floor……nang madaanan namin ulit sila Tian at Vincent sa sala ay pinaakyat ni Joseph ang dalawa sa kwarto nya sa third floor para hindi daw mahuli. Pag nagkataon ay baka daw himatayin si Mang Abo sa makikitang milagrong nagaganap sa sofa. Parang wala lang sa dalawa at umakyat ng parehong nakabrief lang papunta sa kwarto ni Seph. Sayang at hindi pa rin nakahubad si Vincent. Hehehehehe!!!

*Gumugulo Sa Isipan

Pagkatapos kong mag-cr ay nakita kong matiyagang naghihintay si Joseph sa labas ng banyo, nakasandal sa pader at nakayuko. Paglapit ko sa kanya at aayain ko na sanang umakyat sa terrace ay nagsalita si Joseph.

"Raf! We need to talk…even for few minutes"

"Sige…pero sandali lang talaga hah! Baka kasi magtaka na si Patt eh" sagot ko naman na nag-aalangan na baka makita kami ng nobyo ko.

"Alam mong mahal kita! Alam kong may nararamdaman ka rin sa akin ngunit pinipigilan mo lang dahil kay Patt. Im sorry if I was aggressive kanina sa hotel…I just can’t help myself falling for you. You were gorgeous all the time but yung itsura mo kanina made my jaws fall off, I cant tell you right now kung ano naramdaman ko para sayo. Nanghihinayang lang ako dahil di ako pwede magpakita ng kahit konting emosyon para sau. Kaya I was thinking deeply kanina habang nagsasayaw kayo sa dance floor kung magpaparaya na lang ba ako. I……I…….I decided na hindi na lang kita kukulitin bout my feelings. Pero hayaan mo na ibigay ko sa’yo itong binili kong necklace" Sabi ni Seph at walang anu-ano ay sinuot sa akin ang kwintas.

"Im thankful and flattered kasi you have this feeling for me…yet I’m feeling sad coz I can’t love you back. Thank you for understanding. But I think na hindi mo kailangan maghintay or magparaya para sa akin. May iba pa dyan na magbibigay sa’yo ng pagmamahal na hinahanap mo sa akin. Andyan si Angelo! Im not worthy to receive your love and this necklace" akmang tatanggalin ko ang kwintas sa leeg ko ngunit pinigilan ako ni Seph.

"Wag mong tatanggalin yan…ayan na lang ang magsasabi sa akin na pinapahalagahan mo ang pagtingin ko sayo" mangiyak-ngiyak na wika ni Seph.

Napayuko na lang ako at walang masabi sa nangyari. Niyaya na lang ako ni Seph paakyat baka daw naghihintay na yung dalawa .

Sa terrace ay naabutan namin na nagkukwentuhan si Patt at Angelo. Tinanong ako ni Patt bakit daw natagalan ako, nagsinungaling na lang ako na sumakit ang tiyan ko at inilabas na rin sa cr ang sakit ng tiyan ko. Napatingin ako kay Angelo at nakita ko sa mukha nya na hindi sya naniniwala ngunit nanatili lang itong tahimik. Tumingin sya kay Seph na sya namang ikinayuko ng huli. Paglaon ay napansin ni Patt ang suot kong kwintas. Tinanong kung bakit ngayon lang daw nya nakita yon. Muntik na akong mabuking……pero umiral ang talino ko sa pagpapalusot……sinabi ko na bigay iyon ni mommy bilang regalo sa prom at ngayon ko lang sinuot kasi nakalimutan kong kanina pa pala nasa bulsa ng pantalon ko. Pagkatapos ay pasimple kong sinulyapan si Seph na ngayon ay katabi na sa upuan ni Angelo kaya umupo na rin ako sa tabi ni Patt.

Pagkalipas ng ilang sandali ng pagmamasid sa kalangitan at pagkukwentuhan ay tumayo si Patt at nagtanong kung saan daw kami matutulog na dalawa kasi madaling araw na at napagod daw siya sa pagmamaneho ng kotse. Itinuro sya ni Seph sa masters bedroom at sinabi na may cr din daw dun kung gusto naming maligo, nung una ay tumanggi si Patt (kunwari pang nahihiya ang baby ko!!) kasi sa parents daw ni Seph yun…ok lang daw sabi ni Seph dahil bihira lang tumuloy dun ang dad nya. Bago umalis sa terrace ay bumulong sa akin na "lagot ka sa akin mamaya…may gagawin tayo bilang mag-asawa….hehehehehe" at ngumisi na parang nang-aakit……sa loob-loob ko ay naku patay! Heto na ang gabing itanakda ng diyosa ng pagibig para sa aming dalawa ni Patt (baduy ko noh!?!?)

Sumunod si Seph kay Patt, magpapalit lang daw sya ng damit, tinawag din nya si Angelo para isama sa tutulugan nilang dalawa. Ngunit pinauna na ni Angelo si Seph…alam ko na kakausapin ako ni Angelo kaya nya pinauna si Seph.

Nang mawala na si Seph ay nagsimula na nang magsalita si Angelo..isang gawain na hindi ko kinasanayan. Sinabi nya ang ilang bagay na talagang gumulo sa isipan ko.

"Alam kong binigay sayo ni Joseph yang kuwintas, kasama nya akong bumili nyan. Alam ko rin na kinausap ka nya bago kayo umakyat dito…hiningi nya opinyon ko kung gagawin ba nya yun. Alam mo?? Isa ka sa mga pinakamanhid na taong nakilala ko!!! Hindi mo ba alam na mas pinili ka ni Seph kaysa sa akin. May nangyari na sa amin kasi sa akin niya ibinuhos ang init ng katawan at pagmamahal niya sa iyo. Madalas siyang umiiyak sa akin pag nakikita nyang magkasama kayo ni Patt. Minsan ipinagtapat nya sa tatay nya na mahal ka nya kahit alam nyang magagalit ito. Lagi nalang ikaw! Imbes na ako!" pagalit na tonong wika ni Angelo.

Ako……manhid?!?!?!?!? Walang pakiramdam para sa iba?!?!?!

Wala akong nasabi kundi ang mapaluha dahil di ko alam na ganito kalaki ang pagmamahal ni Seph sa akin. Naalala ko nang minsan sinabihan ko sya ng baliw sa pagibig nya para sa akin, kahit pabiro alam kong nasaktan ko sya.

"Im sorry….im in love with Patt kaya I have nothing to offer for Joseph"

"You’re sorry!?!?! To hell with your sorry!! Puso at damdamin ang nakataya dito Rafael!" pasigaw nyang sagot.

"Wag kang magalit sa akin! Hindi ko kasalanan ang lahat! Hindi ko hiniling na mahalin nya ako!" pasigaw kong sagot kay Angelo.

Sinampal ako ni Angelo sa tinuran ko at wala syang nagawa kundi ang mapaluha at umalis. Naiwan ako ngayong naguguluhan….alam kong mahal ko si Patt pero bakit ganon?!?! Parang may nagsasabi sa puso ko na nagsisimula na akong mahulog kay Seph. RAFAEL!!!! Ano ka ba!?!?! Ano ang nasa puso mo??

Parang wala ako sa katinuan na naglakad at pumasok sa silid na itinuro ni Joseph na tutulugan namin. Pagpasok ay naupo ako sa kama at parang lipad ang aking utak na nag-iisip sa kawalan. Itinakip ko ang aking mga kamay sa aking mukha, naiiyak pa rin ako pero hindi dapt ipahalata kay Patt.

*Heto Na!

Nagpupunas ako ng luha sa pisngi ko nang bumukas ang pinto ng cr.

Nakita ko na papalabas si Patt sa cr sa loob ng masters bedroom. Bagong paligo. Nawala sa aking isipan ang nangyari kanina at napatitig ako sa katawan ni Patt na nakatapis lamang at nagkukuskos ng basang buhok. Natigilan ako at namangha sa aking nakita…although halos araw-araw kong nakikita ang hubad na katawan niya ay iba ang pakiramdam ko ngayon…..iniisip ko na etong katawan na tinitingnan ko ngayon ang siyang unang katawan na bibihag at makakapasok sa katawan ko.

Tinanong nya ako kung ano ang pinagusapan namin ni Angelo sa terrace (buti na lang at wala syang narinig)…..sinabi ko na lamang na nagkuwentuhan kami tungkol sa katatapos pa lang na prom night. Kino-congratulate nya ako kunwari sa pagkapanalo ko ng js prom king (ehem! Nakanino ba ang spotlight at mga mata sa buong gabi). Tinanong ni Patt kung bakit parang umiiyak ako, sinabi ko na lang na humikab lang ako at nagkusot ng mga mata.

"Hindi ka muna ba maliligo, hindi ka na siguro mapapasma tutal nakapagpahinga na tayo kahit sandali lang. Tsaka para hindi ka na rin antukin" paanyaya ni Patt habang naglalakad patungo sa may sahig sa kaliwang parte ng kama kung saan niya inilapag ang kanyang varsity bag.

"O sige na po….lam ko naman na may dala kang gamit pampaligo at damit diyan sa bag mo. Siguro kung di tayo dito tumuloy kanila Seph baka kung saan-saan mo na ako dadalhin no…bakit!?! Itatanan mo na ba ako?!?!" pabiro kong sagot habang unti-unting tinatanggal ang aking saplot pantaas. Nakatalikod ako kay Patt habang naghuhubad. Nang akmang tatanggalin ko na ang aking pantalon ay naramdaman ko ang mainit na hininga ni Patt sa aking tenga…banayad niya itong hinahalikan at dinidilaan…bagay na nakakapagpadeliryo sa akin. Habang niroromansa niya ang aking tenga at leeg ay nararamdaman kong bumababa ang kanyang kamay sa aking harapan at tinatanggal ang pagkakasara ng aking pantalon. Wala akong magawa sa aking nararamdaman kundi ang magpakawala ng mahihina ngunit nakakalibog na mga ungol.

"Uhmmm……ahhhhh…….bhe!!!……..kala ko ba maliligo muna ako!? Aaahhhh…..spesyal sa akin ito kaya……..uhhmmmmmm…..gusto ko malinis at presko ang bawat parte ng katawan koohhh" pahinto hinto kong bulong na para bang ako ay kakapusin ng hininga dahil sa ginagawa ng nobyo ko.

"Hindi na ako makapaghintay…matagal ko nang gustong gawin natin ito" sagot ni Patt pagkatapos niyang mabuksan ang butones at zipper ng aking pantalon kaya naman kusa namang nahulog papunta sa aking paa ang aking pantalon at nagkaroon ng laya si Patt na himasin ang aking kargada na nakatago sa aking brief. Hinimas ng kaliwang kamay ni Patt ang aking alaga na nasa loob pa rin ng brief habang ang kanang kamay naman ay nilalaro ang aking utong. HETO NA!!! Wala na akong kawala pa.

Hiniga ako ni Patt sa kama. Siya naman ay dahan dahan na nagtanggal ng twalyang nakatapis sa kanyang katawan…..na ito namang lalong nagpatindi sa aking pagnanasa na maangkin ang kanyang katawan. Nang wala na ang suot na twalya ay sinimulan na ng baby ko ang pagpapaligaya sa akin…..sinimulan nyang halikhalikan ang aking paa paakyat sa aking binti at hita….nakakabaliw ang dila ni Patt, siguro kung hindi ko sya lubos na kilala ay iisipin kong marami na ang naging karanasan nito sa kama. Nilaktawan niya ang aking maselan na bahagi at iginapang ang mukha nya papunta sa aking mukha…..parang kami lang ang tao sa buong mundo ang pakiramdam ko noon……heto siya nakahubad at nakapatong sa akin habang sinisimulan halikan ang aking labi.

"Bhe…the best talaga ang labi mo…ang sarap….ang tamis!" sabay siniil ako ng halik. Wala akong nagawa kundi ang mapasabunot sa kanyang buhok. Para kaming hayok na hayok sa pakikipaghalikan. Panis sila Tian at Vincent sa paghahalikan namin…walang binatbat ang ginagawa nila kanina! Lasang-lasa ko ang paborito kong katas sa katawan ni Patt….ang kanyang laway….na humahalo sa aking laway…..nakakalibog ang ibinubugang hininga ni Patt….amoy pinaghalong toothpaste at natural na amoy ng lalaki. Hinalikan ko sya sa leeg at sinipsip ang bandang kaliwa ng leeg nya na nagiwan ng marka (kissmark ba). Sinusubukan kong ibaba ang aking halik papunta sa katawan niya ngunit talagang agresibo si Patt, naunahan niya ako sa paghalik sa aking dibdib. Ang magaspang na dila niya ay naglaro sa aking utong…marahang kinakagat-kagat ito….ang kaliwa nyang kamay ay nasa aking batok na nagsisilbing aking higaan, habang ang kanan naman ay pinipisil-pisil ang aking pag-aari. Sa ganitong tagpo ay nagiinit ang pakiramdam ko….shit! ang sarap pag niroromansa ka ng mahal mong lalaki.

Bumaba ang kanyang ulo at sinibasib ng halik ang aking puson at nilaro-laro ang aking pusod. Binabasa nya ng laway ang aking maliliit na buhok sa puson papunta sa aking ari. Mahapdi ang pagkakakagat niya pero nangingibabaw ang libog at pagmamahal. Nakapikit ako at nakabukas ang bibig…para bang gusto kong sumigaw ngunit walang lumalabas kundi mga impit at ungol…..nang bigla kong maramdaman na ibinababa niya ang aking brief…kusa kong inangat ng bahagya ang aking puwetan para malaya niyang matanggal ang aking natitirang saplot….nang malapit na itong maalis sa aking katawan ay naisip ko na wala nang atrasan ito…masaktan o masarapan man ako sa mga susunod na gagawin ni Patt. Inamoy-amoy ni Patt ang pinaka ulo ng aking kargada….at parang asong ulol na umungol at dinilaan ito. Putangina! Ang galing ng bhe ko! Aral na aral sa mga pinapanood naming vcd’s. Akala ko ay isusubo na niya ang aking kahabaan ngunit bigla niyang dinilaan ang aking mga bayag…nilawayan at sinusubo-subo ng sabay habang nakahawak ang dalawa niyang kamay sa aking puwet para maiangat ang aking katawan ng bahagya. Ibinaba pa niya ang paglalaro ng kanyang magaling na dila sa pagitan ng aking puwet at bayag. Bullshit ka talaga Patt ang nasasambit ko sa sarili. Ganito pala ang pakiramdam pag may aksyon na nagaganap sa kama….kaya hindi na ako magtataka kung bakit marami ang nagiging sex addict….dahil tunay nga namang napakasarap at nakakaadik.

Napasabunot ako kay Patt muli nang maramdaman kong dinidilaan na niya ngayon ang butas ng puwit ko. Parang espada ang dila ni Patt na pumapasok sa aking lagusan….tinigil niya ng sandali ang ginagawa para tingnan ang aking reaksyon….pagkatapos makita ang aking mukha na parang nag-aagaw buhay ay ipinagpatuloy niya ang pagpapaligaya sa akin. Nagsimula siyang magpalipat-lipat sa aking puwet at titi…oohhh!!! Nakakabaliw!

"Teka…kala mo ikaw lang ang marunong niyan…ako naman!" ang tukso ko kay Patt. Siya naman ngayon ang ihiniga ko sa kama. Ginawa ko ang lahat ng ginawa niya sa akin kanina. Hinalikan at dinilaan ko ang kanyang matipunong dibdib, ang kanyang maliliit na utong, ang kanyang puson, pusod, ang kanyang mga bulbol na malago, ang kanyang bayag, ang pagitan ng bayag niya at puwet, at ang kanyang puwet……sinasadya kong ihuli ang pinakamasarap na bahagi ng kanyang katawan. Ang bango ni Patt….lalo na yung titi nya na amoy pinaghalong sabon at amoy ng lalaki. Nakita ko na maraming umaagos na paunang katas sa butas ng kanyang pagkalalaki…..nakakatuwang pagmasdan na parang may nectar na umaagos sa kanya….sa halip na inumin ito ay ikinalat ko ito ng aking hinlalaki……….napaungol si Patt sa aking ginawa at ngumiti sa aking ng isang ngiti na nakakalibog. Sa totoo ay hindi ko alam kung kaya kong isubo ang kahabaan ng kanyang sandata…malaki iyon para sa edad niyang 17….siguro mga 6.5 pulgada ang haba at sobra sa taba…..para akong may hawak ng isang talong at hindi ako magkandatuto sa pagmamasid at pagiisip kung pano ko ito pagkakasyahin sa aking bibig. Nilawayan ko ang pinaka-ulo ng titi ni Patt, humalo ang aking laway sa precum niya. Sinubo ko ang pinakaulo nito at nalasahan ko ang manamis-namis na medyo maalat-alat niyang katas. Tinuloy ko ang aking ginagawa…..mas ibinaon ko pa ang kanyang napakatigas na sandata sa aking lalamunan…..kahit alam kong maduduwal ako ay pinagpatuloy ko pa rin ang aking ginagawa. Ewan ko kung paano ko nagawa na pag laru-laruin ang aking dila habang subo-subo ko ang kanyang titi. Basta ang alam ko ay masarap sa pakiramdam na may titi sa bibig ko….maisip ko lang iyon ay para na akong lalabasan.

Kinantot-kantot ni Patt ang bibig ko at patuloy pa rin sya sa pag-ungol habang ang kaliwang kamay ko ay malayang hinihimas-himas ang kanyang itlog. Siya naman ang lumalamas sa sarili niyang utong. Libog na libog ako sa ginagawa at nakikita. Pabilis ng pabilis ang kanyang pagulos kaya pinigilan ko sya at ako naman ang nagtaas baba sa kanyang kahabaan. Alam ko na malapit na syang labasan, handa na akong tumikim ng tamod sa unang pagkakataon, ngunit bigla niyang hinugot ang ari niya sa bibig ko at sinabi niya na sa iba niya iyon papaputukin. Kahit medyo nayamot ako ay pumayag ako sa gusto niya. May kinuha si Patt sa kanyang bag….bote ng lubricant….paano siya nagkaroon nun!?!? Anyways……ok lang…ang alam ko….excited ako sa mga susunod na tagpo…..papasukin na nya ako!!!

*Heto Pa!

Ihiniga muli ako ni Patt sa kama, ngayon ay nilagyan niya ng unan ang aking puwitan para maangat daw ang aking likuran. Naglagay siya ng kaunting pampadulas sa kanyang palad. Akala ko ay ipapahid niya iyon sa aking puwitan ngunit ipinunas niya iyon sa kanyang titi. Hinimas-himas nya ng bahagya ang kanyang sandata, sinalsal niya ng bahagya, pagkatapos ay yumuko siya sa aking puwitan at dinilaan na naman ang aking butas….Shit! ang sarap pala talaga! Ramdam ko na basang basa na ang aking butas…..itinutok ni Patt ang nagngangalit nyang sandata sa aking puwit.

"Bhe! Relax lang hah!! Dadahan-dahanin ko po ang pagpasok…..kung masakit ay sabihin mo at ititgil ko na…ok po ba bhe!?!?" wika ni Patt na may tono ng pagaalala sa sakit na maaari kong maramdaman.

"Sige kakayanin ko para sayo" ang tangi kong nasabi. Napapikit ako at naghintay na lamang sa gagawin niya. Akala ko ay ipapasok na niya ngunit naglagay ulit siya ng pamapadulas sa kamay. Ang kaunti ay ipinahid ulit sa kanyang titi at ang natira ay iminasahe niya sa kanyang daliri. Ang susunod ay naramdaman kong ipinasok niya ang isang daliri niya sa puwet ko. Marahan niya itong inilabas pasok, nang makita na hindi ako nasasaktan ay ipinasok pa niya ngayon ang isa pa, pagkatapos ay isa pa muli….dito nagsimula humapdi ang aking lagusan……pero mas banayad na ngayon ang pagpi-finger niya sa aking puwet. Nang alam naming pareho na nagrelax na ang aking anal sphincter ay tinigil niya ang paglalaro ng tatlong daliri. Ngayon ay itinutok niya na muli ang kanyang sandata. Parang himala dahil wala akong naramdamang sakit nang maipasok niya ang ulo ng kanyang sandata, sa halip ay kiliti pa ang aking nadama. Dahan dahan niyang ibinaon ang ari sa aking puwet at nang maibaon na ang kabuuan nito ay nagsimula na siya sa pagsakyod. Kinantot nya ako (pangit mang basahin ang kantot……ito pa rin ang totoo). Ang sarap sa pakiramdam dahil alam kong pumipintig-pintig ang ari ni Patt sa aking butas….noo’y alipin na kami ng matinding kamunduhan at di inalintana na hindi sa amin ang kuwartong iyon….ok lang yun…basta magawa namin ito ngayon!

"Shit bhe! Ang sikip mo talaga…virgin ka talaga sa ganito. Uhhhmmmmm! Ang sarap bhe….ahhhhh!!!!" ang paulit-ulit na sabi ni Patt.

"Sige bhe sayo lang ako….gusto ko sa loob mo pasabugin yang katas mo" sagot ko.

"Sige! Ahhhh! Aaraw-arawin na natin to ngayon…uhhhmmmm" ang sagot ni Patt sa sinabi ko. Mamaya-maya ay pabilis ng pabilis ang pagkadyot ni Patt at nararamdaman ko na lalabasan na siya kaya sinabayan ko siya at nag-jakol ako.

"Bhe im cumming! Sabay tayo!" paanyaya ni Patt. Para siyang dragon na bubuga ng apoy kahit anong oras dahil sa sarap na aming pinagsasaluhan.

"Di ko na kaya…sasabog na ang tamod ko!" ang halos pasigaw kong sabi sa kanya. Pagkatapos ng ilang pagjajakol sa aking titi ay nilabasan ako at sakto naman na kasabay nito ay ang mainit na pag-agos ng kanyang tamod sa aking looban. Ramdam ko ang init na lalong nagpadulas sa aking lagusan.

Haaayyyy!!!! Sa loob-loob ko……hindi na ako virgin! Di na ako ordinaryong teenager! Ok lang kasi si Patt naman ang nakauna sa akin…..para sa akin nun ay iyon ang dahilan para hindi kami magkahiwalay ng pinakamamahal ko. Pagkatapos noon ay lupaypay na kaming dalawa at nakatulog na sa sobrang pagod. Diretso na kaming matutulog nang hindi na nagsaplot pa. Magkayakap kami ni Patt at naghalikan pa bago matulog ng tuluyan.

*Where Do Broken Hearts Go?

Nagising ako bandang alas 9 ng umaga nung linggong iyon. Wala si Patt sa tabi ko……nagsuot ako ng suot ko kagabing slacks at sando pero hindi na ako nagbrief pa. Naghilamos ako ng mukha at dumiretso sa ibaba. Sa palagay ko ay nasa kainan silang lahat at ako na lang ang hinihintay. Pagpasok ko sa silid kainan ay nakita kong naka brief pa rin si Christian at Vincent na magkatabing nakaupo sa kanan. Si Seph ay nakatayo sa likod ng inuupuan ni Angelo. Si Patt naman ay naka-short lang at nakaupo sa kaliwa ni Angelo………mukhang masaya silang nagkukwentuhan…….ano kaya pinaguusapan nila??? Hinila ako ni Patt sa kandungan niya at hinalikan ako sa leeg. Inalok niya akong ng iniinom na kape ngunit tumanggi ako.

"Patt naman! Kelan ba ako uminom ng kape!?! Tsaka magaling na lalake…bakit mo ako iniwan sa pagtulog" pa-sweet kong sabi sa kanya at gumanti ako sa mga halik nya.

"Eh himbing na himbing ka sa pagtulog…di na kita ginising….sorry na po bhe" suyo ni Patt at hinalikan ako sa labi.

"OO nga…pagod kayo kagabi…ang lakas pa nga ng boses nyong dalwa eh….hihiihihihi" sabi ni Christian.

"Ano?!?!" sagot ko na para bang naalarma ako.

"Naku bhe! Pinakikinggan nila ang ginagawa natin kagabi! Buti na lang at hindi nila tayo binosohan kasi bukas daw ang pinto…..buti hindi nila tayo kinuhanan ng video" patawang sagot ni Patt.

Nakalimutan ko nga palang i-lock ang pinto kagabi.

Imbes na magreact ay tumingin ako kay Seph at halata na hindi sya nasisiyahan sa naririnig mula sa mga kumakain sa lamesa. Kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang lungkot at selos. Naalala ko na hindi ko nga pala inalis ang kuwintas na ibinigay niya nang mag-sex kami ni Patt. Suot ko pa rin hanggang ngayon. Kitang-kita nya na nakasabit pa rin iyon sa aking leeg at hindi nagawang takpan ng suot kong sando. Nakita nya yun at nalungkot……I broke Joseph’s heart I must admit to myself….yet, I cant do anything to comfort him…..haaayyyy!!! ang hirap ng ganitong sitwasyon.

"Mga tol! Pag nabuntis itong si Raf, lahat kayo kukunin kong ninong hah!!?!?!" pabiro ni Patt habang itinataas ang kanyang kape na parang nagaalok ng toast sa barkada.

"Ulol! Mag-ilusyon ka pa dyan!" Pabirong sagot naman ni Tian at sinabayan ng malakas na tawanan.

"Ahh..ehh…mga tol….nagtext si Ma’am Arenas sa akin at ipinapakalat sa lahat ng senior at junior studs na walang pasok daw sa Monday….bonus daw yun sa success ng prom natin" wika ni Seph sabay ngiti sa amin ng makahulugan.

"Talaga!?!? So pwede pa tayo magtagal dito ng isa pang gabi? Bukas na tayo lumuwas ng Fairview! Ano?" masayang tugon ni Vincent

"OO nga….mag-Malate muna tayo…..balita ko maganda daw dun sa Mint…bastusan daw ang mga bi dun….all out gimik daw!" sagot ni Angelo.

Nagkasundo na kami na pupunta ng Malate mamaya. Aalis kami ng mga alas 9 ng gabi para medyo late na kami dumating dun. We spent the rest of the day preparing food for lunch and dinner, nagkulitan at nagkuwentuhan, kanya kanyang paalam sa mga parents na sa Monday na kami uuwi….nang ok na ay kanya kanya na kami ng ligo. Teka! May problema! 2 extra damit lang ang dala namin, wala kaming extra pati brief. Aysus! Hindi nga pala problema yun! Ano ang ginagawa ng mga damit ni Seph?!?!? Hehehehehe!! Kanya-kanyang pili ng damit at shoes, sa aming magbabarakada pinakamaporma si Patt pero di papatalo si Seph (siguro para ma-impress ako)….buti na lang at matangkad si Seph at kasya sa aming lahat ang damit nya…..besides hindi ako ganon ka-chubby para hindi magkasya damit nya sa akin. Ang pinili ko ay loose-fit na jeans at cute na shoes and tees, ang nakakatuwa ay hiniram ko ang bikini brief ni Seph…..ewan ko lang kung hindi tumulo laway nila ni Patt pag nakita nila akong naka-bikini brief lang. Ehehehehe!

Alas 8:30 ng gabi, naliligo si Patt, ako naman ay bihis na kasi ayaw kong nagmamadali pag aalis, nakatambay ako sa may garden…madilim ngunit maaliwalas ang paligid…amoy malinis dahil sa malinis talaga ang paligid at nakakapagpasariwa ng hangin ang mga halaman doon. Ang iba ko namang barkada ay kanya kanyang gayak ng sarili. Ineenjoy ko ang pag-iisa at nagiisip-isip pa rin.

Ano kaya ang feeling pag naging kami ni Seph?

Pareho lang kaya silang magmahal ni Pat!?!?!

Ano kaya ang nararamdaman ni Seph ngayon?

Di naman siguro masama kung makikipagrelasyon ako sa kanya kahit na patago lang.

Totoo nga siguro ang sinabi ni Seph……mahal ko siya pero ayaw kong aminin sa sarili ko at pinipigilan ko lang ang aking nararamdaman para sa kanya dahil nauna si Patt. Nabasag ang aking katahimikan ng maramdaman kong may nagmamasahe ng aking balikat at nagsimulang magsalita.

"Siguro masakit pa rin ang katawan mo dahil sa nangyari sa inyo ni Patt kagabi no?" tanong ni Seph habang marahang minamasahe ako.

"Ikaw pala Seph! Hindi naman! Nagiisip lang ako at naghihintay na matapos si Patt, lam mo naman yun…matagal maligo" sagot ko pagkatapos ay napabuntong hininga ako.

"Halika nga dito sa tabi ko! Tabihan mo ako. Pero teka! Si Angelo!?!!? Baka naman makita tayo nun? Baka magselos" anyaya ko kay Seph na nagaalala.

"Hindi ah! Wala namang namamagitan sa amin para magselos siya. Narinig ko nga pala yung usapan niyo kagabi ni Angelo. Pasensya na at sinabi niya sa iyo iyon. Kilala mo din naman si Angelo diba!?!?" paumanhin sa akin ni Seph.

"OO nga eh. Di ko alam na ganoon katindi ang pagmamahal mo sa akin. Alam mo, ngayon ko lang sasabihin sa’yo to……Mahal nga siguro kita pero talagang mas matimbang ang kay Patrick eh. Alam kong pwede pero hindi ko kayang suklian ang pagmamahal mo" malungkot kong sagot.

"Talaga!?!?! May kaunting puwang diyan sa puso mo para sa akin?? Ibig sabihin may pag-asa pa ako sayo? Yes! Thank you bhe! Este Raf! Thank you!!!" masayang sagot ni Seph na sobrang saya ay napahalik sa akin at ako naman ay lumaban ng halikan…….inakala kong ok lang ang ginagawa namin……mahal naman nya ako……wala rin namang nakakakita sa amin. Ngunit naalala kong bigla ang halik ni Patt……mali ito! Hindi ko pwede pagbigyan kahit halik si Seph! Faithful si Patt sa akin…dapat ganun din ako sa kanya. Bumitaw ako sa pagkakayakap at paghalik nya.

"Hindi! Im sorry if you got me wrong. I love you only as a friend! Hanggang dun lang yung nararamdaman ko..Sorry Joseph! I’m really really sorry!" paumanhin ko kay Seph. Nanahimik si Seph ng ilang sandali. Nang iangat ko ang kanyang mukha ay nakita kong may umaagos na luha patungo sa kanyang pisngi….umiiyak si Seph!

Pinaiyak ko si Seph! Ano ba to?!?!?

"Seph! Wag ka nang umiyak…..I’m sorry talaga" ang wala kong tigil na pagpapaumanhin.

Imbes na sumagot ay tumayo si Seph at naglakad palayo sa akin……siguro pumasok ng bahay……lumabas ng gate……umakyat sa kwarto……hindi ko alam!!!

Saan pupunta si Seph?!?!?

Ano ang iniisip nya at nararamdaman sa kasalukuyan?!?!?

Saan sya dadalhin ng mga luha nya?

Saan pupunta ang puso nyang sinugatan ko?!?!?!?

*Malate…Mint…Men…Magulo Na Talaga Ngayon

Pagkatapos ang nangyari sa amin ni Seph sa may garden ay isa-isa nang nagbabaan ang buong barkada. Papunta na kami sa Malate.

"Here we are guys!

Nakpil St. So…diretso na ba tayo sa Mint or do you plan to go somewhere else?" bati ni Christian sa tropa nang makababa kami sa sasakyan ni Patt. Sa amin ni Patt sumabay sila Tian at Vincent. Nakita ko si Seph at Angelo na pababa naman ng kotse ni Seph. Mukhang maayos na si Seph. Siguro napatigil na sya sa pag-iyak ni Angelo. Siguro naayos ni Angelo ang problema ni Seph. Siguro! Siguro! Pero kahit ganon…nagpapasalamat ako kay Angelo sa ginagawa niyang pag-aaruga at pag-aalaga kay Seph…bagay na dapat ako ang gumagawa.

"Guys….diretso na tayo agad sa Mint! Para makarami. Hehehe!" sabi ni Vincent. Si Vincent at Tian kasi ay ang magkarelasyon na walang commitment. Ok lang pag nakita nila na may kalandian ang bawat isa. Bagay na hindi pwede sa akin. Ayoko ng ganun! Stick to one lang ba!

Nang nasa loob na kami ng Mint ay nalaman ko na marami na pala talagang may ganitong uri ng relasyon at kasarian. May nakikita akong naghahalikan. Nagkukwentuhan. Nagtatawanan. Nagkakapaan ng hinahaharap. May nakapants lang at pinapadilaan ang kanyang abs. Masikip ang Mint! Maalinsangan! Amoy usok ng yosi! Amoy lasenggo! Pero karamihan ng mga nasa loob ay mga cute…kaya…fiesta ang mga mata ko sa nakikita. Nagsasayaw sila Tian, Vincent, Patt at Angelo kasama ang ibang party people. Kakaiba ang mga tugtog dun, parang hindi ko pa naririnig…pero parang kabisado ng ilang tao doon, kinakanta pa nila ang tugtog habang sumasayaw. Weird! Pero mukhang mag-eenjoy ako.

Umiinom kami ni Seph ng light beer nang may lumapit sa kanya….matangkad at nakaitim na polo….mukhang barako pero ang guwapo grabe! Nagpakilala siya kay Seph……Mike daw….28 yrs old at accountant sa isang kompanya sa Makati. Tinanong niya kung bf daw ba ako ni Seph…nang malaman na hindi ay nagningning ang mata ng Mike! Hmmmmm!!! After few conversations ay nagpalitan sila ng mga not-that-much-personal infos….cell number, address, etc. Then, I saw them standing up out of our table….may pupuntahan lang daw sila………saan naman kaya sila pupunta? Di ko nakita kung saan kasi siksikan parang lata ng sardinas. I was left alone sa place namin….may nakipag-usap sa akin and asked me kung game daw ako? Saan naman?!?!? I told him na kasama ko ang bf ko……so, hayun, parang nanlamig at umalis. Cute pa naman siya kaso parang professional hooker!

"O bakit nawala si Seph?!?! Saan nagpunta?" tanong ni Angelo.

"Ewan ko…basta may kasama siya" sagot ko

"Can I talk to you?" tanong ulit ni Angelo.

"If were supposed to talk about sa nangyari kanina ay wala na akong masasabi pa….naguguluhan na din ako" sagot kong may pagkairita. Siguro alam na nya yung tagpo sa garden.

"Hindi yun. Ano ba yung sinasabi mo!?!? Teka, ano ba ang nangyari sa inyo kanina?" tanong ni Angelo.

Oops! Parang wala siyang alam….buti na lang….pero baka nakahalata sa sinabi ko.

"Now what?!?!" ang tanong ko na inililihis ang kanyang isipin sa sinabi ko.

"Look at Patt!!" tinuturo niya ang kinatatayuan ni Patt gamit ang kanyang nguso.

Sabay tingin ako kay Patt at may kausap siyang guy na mukhang 20 yrs old….mukhang bata pa ang face pero matured kung susumahin ang kabuuang anyo.

"That guy is flirting with your boyfriend! He’s into something that I can’t hear but I definitely know that something isn’t right! They exchanged cell numbers pa nga" sagot ni Angelo na parang disturbed.

OO nga..bakit magkadikit silang sumasayaw?? Tanong ko sa sarili ko. Rafael! Lapitan mo at alamin mo! Sabi ng utak ko. Ako ngayon ay parang iritado na at any moment ay maghihimagsik. Nilapitan ko si Patt. Tiningnan ng pasarkastiko at nginitian. Ganon din ang kasayaw nya. Binati ko sila, pagkatapos mag-"hi" ng lalaki ay umalis na ito. Kitang-kita ko na kinindatan nya si Patt. Bullshit ka flirt! Sabi ko sa sarili ko.

"Bhe sino sya?? Ang sweet nyo hah?!?!" tanong ko na pagalit dahil hindi ko na kayang tumingin at ngumiti lang.

"Ah siya?!?! Si Dave yun! Kapitbahay namin, nangangamusta lang siya." palusot ni Patt. Niyapos niya ako at hinalikan sa noo at nag-aya na sumayaw daw kaming dalawa. Tumanggi ako at bumalik na lang sa inuupuan namin.

Pagbalik dun ay nilaklak kong diretso ang bote ng beer. Sabi ko kay Angelo na magpapakalasing ako. Oorder pa sana ako ng beer kaso nga lang ay kinalabit ako ni Angelo at tinuro ng nguso niya muli ang papalapit na si Joseph. Tiningnan ko ng husto si Seph……inusisa ng aking mga mata ang hitsura niya ngayon……gusot ang buhok at nakabukas ang zipper ng pants nya. Saan kaya galing itong lalaking ito?!?! Anong ginawa niya!?!?

"Saan ka galing? Para kang binagyo?" usisa ni Angelo at tumingin muli sa akin na para bang humihingi ng tulong na usisahin si Seph.

"Ah wala! Sinama lang ako ni Mike sa pwesto ng friends nya, nakipagkilalala lang po?!?! Bakit? Is there something wrong" sagot nya na parang masaya.

"Kelangan bang guluhin ang buhok at buksan ang zipper sa pakikipagkilala?" pasarkastiko kong tanong kay Seph.

"Ah eto?!?! Napakamot lang ako kanina. Tsaka tong zipper ay nakalimutan ko lang isara pagkagaling sa cr" palusot ni Seph na kunwari ay nagkakamot ulit ng buhok para magulo lalo ang style ng buhok nito.

"Oo nga eh! Nag cr ka! Kasama mo pa yung…Mike na yun ba kamo?!?!?! Bakit Seph!?!? Sa cr ba nakatambay ang barkada nung Mike na yun" pagalit ni Angelo nang tumayo at lumabas sa bar. Si Joseph naman ay walang nagawa kundi yumuko at sundan si Angelo.

Naiwan na naman ako mag-isa sa table…..at heto na naman ang nakakairita……lumapit na naman yung nagpapakilala sa akin kanina.

"Hi! I’m Karlo Aviles….single….game na game" bati nya at pilit na iniaabot ang kamay nya sa akin para makipagkamay.

Bangag ba to sa ecstacy?!?! Ang kulit!!! Asar!

"Hello! Im Rafael Mendoza…16…taken…not a virgin…and irritated!!!" galit kong sagot sa makulit na si Mr. Cute-Adik.

"Cool ka lang Mr Hottie!….game ka ba?!?!" pangungulit nito sa akin.

"I’m sorry pero he’s reserved for me eh. Now will you please leave us alone" sagot ni Patt nang dumating sa aming puwesto at pinutol ang aming pag-uusap. Wala namang nagawa si Karlo kundi umalis. Pero in fairness…gwapo pala si Karlo at masarap sa paningin ang katawan nya……ulam na ulam na kumbaga. Ehehehehe!

"Bhe! Ano?!?! Ok ka lang" tanong ni Patt.

"Kanina oo…nang dumating ka…hindi na po!" iritado kong sagot.

"Bhe naman! I swear na kapitbahay lang namin si Dave!" parang batang nagmamakaawa si Patt at hinalikan ako sa leeg. Eh nahuli na naman niya ang kiliti ko……kaya sige……he’s forgiven but definitely not forgotten!!!! Naghalikan kami at wala akong pakialam kasi yung iba nga eh parang nagsesex na ata sa loob. Tama naman na syang dating nila Christian at Vincent. Nag-aya na maginuman na lang daw kami. Pumayag kami ni Patt pero sabi ko sa bahay na lang at hind doon para hindi mahirapan magdrive pauwi. So umuwi kami kahit di pa kami masyadong nakakatagal dun. Mga past 1 na yun ng madaling araw. Dumating kami sa Dasma ng around 3 a.m. Habang nasa daan ako ay hindi maiwasan na mag-isip sa mga nangyari. Imbes namakapag-unwind ako eh parang mas lalong bumigat ang mga iniisip ko. Ang dami kong iniisip…naililito na ako. Sino si Dave?!?! Anong ginawa ni Seph at Mike??? Ano pinagusapan nila Seph at Angelo sa labas ng bar??? Adik ba si Karl?? (heheheheh!!!).

Basta! Ang gulo na lalo!!!!

Days Gone By

Pagkauwi ay nag-inuman kami ng barkada. Para akong autistic dahil parang palaging lumilipad ang utak ko sa kawalan. Parang ayaw ko tuloy makipag-usap kahit kanino baka kasi kung anu-ano lang ang masabi ko. Nagpakalasing na lang ako ng husto, kaya the rest of the night ay hindi ko na alam ang nangyari. Ang nasa isip ko lang ay si Seph at Patt. Dahil ang zodiac sign ko ay Libra (Oct 4 1984)…kelangan kong timbangin ngayon ang mga pangyayari at tao na bumabagabag sa puso ko.

Kung may nangyari ba sa amin ni Patt after maginuman…siguro…sana!

Kung nakikinig na naman ba si Tian at Vincent……marahil….ewan!

Mahal ko ba si Patt???…….syempre!!

Mahal ko na ba si Seph???…….ayan……blangko na naman ako……..parang oo……..pwedeng hindi!!!

I was awakened by Patt’s light kisses on my lips. Monday 10 am.

"Lasing na lasing ang baby ko!!! Kaya hindi na nakapagayos ng sarili! Ok ka na ba?" alala ni Patt at muli ay siniil akong halik. "After lunch ay uuwi na tayo…..nagtext na ako kay tita….told her na you’re ok naman" pahabol nito.

Ok?!?!?! Hindi ako ok sa isip-isip ko. Magulo ang isip at damdamin ko…samahan mo pa ng masakit na ulo dahil sa hang-over. Imbes na maghilamos at magtoothbrush ay nagsindi ako ng yosi. Ganito ako pag may iniisip na malalim or kapag ninenerbyos.

"You’re not ok….right?!?!" tanong ni Patt.

"Im fine….definitely…masakit lang ulo ko….baba na tayo bhe….lets check the other guys out" anyaya ko kay Patt. Hindi na sya sumagot. Kinuha nya ang sigarilyo sa bibig ko at pinatay sa ashtray. Pagkatapos ay bumaba na kami. Ngayon ay nagtaka ako bakit parang iba ang mood ni Seph…parang masaya….katabi pa nya sa sofa si Angelo. Ang magnobyong Tian at Vincent naman ay nagsasoundtrip.

"If you’re hungry, may almusal sa lamesa but if not, we can wait for lunch….nagluluto na si Mang Abo" malamig na tinig mula kay Seph na para bang ang kahulugan na sinasabi niya sa akin ay tapos na siya sa akin. Ewan ko……nalungkot ako sa itsura niyang yun.

"Ano Raf?!?! Are you hungry?" tanong ni Patrick.

"No thanks baby!" sagot ko naman kay Patt sabay halik sa labi nya at hinawi ko ang buhok niya. Tiningnan ko si Seph kung anong reaksyon nya, aba! Wala lang……hindi na sya nakayuko……hindi siya malungkot……nakikipag-usap lang kay Angelo at parang hindi ako pinapansin…………nalungkot ako ng palihim……shit!! selos ba to?!?!

After eating lunch ay nagbihis na kami ng damit at nagpasalamat kay Mang Abo. I was about to approach Seph pero lumayo siya…..halatang-halata na ngayon….iniiwasan na nya ako……bakit?????

So……ayun……umalis na kami, solo ulit namin ni Patt ang kotse niya, dun yung iba sa car ni Seph.

Ewan ko ba naman…tanghaling tapat at tirik ang araw nun…..habang nagdadrive ay kinuha ni Patt ang kamay ko at ipinatong yun sa kaselanan nya…nakuha ko ang gusto nyang mangyari…..buti nalang at tinted ang car ni Patt at hindi kami masyadong halata sa labas. So I stuck out Patt’s cock from his pants, wala syang suot na brief…ako din. Hetong nobyo ko talaga oo..bata pa lang makati na masyado! Pero ako din naman! Ehehehehe! Sinalsal ko si Patt sa kahabaan ng daan pauwi. Ang kaliwang kamay ko sa kanya, habang ang kanan ko naman ay sa titi ko. Bale nakaupo lang ako noon para hindi halata. Nang sinabi nyang lalabasan na sya, sinubo ko ang titi nya at ininom ang katas niya. Fuck! Ganito pala lasa ng tamod…diba first time ko?!?!?! Mapait na matamis na maalat…………MASARAP!!! Ehehehehe! Sabay nun ay nilabasan ako tumalsik ang katas ko sa kamay ni Patt na nasa kambyo (pakaliwa kasi ang pagjakol ko kaya sa kamay nya tumalsik). Dinilaan nya ang tumalsik sa kamay nya….pinunasan ko yung iba. Tapos ay ngumiti sya at pinisil na naman ang ilong ko……ehehehehe!!!! Nakakalibog pagmasdan kung paano niya ito dinilaan. Nakakalibog ding isipin na nagsalsal kami sa kahabaan ng daan pauwi.

Pagkahatid sa bahay ay sinalubong ako ng mom ko…tamang tama daw ang dating ko kasi aalis silang lahat…pupunta ng SM Fairview (ang subdivision kasi namin ay sa tapat ng SM Fairview……kung alam niyo ang ‘Maligaya’….isa sa mga subd sa loob nun kami nakatira nila Patt). Sinalubong din ako ni Christine……ang bunso kong kapatid……nanghihingi ng pasalubong. What!?!?! Pasalubong!?!? Sa JS prom po ako galing hindi sa Baguio……paliwanag ko sa kanya. Nakasanayan na kasi nya ang uwian ko sya ng pasalubong everyday from school……minsan snacks……minsan school stuffs……minsan si Patt ang inuuwi ko…ehehehehe!!!

Kinabukasan paghatid sa akin sa school ng dad ko ay parang kinakabahan ako. Parang iba na kasi ngayon……ikukwento ko ba ang mga mga nangyari kay Maebelle (siya ang best friend ko sa mga babae)??? Pagpasok ko sa kwarto namin ay hindi ako binati ni Seph……wala si Patt……tinext ko sya agad at nagtanong kung bakit wala pa sya. He texted me back na hindi daw sya makakapasok the whole week kasi they went out of town daw…di naman sinabi kung saan at kung sino kasama. Sabi ko na nakakainis siya at mamimiss ko sya……niloko ko pa nga nabuntis ata ako dahil delayed ako ng 2 days…..(yuck noh?!?!…hihihihihihi!!!) Tinawagan nya ako at tumawa lang…puro pambobola lang ang sinabi. Haaaayyyyy!!!!! Wala ang baby ko the whole week. Ok lang andyan si Seph. Oops! Di na nga pala pwede..iba na ata si Seph…kaya ayun…alone ulit ako……iniisiip ko na baka at any moment dumating na naman si Mr. Cute-Adik (kasi last time na naging alone ako eh andun sya) ……bwehehehehe!

Days went by na para akong malungkot….walang text from Patrick….siguro walang signal doon sa pinuntahan nila. Andyan nga si Seph…pero parang hindi naman nya ako nakikita……nakakainis at nakakalungkot ang mga lumipas na araw.

*I Love You!………Goodbye……!?!?!?!

Saturday noon……training day ng lahat ng Varsity team members…pero nakakapanibago kasi wala ang dalawang lalaking mahalaga sa buhay ko para manood at sumuporta. After the training…hindi na ako nagcool down exercises……I headed straight to the locker and shower room exclusively for the varsity team. I felt so sad kaya I didn’t wonder bakit ako biglang naiyak sa isang tabi…Maraming luha na pumapatak from my eyes down to my cheeks. May biglang nag-abot ng panyo. Nagsalita. Pamilyar ang boses.

"Patt!"sigaw ko at yumakap ako sa nobyo ko ng buong pananabik habang nakapikit ang mata. "I missed you!" pahabol ko habang humihikbi na parang bata sa balikat nya. Pagtingin ko ay hindi si Patt! Nanlamig ako! "Im sorry! It’s you pala Seph! Akala ko kasi si ano……."paumanhin ko sa kanya at kumalas ako sa pagkakayakap

"Hindi kita matiis……I think we really need to talk…kahit for the last time man lamang" sagot ni Joseph habang niyakap ulit ako at hinahagod ang likod ko.

"Ok! Pero hindi dito…mamaya andito na lahat ng ka-team ko……dun tayo sa may canteen…walang tao dun ngayon" anyaya ko.

We walked straight to the canteen, umorder sya ng dalawang soda para mainom at para mahimasmasan na rin ako. I was totally clueless kung ano ang paguusapan namin. Yung nangyari ba sa amin? Yung pagiiwas ba nya sa akin? Sasabihin ba nya ulit ang pagmamahal nya sa akin?

"I have something to tell you" panimula ni Joseph

"Tungkol saan?’’sagot ko.

"Im thankful dahil naging parte ka ng buhay ko, I can see na pinahahalagahan mo rin ako kasi suot mo pa rin ang necklace na yan. (sabay tingin at hawak ako sa necklace). At the same time gusto ko rin magsorry…ginulo ko kayo ni Patt……ginulo kita. So that’s why hindi ko mapapatawad ang sarili ko…I decided na lalayo na ako sayo, not physically……lalayo ako to give you some peace of mind. I gave Angelo a chance. Maybe, gaya nga ng sinabi mo, I deserve to have someone and move on rather than wait for you. Let me tell you for the last time na Mahal Kita……but I think this is it……I love you….Goodbye" paputol-putol na wika ni Seph.

Shit! Para akong nanigas sa kinauupuan ko dahil sa narinig ko. Hindi ako makapagreact……when I got back into my senses tumakbo ako pabalik sa locker room at nagtanggal ng damit…magkulong sa isang shower cubicle……binuksan ang shower……naupo sa sahig……humagulgol……

Bakit ako nasaktan sa sinabi ni Seph??? I slapped my face, telling myself na why did I let him go?? Pero eto na naman ang kumokontra kong side na nagsasabi na ok lang…hindi ko naman minahal si Seph.

Hindi ko nga ba sya minahal??

Pero bakit parang ume-echo sa isipan ko ang huli nyang sinabi "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!" "I love you…goodbye!"……………Putangina! Tama na! Ayoko nang umiyak at mag-isip……niloko ko ang sarili ko na hindi ako pwedeng ma-inlove kay Seph……pero huli na ng malaman ko na mali ako……maling-mali ako!!!

"Nasaan ka na ba Patrick Rodriguez!!!!! Kailangan kita ngayon! Tulungan mo ako!" Yun lang ang alam kong nasasambit ko sa sarili nang makauwi na ako sa bahay namin habang nakahiga sa kama ko. Magulo ang isip ko……hinahanap ko si Patt…………at si Joseph. Pagkatapos ng ilang sandaling pagmumukmok sa loob ng kwarto ko….naisip ko na puntahan ang bahay nila Patrick at tanungin kung nakauwi na ba sya.

*Great! Nice!

Hindi na ako mapakali habang naglalakad papunta sa bahay nila Patrick, kinakabahan ako na di ko mawari…siguro namiss ko lang ang baby ko kaya ako nayayamot at nagkakaganito……syempre di pa rin maitatanggi na iniiisip ko pa rin si Seph at ang kanyang maamong mukha habang nagpapaalam sa akin kanina. Ngayon, kung totoo mang nasaktan ako sa pagpapalam na iyon ni Seph ay kailangan kong maibangon ang aking sarili at bumawi sa sakit na naramdaman ko sa pamamagitan ni Patt. Nang nasa tapat ako ng bahay nila Patt ay hindi na ako kumatok o nag doorbell, hindi na rin ako tinahulan ng aso nila sapagkat kakilala na ako nito. Ang ipinagtataka ko lang ay bakit wala ang sasakyan ng dad nya sa labas, kotse lang ni Patt at isang van na hindi ko kilala kung kanino.

"Tita!…Princess!…Patt!" tawag ko sa loob ng bahay, sa mga taong nakatira dito……(walang tao!?!?! Imposible!) Bukas ang gate at hindi nakalock ang pinto….may tao sa bahay……pero nasaan!?!?

"Tao po!?!? Tita!?!?"naasar na ako, siguro naman nasa taas ng bahay, kaya umakyat ako diretso sa taas (kala mo bahay ko……bad ko no!?!)

Nakita kong bukas ang kuwarto ni Patt, nakapatay nga lang ang ilaw……natuwa ako dahil alam kong sinusubukan na naman ako ni Patt……ganito lagi ang ginagawa nya pag walang tao sa bahay nila….nagtutulug-tulugan para mapilitan akong akyatin sya sa kuwarto niya. Pagpasok ko sa loob ay nakita kong nakatalukbong siya ng comforter, nakabukas kasi ang aircon at talagang malamig sa loob. "Bhe!….Patrick!"bulong ko sa tabi niya. Dahil hindi ko sya maaninagan ay binuksan ko ang table lamp nya………nang nagkaroon ng bahagyang pagliwanag sa kuwarto niya ay tinanggal ko ang kanyang pagkakatalukbong………pagtanggal ko sa nakatalukbong na comforter sa kanya ay hindi ako makapaniwala sa nakita ko……………nagsikip ang dibdib ko!…………kinakapos ako ng hininga…………para akong aatakihin sa puso…………nanghina at nanlumo………GREAT! NICE! BULLSHIT! Ito lang ang nasambit ko sa sarili ko sa nasilayan ko………napaluha ako sa nakahigang si Patt at si Dave……..kapwa mahimbing sa pagtulog, nakahubad lang, at magkayakap pa! Mukhang pagod na pagod sa kung anumang ginawa nila kanina. Halos tumakbo ako papalabas ng kuwarto………bago makalabas ay nabangga ko ang computer table niya at lumikha ng ingay dahil nalaglag ang mouse nito. Nagising silang dalawa, parang nakakita ng multo! Imbes na magsalita ay tumakbo na ako………ngunit naabutan ako at nahawakan ni Patt sa kamay doon sa may hagdanan. Huminto ako. Huminga ng malalim. Sinuntok ko sya ng pinakamalakas ko sa panga nya.

"Sige! Damihan mo pa…..kung iyan lang ang makakapagalis ng galit mo! Pero payagan mo akong magpaliwanag! Wala kaming relasyon ni Dave! Nagpaturo lang ako sa kanya para lalo akong gumaling at lalo kitang mapaligaya." paliwanag ni Patrick habang hinihimas-himas ang kanyang panga.

Halatang nasaktan ng todo sa pagsuntok ko sa kanya.

"Fuck you Patt! I think there’s no need to explain. Maliwanag na sa akin ang lahat. I didn’t ask you na magpatutorial ka sa asshole na iyon para lang sa satisfaction ko " sigaw ko habang lumuluha. Nanginginig pa rin ako sa galit at sakit na nararamdaman…parang sasabog ang ulo ko.

"Ganon!?!? Eh how bout naman yung kissing lessons niyo ni Joseph hindi ba counted iyon" ganti ni Patt na parang nanguusisa

"What are you talking about" tanong ko sa kanya

"Rafael! I don’t play dumb! I know na yang kuwintas na yan ay galing kay Seph. I even saw the two of you kissing last week dun sa garden nila Seph sa Dasma! Nandun lang ako sa terrace, akala mo siguro naliligo pa ako nun no! Youre wrong! Parang tinapos mo na ang lahat sa atin nung ginawa mo yun" sagot ni Patt

"You don’t know what’s the truth behind that. Ang alam ko faithful ka at ganon din ako……that kiss meant nothing to me. Hindi ko mahal si Seph. Ikaw lang!" sabi ko nang napaupo ako sa hagdanan.

"I dunno what’s the truth?!?! Guess what?? The truth is you’re a stupid two timer!" sigaw ni Patt nang yumuko sya sa harapan ko.

Sa sinabi nyang iyon ay sinampal ko sya. Pero hindi sya gumanti ay umupo sya sa tabi ko, niyakap ako at nagsosorry. Nagpumiglas ako. Nanlalaban sya at ayaw akong pakawalan. Blangko ang isipan ko nang makawala sa kanyang mahigpit na yakap….tumakbo ako pababa at bago makalabas ay sumigaw si Patt na dahilan ng pagkahinto ko.

"Pag lumabas ka dyan ay mangangahulugan na wala na tayo" sigaw ni Patt mula sa hagdanan.

Humarap ako sa kanya at nasabi ko na "Alam mo!?!?! Dalawa kayong mahal ko….ikaw at si Seph! Hinayaan ko si Seph na mawala dahil ikaw ang pinili ko! Pero ano!?!?! Nagkamali lang ako sayo! Tapos na tayo" nakita ko na bumaba si Dave at niyakap si Patt, pareho pa rin silang nakahubo.

"Hoy! tama na yan! Patt is mine now! Ang totoo, kaya sya nagabsent ay pinuntahan nya ako sa pad ko at isang lingo na kaming nagsesex" pagkasabi ay tumawa ng malakas si Dave at hinalikan si Patt sa pisngi. "Ang galing na nga nya eh………diba BABY" pahabol nito habang hinihimas himas ang panga ni Patt.

"Sayung-sayo na…..bitch!" sigaw ko sa kanya. Nanghina lalo ako nang makita kong tumayo silang dalawa at naghalikan sa harap ko. Ikamamatay ko iyon!

"Wag na natin syang intindihin! Tulog nalang tayo ulit" anyaya ni Dave at umakyat na sila pataas.

Naglakad na lang ako pauwi……hindi na ako makatakbo……hinang-hina ako…………

"Bakit???" ang tanong ko sa sarili ko. Ipagpapalit lang pala ni Patt ang pagsasama namin sa isang old bitch na katulad ni Dave. Parang ako ang talunan…..wala akong magawa kundi umiyak. Sore loser ba ako?!!?!?! I was left now with nothing. Walang Joseph! Walang Patt! Ang saya-saya diba! Mababaliw na ata ako………hindi ko na kaya. Hinding-hindi ko na kaya.

*Huwag! Hindi Pwede!!!

Pag-uwi sa bahay ay para akong lalagnatin sa nararamdamang pasakit. Habang humahagulgol sa pagiyak ay sari-saring bagay ang pumapasok sa isipan ko.

Kumuha kaya ako ng kutsilyo at magsaksak o maglaslas ng pulso!?!?………tatakasan ko ang problema ko………HUWAG! HINDI PWEDE!!!

Balikan ko kaya si Seph…….magmamakaawa na lang ako na mahalin nya ako ulit…………… HUWAG! HINDI PWEDE!!!

Puntahan ko kaya ulit si Patt at alukin na kalimutan na lang namin ang lahat………pati si Dave at ang "tutorial" nila…… HUWAG! HINDI PWEDE!!!

Makipagrelasyon na lang kaya ak okay Mr Cute-Adik……kung adik or sex maniac man sya or what ay pagtyatyagaan ko na lang……… HUWAG! HINDI PWEDE!!!

Eh ano nalang kaya………makipagrelasyon na lang ako sa babae………gamitin ko silang panakip butas at magkunwaring masaya ako sa kanila……Yuck!!! HINDI PWEDE!!!

Sa madaling salita………mahirap mang aminin or hindi………I was left empty handed……walang lovelife……wala na ring sex life……

Ay oo! Makipagchat na lang ako at makipaglokohan sa mga libu-libong fake gays and bi sa net……bakamakahanap din ako ng para sa akin. Tama. Since pag computer class ay wala na kaming ginagawa kundi internet nalang (uun kasi ang last topic sa curriculum ng computer courseware namin). MAKIKIPAGCHAT AKO!!!!!

*Months Went By

Months went by………I graduated Highschool and I’m now on my First Year Nursing course sa isang College dito sa Manila. Still………walang Patt! Walang Joseph!

Who the hell cares ba kung wala sila sa buhay ko!?!?!?!

Mabilis akong natuto ng pakikipagbolahan at pakikipaggaguhan sa internet. I became someone na hindi ko naisip in the past na magiging ako. Well……I still believe in the sanctity of Sex (whereas it should be shared by only two true lovers in love). Though I had gone through several relationships and flings sa net at sa disco-bars……hindi pa rin ako katulad ng ibang makakating bakla (if that’s appropriate to call) na isang beses lang magchat at makipagtext ay seb or orgy agad ang habol………I usually go out and date……hanggang kiss lang at hipo (ehehehehe!!! Hindi pa rin naman masyadong virgin). My usual routine is after my theater rehearsals and work ay magsasamaako ng close friends at makikipag-eb sa ibat-ibang guy. I remember na sa umpisa ay iwa-one way muna namin ng friend ko…sya muna haharap……pag pwede (tipong cute at hindi halata) ay haharapin ko, but if turn off (tipong halata or matanda na or hindi sakto sa description nya) ay bahala na syang maghintay sa wala.

Pinaghalong "exciting-boring-foolish" ang gawain ko noong freshmen years ko. The few things that made me enjoy my first year nursing student life are p.e. classes (swimming nung first sem and judo nung second sem); group studies and works (I love this kasi we got to sleep together sa isang house at nanonood ng mga m2m vcds……marami kami nun kasi malapit lang kami sa recto at avenida……syempre ung mga bisexuals ko lang na classmate ang kasama palagi); at ang aking theater group sa school.

*Ang Teatro

"Ok guys……magoopen house na tayo……pagpasok ng mga invited audience at schoolmates niyo ay walan nang magcrocross stage kahit may drape (pangharang na kurtina) ang stage kita pa rin kayo……o sige na position na…the show will start in five minutes" sabi ni Sir Richard, ang aming director sa teatro. "O ikaw Raf? Kinakabahan ka pa ba??? May alak pa sa likod……uminom ka ng isang shot para maalis yang nerbyos mo at para hindi ka na rin ginawin……malakas ang aircon dito sa loob ng audi" ang pahabol nito habang nagaayos ako sa stage ng aking damit. Sa amin kasi, pag ninenerbyos ka ay mamimili ka lang kung papasampal ka ng malakas or tutungga ka ng kinatatakutang GIN-VETSIN. Opo! Masama ang lasa nun kaya nakakagising at nakakapagpainit ng katwan

"Thank you sir pero ok lang ako….sanay na" payabang kong sagot.

Ang show na yun ay pinamagatang "Diva". Isang storya ng poging singer na Michael ang pangalan at isa pa lang silahista ngunit hindi pinapaalam sa lahat ang kanyang tunay na kasarian. Maganda ang storya, madrama at nakakakilig lalo na yung eksena ng kalaguyo nito na si Eric. Maraming production number (sayawan at kantahan) bukod sa pag-arte. At ako ang napiling gaganap sa papel na Michael dahil na din sa ipinakita kong husay noong casting sessions namin. Ako ang napili sapagkat…hindi naman sa pagmamayabang……ay magaling akong kumata at umarte. Hindi ko lang magawa na sumali sa mga patimpalak sa tv dahil may pera pa naman kami at hindi ko kailangang iharap ang mukha ko sa sambayanan para lang kutyain ng mga hurado……masaya na ako sa mga palakpak at papuring natatanggap ko sa teatro.

Natapos ang palabas, maraming nagpapalakapakan, nandyan ang mga babaeng humahanga sa sobrang kaguwapuhan ng katambal ko na si Lionel na syang gumanap na Eric, andun ang mga baklang estudyante na pumapalakpak sa tuwa dahil siguro nakakarelate sila, andyan ang mga prof namin na sumesenyas ng thumbs up at medyo maluha luha pa ung iba sa mga nakitang eksena. Pagkatapos ng curtain call (yung isa-isang tinatawag ang mga aktor at staff sa may entablado upang isa-isang papurihan) ay nagcompany call kami, magmimeeting daw at magbibigay puna ang mga kritiko kasama ang direktor.

Nagpupunas ako ng mukha habang nakaupo, inaalis ko ang make-up ko nang may inabot ang isa sa mga kasamahan ko na bulaklak, bigay daw iyon para sa akin ng isa sa mga outsider na nanood sa aming palabas, hindi daw niya kilala kasi iba ang uniform na suot ng nagpabigay sa uniform ng aming eskuwelahan. Syempre natuwa ako dahil iyon ang first time kong nakatanggap ng isang dosenang bulaklak mula sa isang taghanga. Dati kasi di man lang ako binibigyan ni Patrick o ni Jospeh ng kahit isang pitas na santan man lang sa bakuran nila. Natapos ang company call at wala masyadong puna sa aming palabas, dun na rin kumain ng hapunan sa loob ng auditorium (na syang entablado namin) ang buong grupo……habang ako ay nagiisip kung sino ang nagbigay nung bulaklak……lalake ba o babae……hindi kasi sinabi ng kasamahan ko kung anong kasarian eh. Hindi na ako kumain ng hapunan dahil busy ako kakahaplos sa bulaklak habang kausap ko ang aking mga kapwa aktor na parang gutom na gutom sa pagkain nila ng hapunan. Gutom ako pero tinitiis ko lang, makita ko lang silang masayang kumakain ay nabubusog na rin ako. Dun na lang ako kakain sa bahay pag-uwi ko.

Papalabas na ako ng audi, bubuksan ko na sana ang pintuan at uuwi na dahil kanina pa ako giniginaw sa sobrang lamig sa loob nang bigla akong tawagin ni Sir Richard.

"Hindi ka man lang sumubo kahit konti" paanyaya niya sa akin na kumain. "Uuwi ka pa sa Fairview nyan….alam kong pagod ka" dugtong pa nitong pogi kong direktor.

"Ok lang yun sir……gagabihin na kasi ako……alas otso na po. Eh matrapik ngayon sa may Quiapo at Espana dahil biyernes, baka mahirapan po akong sumakay" ang tugon ko naman.

"O sige magingat ka hah! Sa Lunes nyo na nga pala isa-submit yung project nyo sa akin sa Phil Literature" paalam nya. Si Sir Richard din kasi ang aking guro sa Phil Lit. Guwapo siya at may hawig kay Aga Muhlach. (Totoo ang aking sinasabi! Itanong mo man kay Love Anover, yung makulit na reporter sa channel 7, magkaklase kasi sila ni Sir Richard nung college sa PUP) Kung di ko lang direktor yun at propesor baka tuluyan na akong maglaway sa kanya………syempre dapat may respeto ako sa kanya……magalang ata ‘to no!!! Hehehehehe!!!

Paglabas ko sa pintuan ng audi, pababa sana ako hagdanan………nagulat ako dahil may isang lalaki na nakaupo sa hagdanan na parang may hinihintay. Di ko akala na may naghihintay pa sa labas ng ganitong oras, malamok at medyo mainit pa naman. Hindi ko na siya inintindi……malay ko ba sinong hinhintay ng kumag na yun. Dire-diretso akong bumaba ng hagdanan, hindi ko na sya sinulyapan. Nang makalagpas sa kanya at tinawag nya ako sa pangalan ko. RAFAEL! Shit! Bakit ako nanginginig. Pamilyar ang boses.

*Last Na Ito

Tinawag niya muli ako pero hindi man lang ako lumilingon sa likod upang alamin kung sino yun. Iniisip ko na baka kaklase ko lang at makikisabay pauwi. Pero hindi ko kakalase ang tumatawag sa akin. Kilala ko ang boses nya at hindi sya nagaaral sa eskuwelahan namin.

"Hindi mo sinabi na sikat ka pala dito sa school nyo. Miss na kita!!!" dugtong ng lalaki.

Pagharap ko ay para akong nanghina agad dahil nakita ko si Seph……nagpatubo na ng bigote at balbas……suot ang uniporme ng eskuwelahan nila. Masasabi ko na he changed a lot and he was transformed into a more gorgeous looking guy. I was not expecting to see him, not until this day. Wala ako halos masabi sa kanya.

"Paano mo" ang nasabi ko na bago ko matapos ang nais sabihin ay nagsalita syang muli.

"Paano ko nalaman na dito ka nag-aaral?!?! Nung isang linggo kasi may nagpunta sa school namin at nag market ng play nyo nga daw dun sa amin sa engineering building. Nagkataon na nagdikit sila ng poster malapit sa room namin. Nagulat ako nang makita kita sa poster at nakita ko rin ang pangalan mo. So I decided to watch this show para makita ko kung ikaw nga yung andun sa poster………my senses are right……hindi mo lang kamukha at kapangalan yung nasaposter……Ikaw yun!" ang paliwanag niya sa akin.

"Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon. Natutuwa ba or naiiyak. I’m really surprised to see you" ang sagot ko sa kanya.

"Oo nga eh! Ilang buwan din tayong hindi nagkita at nagkausap, kahit nung graduation. Wala akong narinig kahit isang bagay mula o patungkol sa iyo. Akala ko kayo pa ni Patt nang magkasalubong kami sa isang mall. Kinamusta kita sa kanya. Pero break na pala kayo……ano ba nangyari?" tanong niya sa akin nang siya ay tumayo sa hagdanan at nagpagpag ng likod ng pantalon.

"Si Patt? Ah…eh…wala na kami after mong magpaalam sa akin nun. Ipinagpalit niya ako sa isang matanda. Sinubukan nya akong balikan nung graduation pero napagdesisyunan ko na lumayo na lang. Eh kayo ni Angelo?!?!? Kamusta na kayo?" tanong ko naman sa kanya habang lumapit ako sa kanyang kinatatayuan.

"Wala na rin kami……nag-abroad na sila ng family nya. Nagbreak din kami bago sila umalis dahil talagang di ako masaya sa kanya. Iba pa rin kung ikaw ang kasama ko" sagot niya.

"Seph! Wag tayo ditong mag-usap baka maglabasan na rin sila eh. Dun tayo sa kainan sa tapat ng school" anyaya ko sa kanya at hinawakan ko ang kanyang kamay upang hilahin at isama sa akin.

"Wag! Dun na lang tayo sa Cavite, dun walang tao. Tutal, biyernes ngayon at siguro walang pasok bukas" tugon niya at tinanggal ang kamay ko sa pagkakahawak ko sa kanya, siya naman ang humawak sa aking kanang kamay. Wala na akong magawa kundi sumunod sa kanya papalabas ng school namin. Para akong sunud-sunurang aso sa kanya. Hindi ako kumakawala sa hawak niya kahit may nakakakitang magkahawak ang aming kamay. Hindi ko ito kinahihiya. Matagal kong na-miss si Seph. Sa tagal na iyon ay alam kong siya na ang mahal ko kaya hindi ko magawang magseryoso sa iba. Siya ang hinihintay ko sabi ko sa sarili ko. Siya na! Last na ito. Alam kong magkikita pa kami sa hinaharap, napabilis lang ng konti. Wala akong magawa kundi ang pagmasdan ang kakisigan ng katawan nya habang hawak ng isang kamay niya ang kanang kamay ko at ang isa naman ay bitbit ang varsity bag ko na puno ng costume at ilang libro ko.

Sumakay kami sa kanyang kotse at binaybay ang papuntang Dasmarinas, Cavite. Wala kaming imikan at nagpapakiramdaman lamang kaming dalawa hanggang makarating sa kanilang bahay sa Cavite. Parang ang bilis namin nakarating dun. Siguro dahil abala ako kakagunita sa aming nakaraan. Si Patt. Siya. Ako.

Nawala ang kaninang gutom na aking nararamdaman, napalitan ng kabog sa dibdib. Hindi ko alam pero nakita ko na lang ang sarili na nakahiga sa dating Kama na pinangyarihan ng aking unang pakikipagniig.

"Alam kong masyadong mabilis ito, pero gusto kong masigurado na hindi ka na makukuha ng iba. Alam kong pinakaiingatan mo ito, pero hayaan kong gawin natin itong isa sa mga dahilan upang mapagdugtong ang ating puso at katawan. I want to make love with you right here! I know special sayo ito dahil dito yung unang nangyari sa inyo ni Patt. Dito rin natin gagawin, pero sinisigurado ko na hinding-hindi ko gagawin ang ginawa nya sayo" sabi ni Seph na parang makata na may sensitibong pakiramdam sa lahat……talagang nakakakilig at nakakapukaw ng damdamin ang bawat salitang lumalabas sa labi ni Seph na parang ang sarap halik-halikan.

Si Joseph na nga ang aking mahal. Hindi ko masisigurado pero sinumpa ko sa sarili ko na LAST NA ITO. Siya na ang last kong mamahalin at pagaalayan ng aking puso.

Sinimulan nya akong halikan ng mariin ngunit talaga nga namang napakasarap at napakatamis. Gagawin namin ang isang bagay na "only two true lovers in love can do". Tulad ng unang gabi, iniisip ko na ngayon ay ang itinakdang gabi ng diyosa ng pag-ibig. Ako at si Seph. Magniniig. Ipadadama ang sarap ng pagmamahalan. Hindi iyon ang nag-iisang paraan ng pagpapadama ng pagmamahal, pero iyon ang pinaka-espesyal at pinaka-kumplikado. Kaya marami ang dito ay nahuhumaling (dahil espesyal) at nagkakamali (dahil kumplikado).

Si Seph ang lubos na kumontrol sa aming gagawin. Una syang nagtanggal ng sariling damit. Pagkatapos ay sinunod nya akong hubaran.

Nakita ko ang kanyang pagkabigla at pagkatuwa nang makita ang isang bagay na nakasabit sa aking leeg. Isang mahalagang gamit na kahit kelan ay hindi ko binalak tanggalin. Tunay na ito ang sumisimbulo ng pagmamahal…… hindi lang pagmamahal para sa akin nya kundi pagmamahal ko na rin para sa kanya. Napahalik si Seph sa sobrang tuwa. Tinanong kung bakit ko iyon suot-suot. Sinabi ko na parte na iyon ng pagkatao ko, pag inalis ko iyon ay tiyak magiging kulang ako.

11:40 na ng gabi, sigurado kong kami lang ni Seph ang tanging tao sa buong mundo. Hindi man totoo, pero iyon ang pakiramdam ko sa aming ginagawa nang mga oras na iyon.

-THE END -

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2007/01/kwintas-series-by-nice_mice/feed/
this story really moved and inspired me…. http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/this-story-really-moved-and-inspired-me/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/this-story-really-moved-and-inspired-me/#comments Wed, 24 Aug 2005 03:00:16 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/this-story-really-moved-and-inspired-me/ ONE LAST CRY

By rigortiz@yahoo.com

Copyright © 2004. All rights reserved. http://groups.yahoo.com/group/queer_factor

Chapter 1

“Do I hear NINE HUNDRED???” Bulungan ang mga tao sa loob ng hall. Pero walang nagtataas ng kamay upang mag bid. Tumataas ang tension, the bid started at P 700.00 and now umabot na sa P 850.00. “Guys, the ‘slave’ we have here is worth more than that. Wag kayong kuripot ‘no! We’re trying to raise some serious fund here.” Sigaw ng lalaking in-charge sa bidding habang itinuturo ang lalaking sentro ng ‘bentahan’. Umalingawngaw ang tawanan. Namumula naman sa kahihiyan si Jeff. Hindi sya mapakali sa kinauupuang stool habang napapalibutan ng mga estudyante from second year to fifth year ng Architecture class. Sya ang sentro ng atensyon dahil sya ang kasalukuyang nakasalang sa bidding chair. Hindi nya makuhang tingnan ang mga tao sa paligid, pakiramdam nya ay sinusuri ng mga ito ang buo nyang pagkatao. “NINE FIFTY!” sigaw ng isang babaeng estudyante from fourth year. “Nine fifty! Do I hear ONE THOUSAND?” muling tanong ng lalaking in-charge. Gwapo si Jeff. Alam ng buong campus yon. Campus crush. Campus heartthrob. Aminado naman ako na sa una ko palang pagkaka-kita sa kanya ay nagka-crush na ako sa kanya. Haay… sino ba ang hindi magkaka crush sa isang Geoff Eigenmann look-a-like? Second year student ng college of Architecture si Jeff. Transferee sya from another university. Graduating na ako noon. Nakayuko pa rin si Jeff. Nakatingin sa sahig. Nakakaramdam ako ng awa sa kanya. Dahil sa tingin ko ay hindi talaga sya kumportable sa sitwasyong kinalalagyan nya. Sino ba naman ang magiging kumportable na para kang isang commodity na pinepresyuhan at pinagtatawaran? But he doesn’t have any choice. Tradisyon na sa University – among Architecture students na mag conduct ng bidding para makapag raise ng fund ang student organization. Pulos first years at transferees ang dumadaan sa bidding at ginagawang ‘slave’ ng kanyang ‘master’ na nakabili sa kanya for one week. May consent ito ng eskwelahan at required lahat ng mga estudyante to participate. Dahil graduating na ako, may privilege akong bumili ng ‘slave’. In fact even before nag start ang activity, I am already eyeing Mr. Jeffrey Angeles to be my ‘slave’. “Ok, for your info guys, Mr. Jeffrey Angeles loves to play basketball and is a great swimmer as well. He is also good in drafting and color rendering. Now, do I hear ONE THOUSAND????? ANYONE…? Going once…. Going twice…” “ONE THOUSAND!” sigaw ko. Lahat yata ng mga tao ay sa akin nabaling ang atensyon. Ako naman ang nakaramdam ng pagkahiya. Pati ang mga kaibigan kong katabi ko ay nagulat sa akin. “SOLD FOR ONE THOUSAND PESOS TO MR. NAJ ROBLES!!!” Naghalo-halo ang sigawan at tuksuhan. I realized I made a mistake. I am gay but I’m not out. “Naj, bakit mo binili?” tanong ng friend kong si Roxy. “Ha? Magaling daw sa drafting eh, papagawa ko sa kanya yung ibang plates ko.” Mabilis kong sagot. “Ganon?” parang hindi sya kumbinsido sa sagot ko. “Oo… Halika na, bayaran ko na.” aya ko sa kaibigan ko. “Uyyyy… pakilala mo ko ha?” hirit pa nito. Inabot ko ang bayad sa isang fifth year student din na officer ng organization. “Hi Naj, na meet mo na slave mo?” tanong sa akin ng officer. “Hindi pa.” “Sandali, tawagin ko.” Bago ako nakasagot ay tinawag na nga si Jeff at ipinakilala sa akin. “Jeff, this is your master… Naj. Graduating na yan. Naj, this is Jeff naman, transferee.” Naka ismid si Jeff. Halata kong inis. “Jeff, you are required to report to your master and have him sign your logbook twice a day. Una, sa umaga before you go to your class and then sa afternoon before ka umuwi. Is that clear?” Tumango lang si Jeff. Ako naman ay nagsimula na ring mainis sa kanya. Ano ba ang tingin nya sa sarili nya? Artista? “Lets go Roxy, I will deal with him tomorrow.” Alam kong nadinig ni Jeff ang sinabi ko at napa singhal sya. Noon ko na realize na nagkamali nga yata ako sa ginawang ‘pagbili’ rito. ………………………………………………………… I cannot say na exciting ang buhay ko. Paano magiging exciting if you’re in the closet? But my life is not boring din naman. Being an only child has its perks. And being popular in school has also its advantage. I may not be included sa top ten ng most beautiful people sa campus but certainly, I am confident with myself. Several instances na girls would flirt with me as well and since I am in hiding, sinasakyan ko na lang. But I never give anyone false hopes. I am friendly with everyone and I guess that attitude has made me more popular than my looks. The following day may klase ako ng 10 am. Dumating ako sa school ng 9:30 at nakatambay sa ilalim ng puno kasama si Roxy. Nagku kwentuhan kami ni Roxy ng dumating si Jeff bitbit ang maliit na logbook nya. Nahinto kami sa kwentuhan ni Roxy at napatingin kami kay Jeff. Walang salitang inabot sa akin ang logbook nya. “Ibili mo muna kami ng softdrinks sa canteen bago I sign ni Naj yan. Hehehe!” sabi ni Roxy. Nagulat ako sa malditang bestfriend ko, hindi ko na nakuhang magsalita pa dahil naunahan ako ni Jeff sa pagsagot kay Roxy. “You’re not my ‘master’ kaya you have no rights giving me orders.” Sarkastikog sagot ni Jeff. Nainis ako. Pabiro lang ang sinabi ni Roxy pero seryoso at mataas ang tono ni Jeff. “Hey, what’s your problem? Hindi ka ba pwedeng biruin ha?” sagot ko kay Jeff. Natahimik si Jeff. Yumuko. Pero alam kong inis pa rin sya. Ako man ay inis na rin sa kanya and I cannot tolerate yung ganoong attitude. “Since I AM your ‘MASTER’, I want you to obey whatever my friend asks you to do… ok?” Di sya sumagot. “Is that clear Mr. Angeles or do I have to inform the organization about your attitude?” “Ok…” halos pabulong na sagot nya. Alam kong takot si Jeff dahil alam nyang mahihirapan sya kapag nakarating sa school org na uncooperative sya. “Yun naman pala eh… well then… you heard my friend… heto ang P50.00 bumili ka ng softdrinks sa canteen at pagbalik mo, pipirmahan ko yang logbook mo. Be sure to be back in 10 minutes, may klase pa kami or else… walang autograph.” Pambubuska ko. Napansin ko na pinipigilan ni Roxy ang pagtawa. Umalis na si Jeff parang lulugo-lugo. Nakaramdam rin ako ng awa sa kanya kaya lang I have to do that para mabawasan ang sungay nya. Crush ko nga sya but it doesn’t mean na I have to tolerate his attitude. Pero the truth is nasaktan din ako sa sinabi ko. I want us to be friends at least and not like this. “Ang taray mo naman!” bati sa akin ni Roxy. “Ikaw kasi, sinimulan mo. And besides, wala syang karapatang mag inarte. I paid P1,000.00 for him remember?” Roxy and I are the best of friends. Napagkakamalan na nga kaming mag-syota dahil sa sobrang closeness pero si Roxy lang ang nakakaalam ng pagkatao ko…. ng pagiging bakla ko at tanggap nya ‘yon with no conditions at all. ………………………………………. That night I received an unexpected call. “Naj?” “Yes, who is this?” “Si Jeff.” “O, bakit?” mahinahong tanong ko. “Can I just buy out yung bid mo sa akin?” “What do you mean?” “I’ll double yung P1,000 pesos na binayaran mo in exchange of your signatures in my logbook.” “Are you aware Jeff na bawal yang sinasabi mo? The School Org will run after you pag nalaman nila yan?” naiinis na sagot ko. “You won’t tell them naman right?” “Whats your problem ba Jeff? Lahat naman kami dumaan kami dyan and here you are bribing me to break the rule?” “Wala akong problema Naj? I don’t know why you are so mean to me? You have no use for me naman.” “Ang problema sa yo Jeff , mas marami ka pang reklamo. You should learn how to obey first before making any complaint.” Then he hangs up… I realized I have just declared war.

Chapter 2

The following day, I was disappointed sa nangyari sa amin ni Jeff. Then I made a decision. I never waited for him to come to me. Ako na ang naghanap sa kanya sa campus. I found him sa library. Nilapitan ko sya at naupo ako sa harap nya. Nakita nya agad ako at mabilis syang nagsalita. “If you are here to lecture me on what is wrong and right or if you will threaten me na isusumbong mo ako sa school org, then I’m telling you Naj, hindi ako natatakot. You can do or say whatever you want but I don’t care anymore.” Matigas ang boses ni Jeff. Galit. “Nope, I’m not here to argue with you. I just want to tell you na I’m releasing you from being my slave. I won’t say a word sa school org because I know it will jeopardize your status knowing na transferee ka. Now, if you could just lend me your logbook so I can sign them in advance. Ok?” mahinahong sagot ko. Hindi sya nakapagsalita. Alam kong he’s not expecting that. Kahit ako ay medyo nagulat sa sinabi ko dahil usually sasabayan ko rin ng galit yung galit nya. But then, I know that’s the best thing to do. Mabilis ding nakabawi si Jeff sa reaction nya. “Ok, here is my logbook. I don’t have the money right now but I can give it to you tomorrow.” Parang umakyat ang dugo sa ulo ko sa sobrang insulto. Akala nya ay ginagawa ko ito dahil sa pera?!? “Damn you Jeff! I don’t need your money!” kinuha ko na ang logbook at lumakad palayo dahil napansin kong pinagtitinginan na rin kami ng ilang tao sa library. Para akong sinampal sa sinabi ni Jeff. Sa insinuation nya na pera-pera lang ang labanan. Ang kapal ng mukha ng gago. Kung may crush man ako sa kanya dati, biglang naglaho na parang bula ang lahat ng yon. For me, he’s not worth it. ***** Napansin yata ni Roxy ang pagiging matamlay ko kaya I told her yung nangyari. She said nothing at first pero I almost choke when she said that I probably like Jeff and that’s a sign of frustration. How could she say that? She’s my friend! “Naj, kilalang-kilala na kita. You cannot hide your emotions from me. But you know Jeff…. The two of you….It’s just impossible…” “Impossible? And what made you say that?” “Well. Number one… he is STRAIGHT… period!” “That makes sense…” “Bakit kasi ayaw mong patulan yung iba dyan.” “Roxy, will you please stop pushing me? You’re my friend but that doesn’t give you the right to meddle with my personal life.” “A ganoon? Sige friend mo LANG kasi ako!!! Sorry po!” Sabay tayo at alis ni Roxy. Magsisimula na ang klase ko kaya di ko na sya hinabol and besides nagkapatong-patong na kasi ang galit at inis ko. I wasn’t able to concentrate sa klase. Kaya I chose not to attend sa huling subject. Diretso na lang akong umuwi ng bahay. Mabigat ang dibdib ko at nagkulong ako sa kwarto. I slept and woke up with a fever. I checked my cellphone, I have a text message from Roxy, ganoon naman talaga kami, para talagang mag syota, away-bati and three missed calls from an anonymous number. Who could it be? Isang tao na namang walang magawa sa buhay? I called back but the phone is off. I text Roxy back and replied na di ako makakapasok since I am not feeling well. She thought it was because of her but then I told her na may sakit talaga ako and she could visit me sa bahay after her class if she likes. She agreed and promised to bring my favorite rhum cake. I was home alone. I was just renting a studio-type condo since my family is from Bacolod. I slept the whole day at bumangon lang ako ng makaramdam ako ng gutom. Around 4 pm nang may mag-doorbell. Si Roxy na siguro. Pagbukas ko ng pinto, ako naman ang nagulat. Si Jeff. Ang gwapo nya talaga kahit mukhang hindi pa sya naliligo. Noon ko lang napansin na balbon pala sya dahil may bakas ng mga tumutubong balbas at bigote na hindi na-ahit. Parang nawala ang lahat ng galit ko sa kanya at gusto ko syang yakapin… halikan… pero teka… bakit nandito sya? “What are you doing here?” pinatamlay na tanong ko…ayokong mahalata nya ang excitement. “What’s wrong with you?” tanong nya dahil I really looked like I’m sick. “Isn’t it obvious? May sakit ako.” “Can I come in?” mahinahong tanong nya. “Halika para mahawa ka…” bulong ko. “What?” tanong nya uli. “Sabi ko, tuloy ka…” Itinuro ko sa kanya ang isang upuan habang kinuha ko naman ang upuan sa harap ng PC ko. “If you’re here to humiliate me further… then do it now ..… I’m hungry and I have to feed myself pa… ok?” “Look Naj, I am here to apologize….” Ganon? Sya… si Jeffrey Angeles – mag a apologize? “I know I was a total ass with you pero sana you’ll accept my apology. I have learned my lesson well and I realized my mistakes.” Wow. Parang na overdoze yata ako sa Tylenol ah.. I couldn’t say anything. “Can you at least say something?….” tanong nya sa akin. “Ha? Sorry… hmmmnnn… it’s so unlikely of you to be doing this Jeff but then I really have nothing against you. Apology accepted.” Then he smiled. Ngayon ko lang uli nakitang ngumiti si Jeff and he really is something. Well, call me traitor but I think bumalik na 100% yung crush ko sa kanya. “Thanks Naj… I wouldn’t take much of your time… you need to rest pa.. I’ll just talk to you pagpasok mo…. anyway… are you ok now… di ka ba dapat magpatingin sa doctor? I can drive you to the clinic.” “No. I’m ok. I feel better now… I just have to eat something and I’ll be…..” “I can cook for you…” suggestion nya. Sya? Ipagluluto ako? Sa hitsura nya mukhang wala syang alam sa kusina. Eh kung lasunin nya ako? “No it’s ok. Ima-microwave ko na lang yung spaghetti sa ref…” “That’s not very healthy. Paano ka gagaling nyan? Hindi ka naniniwalang marunong akong magluto no? Hehehe! Let me redeem myself and prove to you…please…” Who am I to say no? That time hindi na demonyo ang tingin ko sa kanya kundi angel. Hahaha! “Are you sure about this? You really don’t have to…” but then he gave me a wink. A WINK???? “Ok… go ahead… may konting laman pa ang ref ko. Feel free to use anything you can find there.” “Sige, just stay in your bed and I will call you once its ready na.” excited yata ang boses nya. “I’ll just stay here. Will check my e-mails kasi…” but the truth is gusto kong panoorin ang gagawin nya. Sa sulok ng mata ko, binubusisi ko si Jeff. Ang tindig nya… ang hubog ng katawan nya… at ang bawat kilos nya…. Bagay na bagay sa kanya ang puting t-shirt at asul na maong. Lutang na lutang sa simpleng kasuotan nya ang kanyang kakisigan. Ang matipunong dibdib at braso na dinantayan ng pino at manipis na balahibo. Ang tila hindi nasuklay na buhok na binagayan ang gwapo nyang mukha. Pakiramdam ko ay lalong tatas ang lagnat ko habang pinagmamasdan ko sya. Napansin yata ni Jeff na pinapanood ko sya at huling-huli nya ng lumingon sya sa akin. Bigla kong binawi ang aking tingin pero nakita na nya ako. Isang ngiti lamang ang isinukli nya sa aking pagtanghod.

Chapter 3

Forty five minutes later… na check at nasagot ko na ang mga e-mails ko… at si Jeff, pa sipol-sipol pa habang nagluluto. He really is cute, pati movements nya is such a turn on. Kung kahapon ay sasabihin mo sa akin na pupunta sa bahay ko si Jeffrey Angeles at ipagluluto ako… then I would say straight in your face na it’s ABSOLUTELY IMPOSSIBLE. But there he is in my kitchen…. “Food is ready…” announce ni Jeff. Food nga ba o…. heh… sama ko talaga. Ako na nga ang pinakitaan ng kabutihan ako pa ang nag-iisip ng masama. Erase! Erase! Hmmmnnn… mukhang mabango…. Mukhang masarap. Or talagang gutom lang ako? Tumayo ako at lumapit sa lamesa. Ano to? Sopas? “Kanino ka natutong magluto?” tanong ko. “Well… my family owns a restaurant and I practically grew in the kitchen.” Hmmnnn… mukhang may alam nga. Aber… tikman…. Aba… masarap… as in masarap talaga. “Anong masasabi mo?” nakangising tanong nya. “Ok sya…” “Ok? Yun lang??? Hey this soup is the BOMB… tapos sasabihin mo ok lang? Come on… hehehe!” “Yeah… it’s good… masarap nga sya… parang pang fine dining ang lasa… salamat Jeff ha…” “No… that’s ok… I owe you big time. Pasensya ka na rin sa akin…” “No problem…” “Naj….” “Yes Jeff?” “I really am sorry for acting strangely. Hindi naman talaga ako mayabang or hambog…. Maybe mali lang talaga yung sitwasyon ng pagkakakilala natin. But now I’m grateful na even if we started on a rather diffcult manner, at least nakilala kita. Last night I called you in your cell to apologize but then you are not answering your phone. Then I found out na absent ka today because may sakit ka kaya I decided to come over uninvited. I was so guilty dahil sa nangyari yesterday and I’m really sorry…” Sya pala ang tatlong missed calls ko kagabi. I really couldn’t believe he is saying these things. He looks and sound so sincere naman. “Wala ‘yon. I have my share kung bakit it happened. Let’s just forget about it and move on…” “Thanks Naj…” “Thank you too Jeff… by the way, I have already signed your logbook, wait kukunin ko lang.” Inabot ko kay Jef ang logbook nya. He took it and flipped the pages. “Naj….” “Yes…” “We can still be friends right?” “Sure….” Tama ba yung naririnig ko? Jeff and me? Friends? Wow? Then he tore the pages that I signed in his logbook. I gave him a questioning look. “I want to earn my way out…. The proper way…. Gusto kong I fulfill yung duty ko as your slave…” “But….” “Tama ka Naj. I am no special person and that’s unfair to everyone…” “Are you sure?” “Yes I am….” “Ok… don’t worry… I’ll be nice to you…..” “Hahaha! You should be… after all… were friends now di ba?” …and his eyes disappeared as he laughed and smiled at me. Pakiramdam ko ay magaling na ako. Instant wonder. Goodbye Tylenol. “…. Hey. I have to go. I want you to finish your meal and drink your medicine after. Ok?” “Teka muna…” sita ko sa kanya. “What?” nagtatakang tanong nya. “I’m the master here. I’m supposed to be the one giving orders.” Biro ko. “Hey, the rule states that the master-slave arrangement is within the school grounds lang no?” Hmmnnn. Tama sya. Naisahan ako. “Very well… you did your research Mr. Angeles ha. Sige, I’ll see you in school.” “Ok then. Bye bye Naj.” “Bye Jeff.” Pakiramdam ko ay parang bola ng basketball ang puso ko na tumatalon-talon sa dibdib ko. Corny? Absolutely. But that’s how I felt that time. Not because I’m in love…hmnnn… siguro nga… but maybe because of having someone like Jeff for a friend. Wala pa yatang two minutes nakaka-alis si Jeff ng may mag doorbell sa pinto. Bakit sya bumalik? May nakalimutan ba sya? Pagbukas ko ng pinto… si Roxy with a blank face. “Hi Rox!” bati ko sa kanya. Dire-diretso syang pumasok sa loob. Naupo sa harap ng lamesa at ipinatong ang pasalubong na cake. “Oh.. bakit ka ganyan makatingin?” tanong ko. “Nakasalubong ko si Jeff… he said galing sya dito. He doesn’t look mad and you’re don’t look mad either. What’s going on?” nakakalokang sita nya. “Yes, galing sya dito. Hayan o, pinagluto nya ako ng soup.” “Sya ang nagluto nito? Why would he do that? Are you sure this is safe to eat?” “Ano ka ba? Paranoid ka na. Hehehe! Yes, he cooked that. I watched him while he’s preparing that kaya I know walang lason yan.” “Nalilito ako?!!! Bakit?” “Ganito, he came here and apologized. Then he offered to prepare this soup nga.” “Ganon? Ganon kadali at pumayag ka? I smell something fishy…. Magpaka-honest ka nga sa akin… what’s going on? you like him no?” “Like? Yes… that’s an open secret naman between us di ba… but don’t worry may fever lang ako pero hindi naman ako hibang. Ok?”…. yup hindi ako hibang to condition myself na magkakagusto sa akin si Jeff. It seems I was able to convince her. Rox is like a sister to me, she doesn’t want me to get hurt and she always treated me like a baby despite the fact na I am a full-grown man and that she’s the one who looks more like a baby. “Ok. Tikman ko nga ito….. hmmmnnnn…. Aba…. Masarap nga…. Marunong palang magluto ang mokong na ‘yon…” “Told you…”

Chapter 4

Days passed and the friendship I have with Jeff seems to grow each day. He and Roxy became friends as well. A friendship that made me jealous. Di ko alam kung nagseselos ba ako dahil close si Roxy kay Jeff or dahil close si Jeff kay Roxy. Nakakalito. There are times na mas madalas pa silang magkasama at parang ako ang na etsa-pwera. Then Jeff came to me one day and asked if we could talk. “Naj, is it possible for two friends to fall in love?” “Nope, its not.” “Do you suppose I should tell my friend na I am falling in love sa kanya?” “Well, it is better to speak it out kaysa naman sinosolo mo.” Ouch… ang galing kong magpayo pero ako hindi ko magawa. “You see.. I am having this weird feeling kasi. This is not the first time na ma-inlove ako but then it’s like I’m falling for the first time? You know the feeling right?” “Hmmnnn… not exactly. Hindi ba pare-pareho lang ang love?” “Nope. There are different levels of love. Dati ang tapang-tapang kong manligaw pero ngayon, natatakot ako. I don’t know. Fear of rejection perhaps.” “You shouldn’t be Jeff. No girl in this campus has the power to resist someone like you. You have the looks and the qualities of a perfect boyfriend. Im sure you can easily win any girl.” “Uy, grabe ng pambi-build-up yan. Pumapalakpak na tenga ko. Friend nga talaga kita. Eh paano kung i-reject nya ko?” “So what? Lahat naman tayo ay nakaka experience ng rejection. Nobody is immune from being rejected. What important is nasabi mo sa kanya na gusto mo sya… na in love ka sa kanya. Kung after noon ay i-reject ka nya, then at least you did not deny yourself the chance of knowing if that person is also in love with you. The worst part kasi is dumating ang panahon na you will regret not telling her about your feelings and it’s too late. You should either take your chance or be sorry for the rest of your life.” “Bakit ang galing mong magpayo Naj?” “Ha? Bakit naman sa akin napunta ang usapan? Siguro ganito… hmmnn… mas madaling magpayo dahil clear yung isip ko. Ikaw kasi you have so many thoughts kaya mahihirapan kang mag decide and you did the right thing na humingi ng payo.” “Do you think gugustuhin pa nyang maging mag-kaibigan kami kahit ligawan ko sya at ayaw nya sa akin?” “Why not naman… I’m sure she will not take that against you because you were just being true to her and yourself.” “Sana nga… sige Naj, I’ll go ahead. Thanks for your time.” “Ok lang. By the way, who’s the lucky girl?” Isang kindat lang ang sinagot nya at… “Malalaman mo rin Naj… sige bye.” “bye…?” Pagkaalis ni Jeff, noon ako nakaramdam ng sakit. Kahit pa kinundisyon ko na ang sarili ko na he and I will only be friends pero bakit nasasaktan pa rin ako. Siguro we cannot really entirely wipe out our feelings for the person we love. But then it is better na nangyari na ‘to. This is bound to happen anyway. “Hoy… bakit parang ang lungkot-lungkot mo.” Nagulat pa ako. Si Roxy. “Ha? Wala. Naisip ko lang yung final plate ko. Di ko pa kasi tapos.” “Ganoon ba? Gusto mo tulungan kita?” “Wag na. Kaya ko na ‘yon mamaya, at saka anong malay mo sa drafting? Baka yan pa ang maging dahilan ng hindi ko pag graduate. Hehehe! Oh, ikaw? Bakit mukhang masaya ka. Don’t tell me na nakapasa ka sa quizz?” “Ito naman o, grabeng manlait. Wala kaming klase, wala si prof.” “Eh di super palakpak na naman ang mga tenga ninyo.” “Well, that’s one reason pero syempre, alam mo naman kung gaano ka terror yung matandang professor na ’yon.” “O sya, sya… so ano yung isang reason?” “Hmmnnn… wala lang. Sabihin na lang natin na inspired ako.…” at ngumiti ng pagkatamis-tamis ang bruha. “Inspired? With whom?” Saglit na tumahimik si Roxy. Then he looked at me. “Sa tingin mo, ok bang maging boyfriend si Jeff?” tanong nya. “Si Jeff? Kayo na ba?” Isang ngiti lang ang sinagot ni Roxy. “Hey, kayo na ba?” Kasabay ang pagtunog ng mahabang bell. Klase ko na. Hindi ako sinagot ni Roxy. Pero sa ngiti nya at kislap ng mga mata, hindi nya na kailangang sagutin ang tanong ko. Masaya ako para sa kaibigan ko pero ang bigat-bigat ng dibdib ko dahil ramdam ko ang sariling pagka-bigo. Halos pigilan ko ang aking sarili na ma-iyak. Doon na lumabas ang lahat ng emosyon ko. Nagtatapang-tapangan lang pala ako. Nagsisinungaling lang pala ako sa sarili ko. Pero kahit ano ang gawin ko, hindi ko pala kayang itago ang tunay kong nararamdaman kay Jeff. At lalong higit na hindi ko magagawang saktan rin ang aking kaibigan. Nagpasya akong wag ng pumasok. Anytime ay maaaring tumulo ang luha ko. Ewan ko ba, akala ko, kaya kong tanggapin eventually na mabigo sa pag-ibig. Matagal pa ay pinrepare ko na ang aking sarili na walang magiging happy ending ang mga pantasya ko. Bakit ngayon ang sakit-sakit? Pag nasa kalagitnaan ka na pala ng sitwasyon, doon mo mari-realize na hindi ganoon ka-simpleng ihanda ang ‘yong sarili. Masasaktan ka pa rin. Mas higit ang sakit sa inaakala mo. Lalo pa at kung talagang napamahal na sa ‘yo ang taong nakatakda ring sumugat sa ‘yong puso.… …my shattered dreams and broken heart …are mending on the shelf …i saw you holding hands …standing close to someone else …now I’m still all alone …wishing all my feelings was gone …gotta get over you …nothing for me to do …but have one last cry… …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry …i was here you were there guess …we never could agree …while the sun shines on you …i need some love to rain on me …still I sit all alone …wishing all my feelings were gone …gotta get over you …nothing for me to do …but have one last cry …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry …i know I gotta be strong …but ’round me life goes on and on …and on and on and on …i’m gonna dry my eyes right after …i have my one last cry …one last cry …before I leave it all behind …i’ve gotta put you out of my mind this time …stop living a lie, I guess …i’m down to one last cry Kasabay ng pagtatapos ng awitin ay hindi ko namalayang tuluyan na ngang umagos ang luha ko….kasabay sa malakas na pagbuhos ng ulan… Tila pati langit ay nakiramay sa aking kabiguan. Tatlong oras na pala ako sa loob ng bar. Ilang bote na rin ng beer ang aking naubos. Nagpasya na akong umuwi. Ikinubli ng ulan ang bawat patak ng luha. Hindi ko pansin ang lamig ng tubig ulan, pakiramdam ko ay namanhid na ako sa ginaw. Ngayong gabi ay karamay ko ang langit sa aking kabiguan. Hindi ko inaasahan ang taong naghihintay sa aking pagdating. Si Jeff. Nakaupo sya sa sahig at tila nakatulog sa paghihintay. Ng maramdaman nya ang aking pagdating ay dagli syang tumayo. Si Jeff…. Si Jeff…. “Bakit basang-basa ka ng ulan?” “H-ha… a… e inabutan ako bigla sa labas…” pilit kong ikinukubli ang sakit na aking nadarama. “…hindi ka umattend ng klase mo. hinihintay kita…… umiiyak ka ba Naj?” “….ha? Hinde…” “Is there something wrong?” Gusto kong sabihin sa kanyang “Oo, meron. Kasi nasasaktan ako dahil mahal na pala kita…at may mahal kang iba…” “Wala… wala…” “Kilala kita Naj… you’re hiding something…” “Paano mo naman ako nakilala? You don’t know me well enough Jeff…” sarkastikong sagot ko sa kanya. “Of course I do… I know you may not believe this but I know you Naj… I asked myself several times if I should do this…. But I don’t see anything wrong about it Naj…. “ What is he talking about? “…. Now, wala na akong pakialam kung ano ang sasabihin ng ibang tao. Wala na akong pakialam kung ano man ang isipin nila… but I have to do this Naj… I have to say this… I love you…” Ha? Did he just say that he loves me? “Stop fooling around Jeff… If you’re just saying this dahil naaawa ka sa akin, please don’t. I know about you and Roxy. She’s my friend and I’d rather see her happy…kaya please… don’t make me suffer more… yes I’m in love with you but…” “Naj… Roxy and I are just friends… alam nya yon. Alam nya ang nararamdaman ko sa ‘yo. She in fact volunteered to tell you na about my feelings for you pero I told her na dapat ako ang magsabi… she is happy for both of us… natatakot nga sya ‘coz baka magalit ka kasi she told me about your feelings for me and that only boosted my courage to open up. I love you very much Naj. I have never said this to another man and I thought it would be akward but it seems so perfect. I was rather confused about my feelings before but each day only proves how much I love you and I can’t afford to lose you…. I know I look and sound stupid here but there is no turning back…. Sabi mo nga, I should take my chance than regret it for the rest of my life. Now I am taking my chance and I would like to take that chance to be happy with you Naj… with you… so please don’t take that chance away from me…” There’s no need for me to answer back. I couldn’t think of the right words to say. It was me all along. It was me… It was the sweetest moment of all. Si Jeffrey Angeles… ako…. kaming dalawa…

Epilogue

Hindi ako halos makapaniwala na ang lalaking hinahangaan ko noong una pa man ay nakahiga sa tabi ko. Mahimbing na natutulog. Hindi sya isang pangarap. Ang malagong kilay… ang matangos na ilong… ang manipis na labing bahagyang nakabuka. Marahan kong inilapat ang aking labi sa kanyang mga labi at muling kinabig ang kanyang katawan upang yakapin. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan… ang bawat paghinga nya… ang bawat pintig ng puso…. Pinagmasdan ko ang hubog ng hubad nyang katawan… ang makinis na balat… ang matipunong dibdib na dinantayan ng pinong balahibo na gumagapang pa-ibaba… Hindi ko na napigilan ang aking sariling damhin ang magkahalong lambot at tigas ng kanyang katawan….. kaytagal kong hinintay ang ganitong pagkakataon… ang madama ang kanyang katawan sa aking katawan…. ang haplusin ang bawat hibla ng balahibo at marahang haplusin ng aking mga palad. Naramdaman ko ang unti-unting pagtugon ng kanyang katawan sa bawat paghagod ko. Dumilat ang kanyang mga mata… “I love you…..” nakangiting bati ko sa kanya “I love you more…” At kinabig nya ang aking ulo upang muling halikan. Mariin… puno ng pagmamahal. Halos magbaga ang aming mga labi sa init ng hiningang aming pinagsasaluhan. Tila isang tuksong pinagapang nya ang kanyang dila sa aking mga labi. Tinanggap ko ito sa pamamagitan ng marahang pagbuka ng aking bibig. Ipinasok nya ito sa loob at marahang tinukso ang aking dila. Hindi ko na napigilan pa ang aking sarili at tumugon ako sa pagsayaw nito sa loob ng aking bibig. Namnamam ko ang tamis at init… nakapanghihina ang sarap ng kanyang halik. Tinutunaw nito ang natitirang pagtitimpi… hanggang sa tuluyan naming pagbigyan ang tawag ng pag-ibig. Isang butil ng luha ang kumawala sa aking mga mata. Ang luhang naging saksi sa nadarama kong ligaya… ……………………………………………………….. “Nakakainggit kayo?” “Eh bakit kasi ayaw mo pang mag-boyfriend?” “Anong ayaw? Eh lahat yata ng gwapo at ideal boyfriend sa mundo eh bakla.” Katwiran ni Roxy. “Hahaha!” sabay naming tawa ni Jeff. “Bakit nga ganoon no?” “Ah… bahala ka… ang taas kasi ng standard mo.” sagot ni Jeff. “Jeff, di ba may brother ka?” “Yup…” “Pakilala mo naman ako o…” “Sira! First year highschool pa lang yon no.” sagot ko. “Pwede naman akong maghintay eh…” nakakalokang sagot ni Roxy. “Oo, by the time na ready na yung bata…. Matrona ka na…hahahaha!” I didn’t realize na habang nagsasalita ay pinagmamasdan lang pala ako ni Jeff. “Yes sweetie?” nagtatakang tanong ko sa kanya. “Wala lang… just want to say I love you…” “YUCCCKKK!!!!! Ang corny nyo…hahaha!!!!” kantyaw ni Roxy. Ganoon yata talaga pag inlove ka… you don’t mind if you’re the corniest people in the world as long as you were able to express what your heart truly desire. Jeff and I are celebrating our third year. Graduating na sya and I am holding a stable position naman in a construction firm. We are now working on our dreamhouse and our future and we can only hope that love would continue to grow and keep us together for the rest of our lives. The End.

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/this-story-really-moved-and-inspired-me/feed/
short story of love and passion http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/short-story-of-love-and-passion/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/short-story-of-love-and-passion/#comments Wed, 24 Aug 2005 02:52:21 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/short-story-of-love-and-passion/ TRUE STORY: Untitled (sex, romance and drama)

From the G-blogs of  Khelhot….

an exerp from YEOHJ blogs…. somehow, nkarelate ako sa kwento. and i want everybody to read it… worth it naman khit medyo mahaba. ANG KWENTO: Pinsan ko si kuya Josh. Labingdalawang taon ang tanda nya sa akin. Ninong niya ang aking tatay at halos sa bahay na namin siya lumaki kaya parang totoong kuya na ang turing ko sa kanya. Bunso si Kuya Josh sa walong magkakapatid at medyo may edad na rin ang kanyang mga magulang kaya hindi na siya nabibigyan ng masyadong atensyon. May kapilyuhan ang pinsan kong ito at maraming beses na siyang napapasok sa gulo pero palagi naman siyang nalulusot sa gusot ng aking tatay. Malaki ang utang na loob ni Kuya Josh kay tatay kaya naman tila ba si tatay lang ang nakakacontrol sa kanya. Dahil dito hinahayaan lang ng magulang ni Kuya Josh na dun siya sa amin pumalagi tutal malapit lang naman ang bahay nila sa amin. May mga pagkakataon na dun siya tumitigil hanggang gabi at dun siya sa kwarto ko pinapatulog ni tatay.
Nag-iisa lang akong anak at tuwang-tuwa ako kapag nasa bahay naming si kuya Josh. Sinasamahan nya ako sa paglalaro kahit na nagbibinata na siya ay pinagbibigyan nya pa rin ako sa aking mga larong pambata. Siguro dahil bunso sya kaya natutuwa rin siya na parang nagkaroon sya ng nakakabatang kapatid sa aking katauhan. Siya ang tumayong kuya ko, nagtuturo ng mga bagay na ang isang kuya lang ang nagtututro sa isang nakakabatang kapatid. Tinutulungan nya ako kapag may project ako sa school. Paminsan-minsan sinasama nya ako kapag may lakad sya sa bayan. Pinagtatanggol nya ako palagi kung may kaaway ako.
Palagi ko syang pinagmamalaki sa mga kalaro at kaibigan ko noon. Sya ang naging idolo ko. Gusto kong maging katulad nya. Gwapo kasi si Kuya Josh, matangkad, kayumanggi ang kulay, medyo kulot ang buhok, at kahit disenueve pa lang sya nung mga panahon na yun ay matipuno na ang kanyang katawan. Sanay kasi sa mabigat na trabaho. Maganda ang kanyang tindig at mahusay manumit kaya naman maraming babae ang nagkakagusto sa kanya. Siyete anyos pa lang ako nun ay palagi ko na syang ginagaya. Minsan nga ay nahuli ko syang naninigarilyo. Sabi nya sa akin huwag daw akong maingay. Wala naman akong balak na isumbong sya bagkus pa nga noong hindi sya nakatingin ay sinubukang kong hithitin ang sigarilyo nya. Naubo ako at noong makita nya tumawa lang sya at pinagsabihan ako ng pabiro.
Gusto ko palagi ko syang kasama. Pero hindi naman pwedeng lagi nya akong bitbit dahil may mga lakad daw na pang binata lang at ang mga barkada nya ang kanyang kasama. Kapag nangyayari yun ang nagtatampo ako sa kanya pero pagdating nya sa bahay at kasama ko na syang maglaro nawawala na lahat ng aking galit. Kasama ko na naman ang aking kuya.
Minsan sa eskuwela napag-usapan ang tungkol sa tuli. Pinagmamalaki ng ilan kong kaibigan na hindi na daw sila supot at palagi daw silang nagbabate. Tahimik lang ako noon at hindi ko maintindihan ang usapan.
Pagdating ko sa bahay, nakita kong nanonood ng tv si kuya Josh sa kwarto ko kaya agad ko syang tinanong, "Kuya Josh, ano ba yung tuli? Para saan ba yun? Ano ba yung supot? Sabi nila sa school supot daw ako."
Natawa lang sya, "Mario, yung pagtutuli ginagawa yun kapag nagbibinata na ang isang lalaki. Huwag kang mag-alala. Siyete ka pa lang naman kaya hindi mo pa kailangan. Isumbong mo sa akin kapag may tumukso ulit sa yo na supot ako at ako ang bahala."
Natuwa naman ako. Pagkatapos tinatong ko, "Eh, Kuya ano naman yung jakol?" Medyo natigilan sya. "Ha! Eh, ginagawa lang yun nga mga binata." Naguluhan ako. "Bakit sabi ng mga ka-klase ko ginagawa daw nila yun? Di ba mga bata pa kami. Pwede ba yun? Pwede ko ba ring gawin yun?" Nangiti lang sya. "Pwede. Makakatulong yun para hindi na masyadong nakakabit sa ulo ang balat kapag tinuli. Para mas madali." Lalo lang akong naguluhan. "Ulo?" sabay kamot sa ulo ko. "Ano bang ginagawa dun?" Gusto ko ring malaman kasi gusto kong madalian ang pagtuli sa akin.
Nakangisi lang sya ulit at pinaupo nya ako sa kama. Nagsimula siyang magpaliwanag. Hininaan nya ang boses na tila ba yaw nyang may ibang makadinig. Nang matapos syang magpaliwanag, natahimik lang ako. May kaka-ibang akong naramdaman sa aking tiyan. Parang nag-iinit. Naramdaman ko rin ang kiliti sa king likuran. Parang yung nararamdaman ko pag-ako’y kinakabahan o kapag nagiging excited. Tanong ko sa aking sarili,
"Nilalaro yung ano? Ginagawa ng lahat? Ginagawa rin kaya ni Kuya Josh."
Na-imagine ko na nilalaro ni Kuya Josh ang kanyang sarili.
"parang gusto kong makita…"
At nararamdaman ko na unti-unting timitigas ang aking ari.
Marahan kong tinanong, "Kuya Josh, ikaw? Ginagawa mo rin ba yun?"
"Syempre naman. Binata na ako." sabay tawa.
"Pwede mo ba kong turuan? Pwede mong bang pakita sa ‘kin kung paano?" medyo nahihiya kong tanong. Sa loob ko inaasahan kong papakita nya sa kin ang paglalaro nya sa sarili. Sumagi rin sa aking isip na parang bawal ang aking gustong mangyari… parang pilyo. Lalong kong naramdaman ang init at ang kiliti.
"Papakita kaya sa akin ni Kuya Josh? Sana… gusto kong makita."
Natigilan ulit sya. Seryoso ang mukha tila tinitimbang kung ano ang susunod nyang gagawin. Kinabahan ako. Baka magalit sa kin si Kuya Josh. Bigla kong dinugtong, "kasi sabi mo mas magiging madali kapag tinuli na ko."
Ngumiti lang ulit si Kuya. "Lock mo yung pinto," sabi nya. Biglang kumabog ang dibdib ko. Nadagdagan na naman ang init at kiliti na nararamdaman ko. Sa loob ko, "Papakita nya sa kin. Makikita ko yung ano ni Kuya Josh. Makikita kong nilalaro nya." Halos hindi ako makalakad nung nilock ko yung pinto.
Pina-upo nya ako ulit sa kama malapit sa kanya. "Halika tuturo ko sa yo."
"Patingin nga ng sa ‘yo", sabi nya sabay hila ng aking shorts at brief ng konti para lumabas ang aking ari. Nagulat ako. Hinawakan nya ang dulo ng balat at hinila nyang pababa. Medyo makirot. Pero di ko napansin dahil nang lumitaw ang ulo, lalo akong nagulat. Sa loob ko "Ganyan pala ang itsura kapag wala nang balat. Iba… parang kabute… parang lumaki… parang and gandang tingnan… ganito kaya ng itsura kapag tuli na… ganito rin kaya ang kay kuya Josh… gusto kong makita."
Hawak ni Kuya Josh ang balat. Ang tindi ng init at kiliti na nararamdaman ko.
"Hawak ni Kuya Josh ang aking ari…"
Timitigas nang tumitigas. Bigla akong nahiya. Tiningnan ko sya baka sya magalit. Pero parang wala lang sa kanya. Sabi nya hahawakan ko lang nang mahigpit at ibaba-taas ang aking kamay para mahila ang balat at lumabas ang ulo. Nang bitawan nya bumalik ang balat. Binilik nya sa loob ng short. "Huwag mo lang pa-panay panayin." sabay tawa.
Magkahalong pagkadismaya ay excitement ang naramdaman ko nun. Akala ko makikita ko ang kay Kuya Josh. Akala ko makikita ko syang naglalaro ng sarili.
"pero hinawakan nya ang sa akin. Sandali nga lang pero hinawakan nya!"
Natigilan ako sa aking pagmu-muni-muni nang may tumawag mula sa kusina. Ang aking nanay. Kakain na raw. Tumayo si Kuya sabay sagot ng malakas, "Opo! Bababa na po kami!" Lumingon sya sa kin na nakangisi, "Ayan, alam mo na. Huwag mong panay-payain.", ulit nya. "Binuksan nya ang pinto at pabulong na sinabi "Huwag mo ding sabihin sa nanay mo na tinuruan na kita. Iisipin nun bata ka pa. Pag babae kasi, di nila masyadong na-iintindihan. Baka pagalitan ako. Magugulat na lang sila na bigla kang tatangkad ." Tumango lang ako. "Tara kain na tayo.
Mula nang turuan ako ni Kuya Josh, lagi ko nang nilalaro ang aking sarili. Sa kwarto… habang nasa banyo… basta kapag ako’y nag-iisa. Sabi ni Kuya Josh huwag ko raw pa-panay-panayin pero kasi habang gingawa ko yun ay laging umuulit sa aking isipan kung paano niya ako tinuruan. Kung paano nya hinawakan ang aking ari… kung paano nya binaba ang balat… kung paano lumitaw ang ulo. Kahit na sandali lang nyang hinawakan, bumabalik ang init at kiliti. Minsan ini-imagine ko na sa halip na sandali lang ay matagal nyang hawak ang ari ko… na kamay nya ang may hawak sa akin… na kamay nya ang nagbababa-taas. Mas matindi ang init sa aking tiyan at kiliti sa aking likod kapag sumasagi sa aking isip ang kanyang gwapong mukha… ang kanyang ngiti… ang kanyang makisig na katawan. Minsan naman ay i-niimagine ko si Kuya Josh na naglalaro rin nang kanyang sarili sa harap ko… nakahiga… walang suot… hubo’t hubad… kita ko ang muscle nya dibdib at tiyan… kita ko ang matipuno nyang braso at bisig na dahan-dahang tumataas baba… kita ko ang kanyang malaking ari… nakatingin sya sa akin… nakangiti… kasabay ko. Sa mga ganitong pagkakataon tumutigil lang ako kapag nararamdaman kong gumagapang ang init mula sa aking tiyan pababa sa aking bayag at palabas sa aking ari… parang sumasabog. Minsan may lumalabas na konti puti mula sa ulo. Nung unang nagyari yon ay kinabahan ako. Tinanong ko si Kuya Josh. Muli tumawa lang sya. Tamod lang daw yun at natural lang. Nawala ang aking takot at mas dumalas ang aking pag-lalaro.
Laging kong nararamdaman ang init at kiliti kapag magkasama kami lalo na kapag kaming dalawa lang. Kahit na nanonod lang kami ng tv o namamsyal sa bayan o naglalaro ng family computer. Lagi kong nag-iisip at umaasa. Umaasa na mangyari ang ilan sa mga iniisip ko… na hawakan nya ang aking ari… na makita ko syang walang saplot… na makita ko ang kanyang buong katawan. … na makita ko naglalaro ng sarili sa aking harapan.
Lagi akong tumititig sa kanya kapag tinatanggal nya ang kanyang t-shirt kapag ma-init. Nakatitig ako ng husto sa kurba ng kanyang muscle sa dibdib at ang mga utong nyang maliliit at medyo mapula. Napansin ko ang mga alon ng kanyang muscle sa tiyan at ang kanyang pusod na may manipis na linya ng balahibong pusa pababa sa loob ng kanyang pantalon. Matanaw ko lang na nakasilip ang garter ng kanyang brief ay nanunuyo na ang aking mga labi. Agad kong binabawi ang aking tingin kapag napapansin nya na ako’y nakatitig.
Kapag dun siya naliligo sya sa amin, inaabangan ko syang lumalabas sa banyo na nakatuwalya lang. Kumakaripas ako papunta sa kwarto para panoorin syang magbihis pero laging nakalock ang kwarto at lumalabas siyang nakabihis na.
Kapag natutulog kaming magkatabi ay pinagmamasdan kong mabuti ang hubog ng kanyang katawan. Minsan na-iisip kong silipin ang kanyang ari kapag tulog na sya pero di ko magawa dahil baka magising siya at magalit sa akin. Kaya niyayakap ko na lang syang mahigpit at idinadantay ang aking binti sa kanyang binti. Lagi ko naman syang niyayakap kapag natutulog kami at niyayakap nya rin ako. Pero ngayon parang may iba nang kahulugan sa akin. Di mawala ang init at kiliti na nararamdaman ko.
Minsan naman nang makita ko syang pumasok sa CR para umihi, kinatok ko sya at matapang kong tinanong kung pwede akong makisabay kasi ihing-ihi na rin ako. Binuksan nya ang pinto at sinabing mauna na lang daw ako. Sobrang hinayang at dismaya ang naramdaman ko noon. Pabulong ko sa akin na "Gusto ko lang namang makita". "Ano?" ang sabi nya. Narinig pala nya. "Wala!" ang sigaw ko sabay takbong umiiyak. Naiwan siyang nagtataka.
Hindi ko alam kung napapansin ni Kuya Josh ang pagbabago sa mga kilos ko. Wala naman syang sinasabi pero natatakot akong malaman nya. Ayokong malaman nya kung anong iniisip ko tungkol sa kanya. Baka magalit sya. Baka iwan nya na ko. Pero di ko mapigilan ang aking sarili. Habang tumatagal ay tumitindi ang aking nararamdaman. Ngunit napapansin ko ring dumadalang ang pagtigil niya sa bahay. Bumalik ang aking kaba. Baka napansin nya kaya ayaw na nyang pumunta sa amin.
"galit na sya sa akin… ayaw nya akong makasama…"
Nang isang linggo na hindi sya dumalaw sa bahay, lalo akong kinabahan. Ayokong magtanong kina tatay. Takot din ako baka nung nalaman ni kuya ay sinumbong nya ako.
"Paano nya nalaman? Baka dahil lagi akong tumitingin… Baka nagsasalita ako pagtulog na ako sa gabi… Baka nababasa nya ang laman ng aking utak."
Lahat ito gumugulo sa aking isipan. Naging matamlay ako pagkaraan ng dalawang lingo na di sya pumunta sa bahay. Nawala ang sigla sa aking katawan. Hindi ako nakikinig pag nasa school. Laging si Kuya Josh na lang ang laman ng isip ko.
Pag-uwi ko nun sa bahay, laking gulat at tuwa ko nung makita ko si Kuya Josh na naka upo sa kama ko at nanonood ng tv! Di ko mapigilan ang sarili ko. Tumakbo ako papunta sa kanya.
"Kuya Josh!" sigaw ko sabay yakap ng mahigpit. Natawa lang sya sabay yakap din sa akin at ginulo nya ang aking buhok. "Galit ka ba sa akin?" tanong ko sa kanya. "Bakit ngayon ka lang pumunta sa bahay?"
"Ha! Bakit naman ako maggagalit sa ‘yo?" nakangiting sagot ni Kuya Josh. "Nagbakasyon kami nila nanay sa Bicol. Namatay kasi yung tiyo nya dun. May inayos tungkol sa mana nilang lupa kaya tumigil muna kami ng dalawang lingo. Pinayagan nya akong mag-absent muna sa school kasi matataas ang grades ko sa test naming. Pinagbutihan ko talaga para makasama kaya nga madalang na akong dumalaw dito nung nakaraan. Bakit? Namiss mo ako ‘no?"
Nang marinig ko ito, halos sumabog ang dibdib ko sa tuwa.
"Di galit sa akin si Kuya Josh! Hindi sya galit sa akin!"
"O, hindi na ako makahinga," pabirong sabi nya.
Noon ko lang napansin na sobra higpit ng yakap ko sa kanya.
Matagal kaming nagkwentuhan. Kinuwento nya ang mga ginawa nila sa Bicol. Marami daw syang nakilalang mga tao. Puro maanghaw daw ang pagkain. Marami din daw siyang nakitang mga lugar. Titig na titig lang ako kay Kuya Josh habang nagsasalita sya.
"Ang gwapo talaga ng kuya ko."
Nang maubos na ang kanyang kwento ay tahimik na lang kaming nanood ng tv. Nakaupo ako sa kanan ni Kuya Josh habang siya naman ay naka-akbay sa akin. Dahil matangkad si Kuya Josh ay kailangan kong siyang tingalain para makita ang kanyang mukha. Kapag napapansin nyang nakatingin ako sa kanya tumitingin din siya sa akin. Ngini-ngitian ko siya na sinusuklian nya rin ng ngiti. Masaya ako. Kontento. Kasama ko na ulit ang aking Kuya.
Maya-maya, hinubad ni Kuya Josh ang kanyang t-shirt. Mainit daw. Unti-unting nanunumbalik ang init sa aking tiyan at kiliti sa aking likod. Naka-akbay si Kuya Josh sa akin, walang t-shirt, naka maong lang na shorts. Ang bango ni kuya Josh. Lalaking-lalaki ang amoy. Napahinga ako ng malalim. Hindi ko alam pero parang biglang nanginig ang aking mga tuhod. Natuyo ang aking mga labi at naramdaman kong tumitigas ang aking harapan. Hindi ko na napapansin ang pinapanood sa tv. Nakatingin lang ako sa kanyang dibdib at sa alon nya sa tiyan.
"parang ang sarap hawakan… himasin…"
"Mario, pakikamot naman ang likod ko," sabi ni Kuya Josh. Bigla kong narinig sa kanya. Dahan dahan kong inabot ang kanyang likod mula sa aking kina-uupuan.
"Taas pa ng konti… sa banding kaliwa… dyan… dyan."
Tinaas niya ang kanyang kamay at sinimulang kamutin ang kanyang kaliwang tagiliran. "Ako na lang Kuya Josh" sabi ko.
"Sige," sabi nya sabay balik ng atensyon sa tv.
Inabot ko ang kanyang kaliwa tagiliran mula sa harap. Kinamot ko habang nakadantay ang aking bisig at braso sa kanyang tiyan. Pa-gaan nang pa-gaan ang aking kamot hanggang parang hinihimasa ko na lang ang kanyang tagiliran. Unti-unting umusod ang aking kamay hanggang sa hinihimas ko na ang kaliwang bahagi ng kanyang tiyan. Tiningnan ko siya. Nakatingin lang siya sa tv at hinahayan lang ako. Hindi ko maintindihan ang aking nararamdaman. Lalong nanginig ang mga tuhod ko, lalong uminit ang aking pakiramdam, lalong tumigas ang aking harapan. Habang marahang hinihimas ang kaliwang bahagi ng tiyan ni Kuya Mario napansin ko ang linya ng balahibong pusa mula sa kanyang pusod pababa sa kanyang maong na short. Pina-abot ko ang aking kamay dito at hinawakan ko ang mga hibla.
"ang lambot… ang sarap hawakan… gusto kong makita kung saan sya patungo…"
Hindi ko alam kung anong pumasok sa akin. Matapang ko hinawakan ang butones ng maong shorts ni Kuya Josh at binuksan ko. Nakita ko ang garter ng brief niya.
"Ano kaya ang itsura ng brief ni Kuya Josh..? gusto kong makita…"
Hinawakan ko ang zipper at unti-unti kong binaba. Lumantad sa akin ang kanyang brief.
"Puti! Puti ang suot na brief ni Kuya Josh! Pareho kami!"
Nakita ko rin ang umbok ng harapan niya.
"ang laki…naaaninag ko…"
Bigla akong natauhan sa aking ginagawa.
"Binuksan ko ang shorts na suot ni Kuya Josh!"
Dahan-dahan akong tumingala.
"napansin kaya nya? galit kaya siya?"
Nakatingin siya sa akin. Hindi siya nakangiti pero hindi rin siya mukhang galit. Parang may gulat sa kanyang mga mata pero tila ba nag hihintay din kung anong susunod na mangyayari. Lumakas ang loob ko.
"Mukha namang hindi galit si kuya Josh. Hinayaan niyang buksan ko ang kanyang shorts. Hahayaan niya kaya ako na tingnan ang kanyang harapan?"
Bumalik ang atensyon ko sa nakalantad na brief ni Kuya Mario. Hinawakan ko ang garter nang aking mga nanginginig na kamay. Damang dama ko ang init sa aking tiyan na bumaba na pati sa aking bayag. Tigas na tigas ang aking harapan.
"Matagal ko nang gustong makita. Makikita ko na ang harapan ni Kuya Josh."
Hinila ko pababa ang garter ng brief… nakita kong kumakapal ang balahibong pusa mula sa kanyang tiyan. Umiitim ang buhok… humahaba.
Patuloy ang paghila ko sa kanyang brief hanggang sa umigkas pataas ang kargada ni Kuya Josh.
"matigas… mahaba… lampas anim na pulgada… nakalabas ang ulo… maganda ang ulo… mapula…"
Hinila ko ang brief niya hanggang sa lumitaw din ang kanyang mga itlog.
"Heto na yata ang pinakamagandang bagay na nakita ko. Ang matagal ko nang inaasam".
Nakalantad sa harap ko ang mahaba at matigas na titi ng Kuya Josh ko. Katulad ng iniimagine ko kapag ako’y naglalaro ng sarili.
"Heto ang itsura kapag tuli na… ang sarap tingnan… ang sarap hawakan…" Hinawakan ko ang katawan ng kanyang kargada. Halos di ko magpang-abot ang aking mga daliri. Gumapang pababa at pataas ang aking kamay.
"ang sarap hawakan…"
Hinawakan ko ang ulo. Pinagala ko ang aking mga palad at mga daliri.
"ang lambot ng ulo kahit ang tigas ng katawan…"
Binaba ko ang aking kamay sa kanyang bayag.
"malambot… ang sarap ding hawakan…"
Kulang ang palad ko para magkasya ang kanyang mga itlog. Hinawakan ko muli ang katawan at dahan dahan kong tinaas hanggang sa ulo. Tumaas baba ang aking kamay. "Hawak ko ang titi ni Kuya Josh… nilalaro ko… Sinasalsal ko si Kuya Josh!"
Parang sasabog ang aking dibdib at ang aking bayag. Narinig kong huminga ng malalim si Kuya Josh tila ba napabuntong hininga. Tinigil ko ang paggalaw ng aking kamay. Tumingin ako ulit patingala. Nakatitig lang si Kuya Josh. Di nakangiti di rin nakasibangot… wala na ang pagkagulat… naghihintay lang. Itinaas ko ang kamay na humawak sa kanyang harapan at inamoy ko habang nakatingin sa kanya. Iba ang amoy… lalaking lalaki. Kinunot ko ang aking ilong kunwari mabaho. Inilapit ko ang parehong kamay sa kanyang ilong. Pinaamoy sa kanya. Kinunot niya rin ang kanyang ilong. Natawa ako. Sa pagkakataong ito, alam kong hindi galit si Kuya Josh. Nalilito marahil pero hindi galit.
"Ok lang sa kanya. Ok lang na binuksan ko ang zipper ng short nya. Ok lang na nakita ko ang harapan nya. Ok lang na hinawakan ko."
Bumalik aang atensyon ko sa harapan ni Kuya Josh. Hinawakan ko ulit ang ulo. Dahan dahan kong binaba ang aking kamay hanggang umabot sa bayag. Pinaglaruan ko ulit ang kanyang mga itlog sa aking mga palad. Pagkatapos ay hinawakan ko ulit ang kanyang kargada at dahan dahang tumaas baba ang aking kamay katulad ng tinuro ni Kuya Josh sa akin dati. Maya-maya ay nakita kong mamasamasa ang ulo. Inilapit ko ang aking mukha. Inamoy ko. Hindi ko alam kung ano ang nagtulak sa akin pero unit-unti kong nilabas ang aking dila at dinilaan ko ang basa sa ulo ng titi ni Kuya Josh. Napahinga ulit siya ng malamin.
"ang sarap… parang ang sarap isubo…"
Binuka ko ang aking bibig at sinubo ko ang titi ni Kuya Josh. Ang tindi ng init na aking nararamdaman.
"ang sarap… hindi ko lang hawak, subo ko pa at nagpapaubaya lang ang Kuya Josh ko."
Bumaba taas ang aking ulo… parang sinasalsal ko sya ng aking bibig. Naramdaman kong napaliyad si Kuya Josh. Iniluwa ko ang kanyang kargada at tumingin ulit ako sa kanya. Nakaliyad sya sa kama at nakatungkod sa kanyang siko.
"Ang gwapo ng Kuya Josh ko… ang ganda ng katawan… ang laki ng titi…"
Hinawakan ko ang kanyang shorts at brief at tuluyang hinila pababa. Gusto kong makita ang kanyang buong katawan na walang saplot… na hubo’t hubad katulad ng iniimagine ko. Muli hinayaan nya lang ako. Tinaas nya ang kanyang puwit para mahila ko pababa ang kanyang natitirang suot. Nakatitig lang siya sa akin. Lumuhod ako sa kanyang harap sa pagitan ng kanyang mga hita. Itinaas ko ang aking kamay at hinimas ko ang kanyang dibdib. Pinagapang ko ang aking palad sa kanyang utong. Binababa ko ang aking kamay sa kanyang tiyan at hinimas ko rin ang mga alon ng muscle nya doon. Pabababa nang pababa hanggang mahawakan ko muli ang kanyang titi. Sinalsal ko muli. Habang dinilaan ko ang kanyang bayag. Mayamaya ay sinubo ko muli ang kanyang titi. Taas-baba … taas-baa. Naririnig ko ang kanyang hininga. Bumibilis. Mahinang umuungol. "Mario, bilisan mo pa…." mahinang bulong ni Kuya Josh. Lalo akong nag-init. "Nagugustuhan ni Kuya Josh ang ginagawa ko sa kanya."
Binilisan ko ang pagbaba taas. Pabilis ng pabilis. "aaaaaaah," mahinang ungol ni Kuya. Taas… baba, Taas… baba.
"Ang sarap ni Kuya Josh."
Taas… baba, Taas… baba.
Hindi ko malaman kung ano ang aking nararamdaman. Para akong mababaliw sa sarap. Parang gutom na gutom ako. Damang dama ko ang kabuuan ng kanyang titi sa aking bibig.
Iniluwa ko ang kargada ni Kuya Josh at sinimulan kong dilaan na parang ice cream habang hinihimas ko ang kanyang bayag. Basang basa na ang kanyang harapan ng aking laway. Sinubo ko ulit at parang ayaw ko nang pakawalan.
"aaaaaah…"
Taas… baba, Taas… baba.
"Ang sarap ni Kuya Josh."
Hinawakan niya ako sa buhok at mahinang bumulong, "Mario tama na… malapit na ko… baka ako pumutok sa bibig mo…"
Hindi ko maintindihan ang ibig sabihin ni Kuya Josh. Nagulat lang ako na pinapatigil nya ako.
"Ayaw na nya?"
Tumigil ako at tumingin sa kanya. Akala ko tatayo na sya. Sa halip ay tuluyan na syang humiga sa kama habang nakalawit ang mga paa. Hinawakan nya ang kanyang titi at nagsimula siyang magbate. Natulala lang ako sa aking kinatatayuan.
"Heto ang laging nasa pangarap ko."
Nasa harapan ko si Kuya Josh… nakahiga… walang suot… hubo’t hubad… naglalaro ng sarili…umuungol ng palakas ng palakas… kita ko ang kanyang malaking dibdib at alon niya sa tiyan… kita ko ang muscle niya sa braso at bisig habang bumababa taas… kita ko ang malaki niyang titi… matigas… mahaba… mapula. Inilabas ko ang aking sariling kargada at nagsimulang magsalsal.
"Sabay kami ni Kuya Josh… sabay kami…"
Pabilis nang pabilis ang pagtaas-baba ng kamay ni Kuya Josh. Palakas nang palakas ang ungol nya, "aaaaahhhh…. malapit na ko…. Lalabas na…. aaaaaaahhhhhhhh….. aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhh…"
Pulandit mula sa ulo ng titi ni Kuya Josh ang makapal na puting tamod. Ang dami. Tumalsik sa kanyang dibdib at sa kanyang tiyan. Patuloy siya sa pagsalsal tila ba pinipiga kung may lalabas pa. Sa nakita kong iyon ay sumabog na rin ang init mula sa aking bayag at sa aking harapan. Tumalsik sa kama at sa sahig.
Nanatiling nakahiga si Kuya Josh habang hinihingal. Ako man ay parang nakapako sa aking pagkakatayo, hinahabol ang hininga. Nakatitig pa rin ako sa hubad na katawan ng aking pinsan. Maya-mayang bumangon si Kuya Josh. Inabot ang kanyang t-shirt at yun ang ginamit na pampunas sa kanyang katas na tumalsik sa dibdib, tiyan at paligid ng kanyang harapan. Tumayo sya, pinulot ang kanyang brief at shorts, at sinuot. Wala siyang imik habang nagbibihis. Naglakad siya papunta sa pinto pero bago niya ito buksan hinawakan nya ang aking buhok at ginusot nya. Napangiti ako. Lumabas sya ng kuwarto at maya-maya’y narinig kong bumukas ang tubig sa banyo. Ako man ay nagbihis na rin. Kinuha ko ang tissue sa may lamesa malapit sa aking kama at ginamit kong panlinis ng mga tumalsik na katas sa sahig at sa kama. Basa ng pawis ni Kuya Josh ang kobre kama ko. Inamoy ko ito. Amoy ni Kuya Josh. Nanumbalik ang lahat-lahat ng mga nangyari sa amin. Napangiti ako, nahiga at nang maglaon ay nakatulog.
Nagising na lang ako sa sigaw ng aking nanay mula sa kusina para kumain. Pagkababa ko ay hindi ko nakita si Kuya Josh. Nang tanungin ko si nanay ay umuwi na raw. Magkahalong lungkot at saya ang aking naramdaman. Umu-ulit lang nang umu-ulit ang nangyari sa amin ni Kuya Josh habang naghahapunan. Pero na-isip ko na marahil ay matatagalan bago kaming magkita muli.
Sampung taon na ang nakalipas nang huli kong nakita si Kuya Josh. Nang lumabas siya nang bahay namin noong hapon na iyon ay hindi na siya muling bumalik. Labis na lungkot at galit sa sarili ang aking naramdaman noong mga panahon na iyon. Sinisisi ko ang aking sarili sa nangyari. Inisip ko noon na ako ang may kasalanan kung bakit hindi na muling nakita ang aking pinsan. Nagalit siguro siya sa akin dahil sa ginawa ko sa kanya. Maraming mga tanong ang gumugulo sa aking isipan.
"galit kaya siya sa akin? iniiwasan kaya niya ako? sinabi kaya niya sa iba? nagbago na si Kuya Josh… hindi ko na siya muling makikita… ako kasi… hindi ko pinigilan ang sarili ko… ako kasi… ako kasi…"
Nabalitaan ko na lang sa aking tatay na lumipat na si Kuya Josh sa bahay ng kanyang nakatatandang kapatid sa bayan dahil umalis na ang kanyang mga magulang sa bahay nila. Lumipat na sila sa Bicol kung saan magpapatayo sila ng bahay sa kanilang namanang lupa. Si Kuya Josh nama’y tatapusin lang ang eskwela at susunod na rin. Lalong tumindi ang lungkot ko.
"Bicol? Malayo yun! Hindi ko na siya makikita! Hindi man lang siya nagpaalam. Aalis siyang galit sa akin!"
Halos araw-araw akong umiiyak mag-isa sa aking kwarto. Ayaw kong ipakita kay nanay at tatay. Baka kasi malaman nila kung anong nangyari sa amin. Ayaw kong malaman nila. Hindi nila ako ma-iintidihan. Alam kong kapag nalaman ni tatay ay hindi lang sermon ang aabutin ko. Marahil ay itatakwil pa niya ako. Ngunit kahit anong tago ko ay napapansin din nila na wala na ang sigla sa aking katawan. Hindi na ako palangiti at palatawa. Kapag tinatanong nila ako, hindi lang ako iimik. Pagkaraan ng ilang linggo ay hinayaan na lang nila ako. Naging mailap ako sa tao. Mas gusto kong mapag-isa kaysa makisalamuha sa iba. Hindi na ako nakikipaglaro sa kalye. Sa school, nagsasalita lang ako kapag tinatanong pero maliban doon ay tahimik lang ako. Nag-iisip. Nagtatanong sa sarili. Naghihintay. Si Kuya Josh lang ang laman ng isipan ko.
Sa paglipas ng panahon ay dalawa lang ang naging balita ko tungkol kay Kuya Josh. Napag-alaman kong sa Maynila na siya nagpatuloy ng pag-aaral at pagkagraduate niya ay umalis na siya ng Pilipinas para magtrabaho abroad. Si tatay ang nagbabalita sa akin. Wala akong narinig mismo mula kay Kuya Josh. Walang sulat… walang tawag… iniwan na niya ako at kinalimutan. Sa panaginip ko na lang siya nakakasama. Sa aking imahinasyon ko na lang siya nakakapiling. Mas madalas akong magbate mula ng umalis ang aking pinsan. Halos araw-araw ay nilalaro ko ang aking sarili habang umuulit sa aking isipan ang nangyari sa amin noong hapon na iyon. Naaalala ko ang gwapong mukha ni Kuya Josh… ang kanyang ngiti… ang hubog ng kanyang hubad na katawan. Naaalala ko ang bawat kurba ng muscle niya sa dibdib, sa braso at sa tiyan. Nakatatak sa aking isipan ang itsura ng kanyang harapan… ang manipis na linya ng balahibong pusa mula sa kanyang pusod pababa… ang mapula at malambot na ulo ng kanyang kargada… ang mahaba at matigas na katawan… ang kanyang malambot na bayag… ang dama ng kanyang harapan sa aking mga palad… ang lasa sa aking bibig. Kapag ako’y nag-iisa sa kwarto ay nai-i-isip ko pa siyang nakahiga sa aking kama… nakahubo’t hubad… naglalaro ng sarili… pawis… umuungol… nakatingin sa akin. Bumabalik palagi sa akin ang init at kiliti. Wala na si Kuya Josh at ang alaalang ito na lang ang naiwan sa akin.
Dumaan ang mga taon. Marami nang naging pagbabago sa akin. Grumaduate ako ng grade school at pumasok ng high school. Tumangkad na ako. Lumaki ang katawan. Bumaba ang boses. Pero hindi nawala ang aking pagiging mapag-isa at pagiging tahimik. Wala akong naging masyadong kaibigan. Hindi ko sila pinakiki-alaman at ako nama’y pinapabayaan lang nila. Nakikisalamuha lang ako kung kinaka-ilangan. Nakikipag-usap kung tatanungin. Maliban doon ay mas gusto ko ang mapag-isa. Minsan noong fourth year namin ay di ko sinasadyang marinig sa isang umpukan ng mga babae, "Cute sana si Mario kaso loner. Tahimik. Parang laging malamim and iniisip." "Yun nga ang type ko… mysterious ang dating…" "At girl, bukod sa matangkad, ang ganda pa ng katawan. Nakita ko siya minsan after gym class na naghubad ng t-shirt, ang ganda ng abs!" "Pero parang galit sa mundo" "Alam mo namang mas gusto ko ang brooding type…" tapos naghagikgikan sila na hindi nila nalalaman na naroon lang ako sa kanilang likuran.
Sa panahon na ang mga kabataang lalaki ay unti-unti nagiging interesado sa pagkakaroon ng kasintahan, ako pa rin ay nag-iisa. Hindi ko alam. Wala akong magustuhan. Wala kasing makaka-abot sa aking pamantayan… si Kuya Josh. Alam kong iba ang aking damdamin sa karamihan. Alam kong hindi ko ito mai-sasawalat sa buong mundo. Alam kong bawal. Hindi naging mahirap para sa akin na itago ang aking damdamin. Hindi sila nagtataka dahil kaibigan nga wala ako, kasintahan pa. Wala akong barkada. Walang taong umuusisa. Walang nagtatanong. Mas gusto ko yung ganoon. Mas gusto ko ang maging mapag-isa. Kapag nasa bahay ay nanood lang ako ng tv o di kaya ay mag-isang naglalaro ng playstation sa kwarto. Paminsan-minsa’y nagbabasketball akong mag-isa sa likuran ng bahay naming o kaya nama’y nag-w-work-out na mag-isa sa kwarto. Idolo ko pa rin si Kuya Josh. Gusto kong maging kagaya ng katawan niya ang aking katawan kaya nagpabili ako ng weights kay tatay. Bukod dito, palihim akong nag-aral manigarilyo at uminom. Marlboro at San Miguel beer. Katulad ng kay Kuya Josh. Sa bawat hithit at amoy ng usok ay naaalala ko siya. Sa bawat lagok ng beer ay siya ang aking nasa isip. Magaling akong magtago kaya ni minsan ay hindi nalaman ni tatay o ni nanay.
Isang araw ay umalis si nanay at tatay para pumunta sa fiesta sa Lucban kung saan nakatira ang isa kong tiyo. Niyaya nila ako pero tulad ng inaasahan ay hindi ako sumama. Hindi naman nila ako pinilit dahil alam naman nila na ayokong makihalubilo sa ibang tao lalo na sa mga hindi ko kakilala. Dalawang araw daw sila titigil kina tiyo. Sanay na naman akong na-iiwang mag-isa sa bahay. Mula noong tumuntong ako sa high school ay pinagkakatiwala na nila ang bahay sa akin kapag may lakad sila at ayaw kong sumama. Sa loob loob ko’y malaya akong nakakapanigarilyo at umiinom kapag wala sila. Hapon na sila umalis. Mas masarap daw kasing magbiyahe ng gabi. Mabilis at walang traffic. Pagka-alis nila ay agad kong nilock ang pinto at kinuha ang six pack mula sa aking bag para palamigin sa ref. Nagsindi ako ng sigarilyo at humilata sa sala habang nanonood ng tv. Dumaan ang ilang oras, ilang stick ng sigarilyo at ilang lata ng beer. May tama na ako ng mapansin kong madilim na ang paligid sa labas. Mainit. Naghubad ako ng t-shirt at pinatuloy ko ang panonood ng programa sa tv nang biglang may tumigil na tricycle sa harapan ng bahay naming at maya-maya pa’y may kumatok.
"Sino kaya to. Nakakainis naman."
Hindi ko muna sinagot at binuksan ang pinto. Baka umalis din. Pero kumatok ulit at may tumawag mula sa labas, "Ninong!… ninong!"
Pamilyar ang boses. Parang narinig ko na iyon dati. Lumapit ako sa pinto pero di ko muna binuksan.
"Ninong daw… baka para kay tatay…"
"Sino ho yan? Wala ho si tatay. Balik na lang ho kayo." Sigaw ko mula sa loob ng bahay.
"Mario? Mario, ikaw ba yan? Mario, si Josh ‘to."
"Josh? Sinong Mar… si Kuya Josh?!?"
Biglang kumabog and dibdib ko.
"Tama ba ang narinig ko? Si Kuya Josh?!?"
Nanginginig ang kamay ko habang marahan kong binubuksan ko ang pinto. Pagkabukas ko ng pinto ay nakita ko nga si Kuya Josh na nakatayo sa labas ng bahay namin. Ganoon pa rin ang itsura ng pinsan ko, gwapo pa rin… kayumanggi ang kulay… medyo kulot pa rin ang buhok. Matipuno pa rin ang katawan. Lalo pang lumaki ang kanyang dibdib at mga braso kumpara sa dati. Ang ganda pa rin ng kanyang tindig. Walang panama ang mga artista sa kabuuan ni Kuya Josh kahit na simpleng maong at puting t-shirt lang ang suot niya. Ilang sigundo ang dumaan. Nakatitig lang ako sa kanya at siya naman ay nakangiti lang sa akin. Hindi ako makapaniwala. Sampung taon na ang lumipas at heto sa harap ko ngayon ang lalaking matagal nang laman ng aking mga pangarap.
"K..kuya Josh?!" halos hindi ako makapagsalita. Unti-unti akong lumapit. Gusto-gusto ko siyang yakapin pero pinigilan ko ang aking sarili. Sa halip ay iniangat ko ang aking kamay para kamayan ko siya. Inabot niya ang aking kamay. Kinamayan niya ako at hinili papunta sa kanya at niyakap. "Mario!" sabi niyang nakangiti. "Kamusta na?! Ang laki mo na!"
"A..ayos lang. Ikaw?" sagot ko habang nakayakap pa rin sa kanya. "Okay lang ako." Naririnig ko ang tuwa sa kanyang boses. Dama-dama ko ang kanyang dibdib at ang kanyang mga braso na nakayapos sa akin. Bumilis ang tibok ng puso ko. Habang nakayakap kay Kuya Josh ay napangiti ako. Marahil ito ang unang pagkakataon na totoo akong napangiti sa loob ng matagal na panahon.
Pumasok kami sa loob ng bahay. Tuloy-tuloy lang ang pagsasalita niya.
"Ang laki mo na Mario. Nung huli kitang makita, ganito ka lang kalaki."
Natigilan ako. Ayaw kong ungkatin sa harapan niya ang nangyari nung huli kaming nagkita.
"Ngayon ang tangkad mo na. Hahaha. Halos magkasingtangkad na tayo. Ang laki na ng katawan mo ah. Nagw-weights ka ba? Pogi pa rin!" sabay pabirong kurot sa pisngi ko sabay tawa.
"Hehehe. Syempre, idol kita!" sagot ko.
Hindi ko alam. Parang ngayon lumabas ang lahat ng ngiti at tawa na pinigil ko ng sampung taon. Umaapaw ako sa kaligayahan. Napawi lahat ng lungkot at pangamba dahil nakita ko na ulit si Kuya Josh.
Dahil sa bilis ng pangyayari ay hindi ko na nakuhang itago ang upos ng sigarilyo ko at ang lata ng beer. "O, nagyoyosi ka pala?" sabi niyang nakangiti.
"Idol nga kita." sagot ko lang sa kanya. "Kuya, gusto mo ng beer?"
Binigyan ko siya ng beer mula sa ref. "Marami ba ang beer mo Mario. Bibili ako diyan sa tindahan. Balak ko talagang makipag-inuman kay ninong. Nawala sa isip kong pwede ka na rin pala."
"Kaunti lang ang beer sa ref. Hindi kasi alam nila tatay na umiinom ako at naninigarilyo. Wala sila pumunta ng Lucban para mamiyesta. Sa isang araw pa ang balik nila." sabi ko sa kanya.
Napatawa lang siya. "Mana ka talaga sa akin." sabi niya sabay kindat. "O siya. Lalabas lang muna ako para bumili. Pahingi ng sigarilyo Mario. May tsinelas ka ba? Gusto ko nang pagpahingahin tong paa ko. Kanina pa ako nakasapatos." Pinahiram ko nang extrang tsinelas si Kuya Josh. Nang siya ay makpagpalit, lumabas siya at maya-maya pa’y kumatok na muli. May dala na siyang isang case ng beer. Pinalamig muna namin sa ref at inuna muna naming inumin ang beer ko na nasa lata.
Yosi, beer at kwentuhan. Habang dumidilim sa labas ay tumitindi ang tama ko. Habang lumalalim ang gabi ay padami nang padami ang aming kwentuhan at palakas ng palakas ang aming tawanan. Eto na siguro ang pinakamasayang araw sa buhay ko sa lumipas na huling sampung taon. Kasama ko muli ang aking Kuya Josh. Dati ay magkuya ngayon ay tila ba magbarkada. Kapantay ko na si Kuya Josh. Parang ako na siya. Lubos akong natuwa sa naisip kong ito. Wala akong ibang tao na gustong maging katulad kung hindi si Kuya Josh. Ang pinsan ko… idolo… ang kuya ko… ang mahal ko.
Kaming dalawa lang… katulad ng dati. Pero sa likod ng aking isipan ay nag-aalala ako.
"Naaalala pa kaya niya?"
Iniingatan kong huwag mabaling ang usapan namin sa huling araw nang aming pagkikita. Kung kalian nangyari ang nagyari. Ngayong malaki na ako ayoko nang pag-usapan ang bagay na yun. Ayokong ungkatin mismo sa harapan ni Kuya Josh ang nagyari sa amin. Nahihiya ako sa kanya.
Makaraan ng ilang oras ay na-ubusan na kami ng mapagk-kwentuhan. Pareho na kaming may tama. Namumula ng mukha. Tahimik na naninigarilyo. Maya-maya ay pinatay niya ang upos ng kanyang sigarilyo. Naging seryoso ang kanyang mukha. Napawi ang ngiti, "Mario, nagtampo ka ba sa akin nung umalis ako?"
Napatingin lang ako sa kanya. Bumalik sa aking alaala ang ilang araw na umiiyak ako habang nakakulong sa kuwarto. Naalala ko ang pagpawi ng sigla at tuwa sa aking katawan. Tumango lang ako.
"Sabi ko na nga ba. Sorry, Mario, iniwanan kita. Hindi ko na nakuhang magpaalam kasi alam kong hindi mo maiintindihan. Ako man ay ayaw umalis. Gusto ko na lang magpa-iwan dito kina ninong at dito na lang sa inyo tumira pero alam mo naman sila tatay. Siya lagi ang masusunod. Palagi kitang iniisip noong umalis ako. Nag-alala ako noon kasi kapag nawala na ako wala nang magtatanggol sa iyo. Ayaw na ayaw ko na may mananakit sa paborito kong pinsan. Palagi mong iingatan ang iyong sarili. Ayaw kitang makitang masaktan."
Hindi maintindihan kung bakit niya nasabi iyon. Baka dala lang marahil ng kalasingan. Pero malungkot ang tono ng kanyang boses at alam kong alam pa niya ang kanyang sinasabi. Tumahimik ulit siya at pinagpatuloy ang paghithit sa kanyang sigarilyo.
Nagsalita siya muli "Nagulat ka siguro kung bakit ako nagbalik. Naguguluhan pa rin ako…" tumigil siya sa pagsasalita tila ba tinitimbang ang susunod na sasabihin.
"May nabuntis ako sa Bicol nitong huli kong pag-uwi, Mario. Hindi ko siya mahal dahil ang girlfriend ko ay nasa States at magpapakasal na kami dun. Umuwi lang ako para magpaalam kina tatay. Pero gusto nang pamilya babaeng nabuntis ko sa Bicol na pakasalan ko ang kanilang anak. Hindi ako pumayag kahit na binantaan nila ang aking buhay. Hindi raw ako makakaalis ng Bicol kung hindi ko pananagutan ang kanilang anak. Tumakas ako papuntang Maynila sa tulong ng mga barkada ko doon. Pero nasundan nila ako dun kaya ako umuwi dito. Buti na lang naayos ko na lahat ng papeles ko pabalik sa States. Bukas na ang flight ko ng hapon. Aalis na ako at hindi na babalik na muli. Umuwi ako dito para magtago, mahirap na. Bumalik din ako para magpaalam."
Tahimik lang ako at pinagmamasdan ko siya na hinihithit ang kanyang sigarilyo. Umiikot lahat ng kinuwento niya sa utak ko. Nagulat ako at naawa. Ntakot ako para sa kaligtasan ng kuya ko. Nalungkot rin dahil ibig sabihin ay hindi ko na muling makikita ang Kuya Josh ko.
"Tama na nga muna yang malungkot na usapan" sabi niya pilit na ngumiti. "Ayoko ko munang isipin. Bahala na kung ano ang mangyayari. Basta ngyong gabi masaya tayo, di ba?" Sabi niya sabay akbay sa akin. "Basta ngayong gabi tayo lang. May beer pa ba sa ref?"
Tumango lang ako. Hindi pa rin mawala sa isip ko na aalis muli si Kuya Josh.
Tumayo siya at nag-inat. "Mainit," sabi niya at hinubad niya ang kanyang t-shirt. Napatulala lang ako sa aking nakita. Tumambad sa akin ang magandang katawan ng aking pinsan. Maskulado. Maganda ang hubog ng kanyang dibdib at tila ba may nakahalera na pandesal sa kanyang tiyan. Dumako ang aking paningin sa kanyang pusod at binakas ng aking mga mata ang manipis na linya ng balahibo na duon namumula pababa sa harap ng kanyang pantalon. Nakalitaw ang puting garter ng kanyang brief sa kanyang maong. Nanuyo ang aking lalamunan. Nanumbalik ang pamilyar na init sa aking tiyan at ang kiliti sa aking likuran. Napangumbababawan ng libog ang lungkot.
"Ang sexy ni Kuya Josh."
Naglakad siya papuntang kusina. Sinundan ko ng tingin. Ang gandang tingnan pati ang kanyang likuran. Bakat ang mga musle niya kahit sa likod at ang ganda ng hubog ng kanyang puwit. Habang nakatingin sa kanya umangat ang aking kamay at pumatong sa sarili kong dibdib. Wala ako sa aking sarili nang hinimas ko ang aking dibdib pababa sa aking tiyan.
"ang ganda pa rin ng katawan ni kuya Josh… ang sarap hawakan"
Bumalik si Kuya Josh na may dalang dalawang beer. Nakatitig pa rin ako sa kanyang katawan. Parang bumagal ang takbo ng mundo habang papalapit siya. Parang may papalapit na anghel sa akin… maganda ang katawan… gwapo at maamo ang mukha… may dalang beer. Hindi ko namalayan na nakatitig na rin si Kuya Josh sa akin. Pamilyar ang ekspresyon ng kanyang mukha. Hindi nakangiti pero hindi rin galit.
"Napansin kaya niya na nakatitig ako."
Lumapit siya at umupo sa tabi ko. Nanginginig ang tuhod ko. Hindi ko alam kung bakit.
Binuksan niya ang dalawang beer. Inabot niya sa akin ang isa. Ininom niya ang hawak niya. Pagkaraan ay tumungo ng konti si Kuya Josh, inilapit ang mukha nya sa mukha ko at mahinang sinabi, "Naalala mo pa ba yung nangyari sa atin?"
Natigilan ako. Kinabahan.
"Naalala pa pala niya."
Napatingin ako sa kanya. Nakangisi lang siya. Nakatingin sa akin.
"Ang alin?" ang mahina kong tanong kunwari’y hindi ko naaalala. Umaasa akong hindi yung iniisip ko ang tinutukoy niya. Alam kong namumula ang aking mukha. Hindi sa kalasingan kundi sa kahihiyan. Ngunit sa kabila nito may nararamdaman ko ang simula ng kiliti sa aking likod. Ayokong pag-usapan pero umiinit ang aking pakiramdam dahil bumabalik sa akin ang alaala ng nangyari sa amin.
"Hindi mo naalala?" mahinang tanong muli ni Kuya Josh habang nakangisi pa rin. "Yung tsinupa mo ako."
"Putang ina! Naaalala pa niya! Sinabi niya!"
Napayuko lang ako. Hindi makasagot. Sapat na sigurong sagot sa kanya yun.
"Bakit niya tinatanong? Bakit kailangan niyang ipaalala sa akin?"
Matagal bago ako nakasagot. "Naalala mo pa pala…" bulong ko.
"Oo naman. Makakalimutan ko ba yun." sagot niya. Nakangisi pa rin.
"Kinukutya ba niya ako?
"Sorry Kuya Josh." Nanginginig ang boses ko "Hindi ko alam kung anong… gusto ko lang namang… s..ssorry…" Hindi matapos ang aking sasabihin at tumulo ang luha ko. Hiyang hiya ako kay Kuya Josh. Hiyang hiya ako sa aking sarili. Ayokong pag-usapan.
"O, bakit ka umiiyak?" Hinawakan niya ang aking pisngi at pinunasan ang aking luha ng kanyang daliri. Napatingin ako sa kanya. Nakangiti siya sa akin at ginusot niya ang aking buhok. Gumaan ng konti ang loob ko dahil doon.
"Sorry kuya. Nahihiya kasi ako sa iyo," sagot ko. "Nagalit ka ba sa akin dahil sa… dahil dun?"
Natawa lang siya "Medyo nagulat pero hindi ako galit. Alam mo naman dati pa na di ako maaaring magalit sa iyo." Patuloy niya, "Alam mo bang sa lahat ng ating mga pinsan, ikaw ang mahal na mahal ko."
Nagulat ako sa kanyang sinabi. Tiningnan ko siya. Napansin kong namumula pa rin ang kanyang mukha.
"Tama ba ang aking narinig? Mahal niya ako. Baka lasing lang si Kuya Josh."
"Lasing ka na yata Kuya…" sabi ko na di makapaniwala. Daanin na lang natin sa biro.
"Hindi. Hindi pa ko lasing. Alam ko ang sinasabi ko. Sa lahat ng pinsan natin, ikaw ang pinakamahal ko. Ewan ko ba. Ang cute cute mo noong bata ka kaya kahit anong request mo, sunod lang ako. Hehehehe. Inosente. Lahat parang gusto mong malaman. Hahaha. So, sa nakalipas na sampung taon iniisip mong galit ako sa iyo. Ah, kaya ka pala hindi sumusulat. Huwag kang mag-alala Mario, hindi ako galit sa iyo. Sa sobrang mahal ko sa iyo bata ka, kahit anong gusto mo noon ok lang. Pati yung nangyari. At saka… nagustuhan ko rin naman."
Kumabog ang aking dibdib. Ngayon ko lang narining kay Kuya Josh ang mga salitang ito. Ngayon ko lang narinig sa kanya na mahal niya ako. Marahil iba ito sa pagmamahal na nadarama ko para sa kanya pero sapat na sa akin na marinig ang mga salitang ito mula sa mga labi niya. Ngayon ko lang narinig kung ano ang reaksiyon niya tungkol sa nangyari sa amin.
"Noong una akala ko wala lang." nagpatuloy siya sa pagsasalita "Nagsimula akong magtaka nung binaba mo na yung zipper ko…"
Dumaragdag ang init sa katawan ko habang kay Kuya Josh mismo nanggagaling ang salaysay ng nangyari sa amin. Unti-unting tumitigas ang aking harapan.
"Hindi ko nga alam pero hinihila mo pa lang pababa ang brief ko ay tigas an tigas na ako. Noon lang kasi ako hinubaran ng katulad ng ginawa mo. Ewan ko siguro na-excite ako dahil sa ibang kakaibang experience yun." "Lalo na nung hinawakan mo. Noon lang din ako nahawakan ng ibang tao. Nakakakiliti pala. Nakakalibog."
Sa kabila ng nagsisimulang pagnanasa ay nambalik ang hiya. Dama ko na umiinit at namumula muli aking mukha. Tuloy pa rin si Kuya Josh sa pagsasalita, "Libog na libog na ko habang sinsalsal mo ako. Halos mabaliw ako sa sarap nung isubo mo. Ganun pala ang pakiramdam ng matsupa. Basa. Mainit. Kakaiba ang sarap… Tulad ngayon, inaalala ko lang ay tinigigasan na ako."
Napatingin ako kay Kuya Josh sa kanyang sinabi. Tinigigasan na raw siya. Lumakas ang init na nadaram ko sa aking tiyan at ang kiliti sa aking likod. Nanginig ang aking mga tuhod.
Nagkatinginan kami ni Kuya Josh. Hindi ko mabasa ang kanyang mukha.
"Hindi ko siya maintindihan. Bakit niya pinapaalala sa akin? Bakit niya sinasabi sa akin to? Tinutukso ba niya ako? Ang gwapo ni Kuya Josh… ang sexy ng katawan…gusto ko ulit makita ang kanyang harapan… "
Nagpatuloy lang siya ng kwento, "Nung lumabas nga ako ng kuwarto at pumunta sa banyo para maglinis ng katawan, nagbate ako ulit. Libog na libog ako sa ginawa mo nun sa akin. Hindi pa ako nakuntento. Kakaiba.."
Nag-uumapaw na ang libog ko sa katawan. Pero balot pa rin ng lito ang aking isip. Mahina kong tinanong sa kaniya, "Bakit Kuya Josh? Bakit mo pinapa-alala sa akin?"
"Hindi ko alam. Siguro dahil iyon ang huling beses na nagkita tayo. Kaya iyon ang una kong na-alala nang nagkita tayo." Tumahimik siya. Ako rin. Nagsindi siya ng sigarilyo. Ako rin.
Lumapit ulit ang mukha niya sa akin tila ba away niyang may ibang makarinig kahit na kaming dalawa lang ang nasa bahay. Mahina ulit ang kanyang boses, "Mario, bukod ba sa akin… naulit pa sa iba?"
"Ano?! Anong sabi niya?!"
"Hindi po Kuya!" malakas kong sabi. "Hindi na po na-ulit. Walang iba…wala… i.i..ikaw lang."
Hindi ko alam kung mahihiya ako sa aking sinabi. Napatingin lang ulit ako sa kanya at nakita ko siyang tumatango, "Ok. Gusto ko lang malaman."
Humithit ulit siya ng sigarilyo at nagtanong muli, "May balak ka bang gawin ulit sa iba?"
Nagulat ulit ako sa tanong niya. "Hindi ko po alam," mahinang sagot ko habang nakayuko.
"Gusto ko ulit gawin sa iyo."
"Gusto mo ba ulit gawin sa akin?" tanong niyang tila ba nababasa ang laman ng utak ko.
Napatingin ulit ako sa kanya. Hindi ako makasagot.
"Gusto ko! Gusto ko! Gusto ko ulit makita ang kanyang katawan na walang suot. Gusto ko ulit makita siya nakahubo’t hubad. Gusto ko ulit makita ang kanyang harapan. Gusto ko ulit hawakan, paglaruan, isubo. Gusto ko!"
Humina ulit ang boses niya. "Sabihin mo lang Mario… papayag ako."
Hindi ako makapaniwala sa aking narinig. "Kuya Josh…" yun lang ang aking nasabi.
Sumandal si Kuya Josh sa sandalan ng sofa habang nakatingin sa akin. Bumalik ulit ang ekspesyon sa kanyang mukha… hindi siya nakangiti… hindi rin mukhang galit… parang naghihintay.
"Papayag daw siya…"
Nakatitig lang ako sa kanyang mukha
"Ang gwapo ng aking kuya…"
Hindi pa rin ako makapaniwala. Bumaba ang aking tingin sa kanyang dibdib.
"ang ganda ng hubog… "
Bumaba ulit ang aking tingin sa kanyang tiyan. Muli kong pinagmasdan ang alon ng muscle niya sa tiyan. Napansin ko muli ang manipis na linya ng buhok mula sa kanyang pusod pababa sa kanyang maong. Lumapit ako ng sa kanyang kinauupuan. Pinatong ko ang isa kong kamay sa kanyang tiyan at sinimulan kong paglaruan ang mga hibla.
"ang lambot…"
Nakatingin lang sa akin si Kuya Josh. Pinagapang ko ang aking kamay pataas sa kanyang dibdib. Hinimas ko mula kanan pakaliwa at pabalik. Gumulong sa ilalim ng aking mga palad ang kanyang mga utong na unti-unting tumitigas. Napansin kong lumalalim ang kangyang hininga.
"Hinihimas ko ang dibdib ni Kuya Josh…"
Bumalik ang aking kamay sa kanyang tiyan.
Gusto ko ulit makita ng harapan ni Kuya Josh… gusto kong hawakan…ganoon pa rin kaya ang itsura…"
Nanginginig ang mga kamay ko habang dahan-dahan kong binuksan ang butones ng kanyang maong. Nakatingin lang siya sa akin. Sinunod kong binaba ang zipper. Unti-unting lumitaw ang kabuan ng kanyang brief.
"Kulay puti… katulad ng dati…"
Binuka ko ang kanyang pantalon. Lumitaw ang kabuuan ng kanyang brief… nakabukol. Tiningnan ko muli si Kuya Josh. Pinagmamasdan lang niya ang aking ginagawa.
Hindi pa rin ako makapaniwala. Heto nasa harapan ko marahil ang pinakagwapong lalaki sa balat ng lupa… nakahayag sa aking harapan ang ganda ng hubog ng kanyang katawan… nakabukas ang pantalon… nakalitaw ang kanyang brief na nakabukol… naghihintay… pumapayag… nagpapa-ubaya sa aking gagawin.
"Ang sexy ng kuya ko…gusto kong makita lahat…"
Pinatong ko ang aking kamay sa kanyang hita at dahan-dahan kong pinagapang pataas hanggang sa maipatong ko ang aking kamay sa kanyang harapan.
"Hawak ko ang titi niKuya Josh… ang tigas… ang haba…"
Hinimas ko ang ang kanyang alaga mula sa ibabaw ng kanyang brief. Dahan-dahan… pataas baba. Lumalalim muli ang kanyang hininga. Tumingin ako sa kanya at nakita kong nakatingala siya habang nakapikit ang kanyang mga mata.
Hinawakan ko ang kanyang brief at hinila kong pababa dahan-dahan…
Umigkas ang kanyang galit na kargada pataas.
"Ang titi ni Kuya Josh…"
Pinagmasdan ko ito. Nakalantad sa aking harapan ang pinakamagandang bagay sa buong mundo… ang titi ng aking pinsan… mahaba… matigas… mamula-mula ang ulo… napapaligiran ng malagong buhok.
Hinila kong pababa ang kanyang pantalon at brief. Inangat niya ng kaunti ang kanyang puwit. Lumitaw ang kanyang mga bayag. Hinila ko ang kanyang natitirang saplot pababa hanggang kanyang paa. Inagat niya ng bahagya ang kanyang mga paa para pakawalan ang kanyang pantalon. Pinagmasdan ko ang hubo’t huban na katawan ni Kuya Josh… Pinikit ko ang aking mga mata para itatak sa aking isipan ang aking nakita.
"Si Kuya Josh… walang saplot… hubo’t hubad… nakaupo sa aking harapan… maskulado ang dibdib, tiyan, braso at binti… nakatayo ang kanyang galit na kargada…naghihintay…"
Tigas na tigas ang aking harapan habang nilulunod ko ng tingin ang kanyang buong katawan. Gusto ring makawala ng sarili kong karada. Parang mawawarak ang suot kong shorts sa kalibugang aking nararamdaman. Hinubad ko ang aking shorts at brief at umigkas din paharap ang aking alaga. Hinimas ko ito dahan-dahan pataas pababa. "Magakasing haba kami ni Kuya Josh… magkasinglaki… magkasing tigas"
Nagsimula akong magsalsal habang tinititigan ko ang aking pinsan mula ulo hanggang paa.
Nagmulat sya ng mga mata at nakita niya akong walang saplot. Tumingin siya sa aking dibdib pababa sa tiyan… pababa sa aking harapan na aking pinaglalaruan.
"Ako rin Mario…" ang sabi niya.
Nilipat ko ang aking alaga sa aking kaliwang kamay at pinagapang ko ang aking kanang kamay sa kanyang hita. Pinagapang ko pataas hanggang sa umabot sa gilid ng kanyang bayag. Hinawakan ko ang kanyang itlog at pinaglaruan sa aking mga palad.
"Ang lambot… ang sarap…"
Muling gumapang ang aking kamay hanggang umabot ang aking palad sa kahabaan ng kanyang titi. Hinimas ko ito pataas at pababa.
"Sinasalsal ko si Kuya Josh… sabay kami…"
Pinagulong ko ang aking palad sa ibabaw ng ulo. Binaba ko muli sa katawan at muli ko siyang sinalsal.
"M.M..Mario…" mahina niyang ulong.
Inilapit ko ang aking mukha sa kanyang alaga. Inilabas ko ang aking dila at dinilaan ko ang ulo. Napaliyad siya. Tumingin ako sa kanyang mukha. Nakapikit siya habang hinihimas ng kamay ang kanyang dibdib. Bumalik ang atensyon ko sa kanyang kargada. Dinilaan ko itong parang ice-cream. Mula ulo hanggang sa bayag at pabalik… paulit -ulit.
"Aahh…Mario…"
Sinubo ko ang ulo habang pinaglalaruan ng aking kanang kamay ang kanayng bayag at sinasalsal ko ang aking sarili ng kaliwa.
Taas-baba… taas-baba…
"Subo ko ang titi ni Kuya Josh…"
"Aaaaahhh…M.M..Mario…."
Naramdaman ko ang pagpatong ng kamay ni Kuya Mario sa aking buhok. Paulit-ulit niyang hinimas niya ito hanggang sa aking batok.
Taas-baba… taas-baba…
"Ang sarap ni Kuya Josh…"
"Aaaaahhhh…."

Damang dama ko sa aking bibig ang kabuuan ng kargada ng aking pinsan.
"Aaaaaaaahhhhhhhh…."
"Mario… malapit na…"
Inuluwa ko ang kanyang kargada at hinalikan ko ang kanyang malagong buhok… pataas sa hibla ng buhok hanggang sa pusod habang sinasalsal ko siya at ang aking sarili.
"Aaaaaaaahhhhhh… Mario…."
Binilisan ko ang pagsalsal sa kanya. Patuloy ang pagtaas ng aking paghalik… umabot ako sa kanyang dibdib… sa kanyang mga utong….dinilaan ko ang kanan nyong utong…
Palakas ng palakas ang kanyang pag-ungol sambit ang aking pangalan. Pabilis ng pabilis ang pagsalsal ko sa kanya at sa aking sarili. Puputok na rin ako.
…pinaglaruan ng dila ko ang ang kaliwa…
"Ayan na….."
Umabot ang aking halik sa kanyang leeg…
"Mario…"
…sa kanyang baba…
"aaaaaaahhhhhhhh…….Marioo…."
…sa kanyang labi…
"Aaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh……"
Sumabog mula sa ulo ng kargada ang malapot na tamod papunta sa aming mga katawan habang hinahalikan ko ang nakabuka niyang bibig. Humalik siya pabalik. Pumasok ang dila ko sa kanyang bibig at naglaro ang aming mga dila. Kasabay ng aming mainit na halikan ay sumambulat din aking katas… tumalsik sa aming mga dibdib…
"Aaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhh…. Kuya Joshnn……..
Hinalikan ko ang kanyang buong mukha.
"Mahal na mahal kita Kuya Josh…."
Bumalik ang aking halik sa kanyang bibig habang niyakap ko siya ng mahigpit. Nakayakap din siya sa akin. Naghalo sa aming mga katawan ang pawis… sa aming mga bibig ang aming mga laway at sa aming mga dibdib ang katas ng aming pagkalalaki.
Niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit. Nag-uumapaw ang pagmamahal mula sa akin. Damang dama ko ang balat niya sa balat ko… ang dibdib niya sa aking dibdib… ang matipuno niyang braso sa aking gilid at likuran. Pakiramdam ko’y nasa langit na ako. Ayaw ko siyang bitawan. Hinalikan niya ako sa noo, ginusot niya ang aking buhok at ngumiti siya sa akin.
Tumayo kami. Umakbay siya sa akin at hinawakan ko siya sa may bewang. Ako ang nangunguna. Umakyat kami ng hagdanan papunta sa aking kwarto. Kung may nakasilip sa bintana at nakakakita sa amin ay ano kaya ang kanilang iisipin? Dalawang matipunong lalaki… parehong walang saplot… magkaakbay. Wala akong paki-alam. Basta ang alam ko ay kasama ko ang aking Kuya Josh. Pagkapasok naming sa kuwarto ay nahiga kaming magkatabi sa aking kama. Bakas pa rin sa aming mga katawan ang katas ng aming ginawa. Pareho naming hindi pinapansin. Habang nakahiga ay hinalikan ko siya muli sa labi. Gumanti rin siya ng halik. Unti-unti na namang tumigas ang aking alaga. Hinawakan ko muli ang kanyang harapan at naramdaman kong tumitigas ulit ito habang nasa aking mga palad. Muli ko siyang hinimas at hinayaan lang niya ako.
"Ngayong gabi kami lang ni Kuya Josh… nagyong gabi solo ko siya…"
"Kuya Josh…" bulong ko sa kanya "…pwede mo rin ba akong hawakan?"
"S.s.sige…" ang sabi niya at pinabalutan ng kanyang kamay ang aking alaga.
"Hawak ni Kuya Josh ang aking harapan… sinasalsal ako ni Kuya Josh…"
Hinalikan ko siyang muli. Naglaro muli ang aming mga dila habang hawak ko ang kanya at hawak niya ang akin.
Pabilis ng pabilis… bawat sulok ng kanyang bibig ay ginalugad ng aking dila…. pabilis ng pabilis… damang dama ko ang kamay ni Kuya Josh na nilalaro ang aking galit na harapan.
"ang sarap…sige pa… ang sarap…"
Para na akong mababaliw… pabilis ng pabilis… taas-baba…taas-baba…
"aaaaaahhhhh…. Kuya Josh…."
"aaaaaahhhhh…. Mario…."
Sinasal naming ang isa’t-isa hanggang sa muli pumulandit mula sa aming mga ulo an gaming mga katas.
"Aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhh….."
Sabay ang aming pag-ungol… sabay ang aming pagputok…
"Mahal na mahal kita Kuya Josh…"
"Mahal na mahal rin kita Mario…"
Iyon na ang aking huling narinig bago ako nakatulog sa piling ng aking Kuya Josh.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Tanghaling tapat na nang ako ay magising. Wala na si Kuya Josh sa aking tabi. Bumaba ako sa sala. Wala na rin ang kalat ng aming inuman. Malinis na ang sala… wala na ang mga lata at bote ng beer… wala na ang mga upos ng sigarilyo… wala na rin si Kuya Josh.
Napansin kong nakasara ang pinto pero hindi naka lock. Bumaba ako at nilock ang pintuan.
"Wala na si Kuya Josh… pupunta na siyang America at hindi na siya babalik…"
Umakyat muli ako sa aking kwarto at nahiga sa aking kama. Nanumbalik ang lungkot. Gusto na lang matulog muli. Kung panaginip lang yung kagabi baka pwede ko pang dugtungan. Pero hindi siya panaginip. Dama ko pa sa aking katawan ang lagkit n gaming magkahalong pawis at katas… nalalanghap ko pa mula sa aming kama ang amoy ng aking kuya. Nahiga ako at inamoy ang kanyang unan. Inangat ko ito at niyakap nang mahigpit nang may mapansin akong sulat sa pinagtanglan ko ng unan. Dagli akong bumangon at binasa ko ito. Hindi ko mapigilan ang luha habang binabasa ko ang sulat na iniwan ni Kuya Josh. Hindi dahil sa lungkot ng kanyang paglisan kundi dahil sa alam kong kahit saan siya naroroon ay mahal niya ako. Alam kong iba ito sa pagmamahal na nararamdamn ko para sa kanya pero para sa akin ay sapat na iyon.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Mahal kong Mario,
Malamang habang binabasa mo ito ay wala na ako. Marahil ay kasalukuyan na akong nasa himpapawid papuntang America.
Alam kong nagtampo ka sa akin nung una akong umalis. Sa pagkakataong ito ay ayokong umalis na may galit ka sa akin. Ang gusto ko ay may ma-iiwan akong magandang ala-ala sa iyo at ayokong may pabaon ka sa aking lungkot o tampo.
Matagal na panahon akong hindi babalik ng Pilipinas. Maaari ngang hindi na. Pero ito ang tatandaan mo, sa lahat nating magpipinsan, ikaw ang pinakamahal ko. Higit pa sa tunay na kapatid ang turing ko sa iyo. Natutuwa akong lumaki ka nang maayos. Naalala ko ang sarili ko sa iyo. Pero huwag kang tutulad sa akin. Huwag mong sisirain ang buhay mo. Susundin mo palagi ang bilin ng tatay mo sa iyo. Iingatan mo ang iyong sarili. Ayaw kong makita kang masaktan.
Magiging maingat ka sana lalo na sa pagpili ng iyong "mamahalin." Alam mo na naman siguro ang ibig kong sabihin. Pero kung ako ang iyong tatanungin, sanay naging sapat na sa iyo ang nangyari sa atin at huwag ka nang humanap ng iba. Natatakot akong baka masaktan ka lang. Hindi lahat ng tao ay tulad ko, Mario. Hindi lahat ay nagbibigay nang walang hihinging kapalit. Ngunit nasa sa iyo naman ang desisyon. Alam ko naman na ang mga bagay na tulad ng pag-ibig at mga kaparehas nitong damdamin ay di maaaring pigilan.
Aalagaan mo palagi ang iyong sarili. Susulat ako sa iyo palagi pero papalipasin ko muna siguro ang gulo iniwan ko sa Bicol. Mahirap na baka madamay pa kayo.
Ipaalam mo na lang ako kina ninong at ninang. Pakisabi na ninong ko pa rin sila sa kasal at may kinuha na akong proxy pala sa kanila. Sana naandito ka sa araw ng kasal ko. Siyempre sino pa ang gusto kong makasama sa mahalagang araw na iyon kundi ang aking kapatid. Matutuwa ka sa magiging Ate Luisa mo. Pihadong magkakasundo kayong dalawa. Dahil sa kanya napag-alaman kong masaya pala ang mundo, Mario.
Alam ko balang araw matatagpuan mo rin ito.
Nagmamahal,
Josh

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/08/short-story-of-love-and-passion/feed/
May Arte rin and Pagtanggap ng Di Sapat na Sahod http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/07/may-arte-rin-and-pagtanggap-ng-di-sapat-na-sahod/ http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/07/may-arte-rin-and-pagtanggap-ng-di-sapat-na-sahod/#comments Tue, 19 Jul 2005 00:37:56 +0000 love-mickee http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/07/may-arte-rin-and-pagtanggap-ng-di-sapat-na-sahod/ May Arte rin ang Pagtanggap ng Di Sapat na Sahod

ni: Ferdinand Pisigan-Jarin

Hubad ang kanang kamay

Hintaying lumapag and malamig na pera.

Huwag ng mag-abala pang ungutin ang katambal

na peyslip dahil tiyak namang wala

Ito’y batay na rin sa karanasan.

At dahil ganito muli ang nangyari,

Ipasok dahan-dahan, nang hindi napapansin ng nag-abot,

and kaliwang kamay sa iyong kaliwang bulsa.

Unti-unting lamukusin sa loob nito

ang nauna nang ginawang listahan ng mga bibilhin

(dahil patuloy ka pa ring umaasang magbabago rin ang ihip ng hangin),

na alam mong di magagmit.

At muli’y dedepende ka sa sariling diskarte:

Bonna magiging am.

Pampers magiging lampin.

Wafers magiging tigpi-pisong otap.

Repolyo patatas magiging repak pampinakbet.

Isang kilong baboy magiging kalahati.

Ang Tender Juicy mawawala

at dadagdagan ng dalawang supot ng toge at isang kilong talong

pamparami ng dating.

Siguradong matatapos ang pamimili’y bitbit mo na ang supot

ng alternatibs.

Hinding-hindi dapat kalimutan na itira ang pambili ng hinyebra,

ang inuming magdadala sa ‘yo ng alaala na katatapos na pagtuturo.

Siksik,liglig at patuloy na umaapaw na trabaho.

Inuming magpapabago ng lasa ng pinakbet na sinasawaan mo na.

At higit sa lahat, inuming may matigas na boteng

gusting-gusto mong ipukpok

sa nagpapasuweldo sa’yo.

Aklas

Kalipunan ng mga akdang pampanitikan ng

The Torch Publications

]]>
http://love-mickee.blog.friendster.com/2005/07/may-arte-rin-and-pagtanggap-ng-di-sapat-na-sahod/feed/